جهان مال من است که پیش از این حق نشر آن برای چاپ به زبان‌های ترکی و کره‌ای و همین‌طور پرتغالی (کشور موزامبیک) واگذار شده بود در سفرهای تازه‌اش به برزیل و اسلوونی خواهد رفت.

داستان پسربچه‌ی ماجراجویی که روی صندلی چرخدار به همه‌جای دنیا سفر می‌کند به‌زودی به زبان پرتغالی در برزیل و به زبان اسلوونیایی در اسلوونی منتشر خواهد شد.

نام هاله قربانی با تصویرگری کتاب «جهان مال من است» در فهرست منتخب نمایشگاه تصویرگری کتاب کودک شارجه ۲۰۲۳ قرار گرفت.

«جهان مال من است» نوشته‌ی تهمینه حدادی داستان پسری است که رویای سفر به دنیا را در سر می‌پروراند و در این کتاب به همراه پدرش به این رویا رنگ حقیقت می‌پاشد.

نمایشگاه کتاب شارجه هم‌اکنون در حال برگزاری است و تا ۱۲ آبان ۱۴۰۲ ادامه خواهد داشت. طوطی نیز در این رویداد معتبر بین‌المللی حضور دارد و با ناشران کشورهای مختلف در ارتباط خواهد بود.

این موفقیت را به هاله قربانی تبریک می‌گویم و برای پدیدآورندگان ادبیات کودک و نوجوان ایران آرزوی افتخارآفرینی‌های روزافزون داریم.

پدیدآورندگان کتاب جهان مال من است دست مخاطب را می‌گیرند و او را به گوشه گوشه‌ی دنیا می‌برند، به شهرهایی مثل ونیز و پاریس و بارسلونا. سیال بودن فضا در این کتاب کمک می‌کند کودکان بدون محدودیت‌های دنیای واقعی با ماجراهای داستان همراه شوند و لذت یک سفر بی‌دغدغه و خواندن یک داستان کوتاه پر از اتفاق‌های خواندنی و تماشایی را تجربه کنند.

جهانگردی تجربه‌ای نیست که برای بسیاری از کودکان در دنیای واقعی رخ بدهد، به همین خاطر کتاب جهان مال من است نشان می‌دهد بیرون آمدن از قید و بند دنیای واقعی چقدر می‌تواند به تجربه‌های‌ آن‌ها اضافه کند، خصوصاً وقتی جزو دسته‌ی افراد با نیازهای ویژه باشند. تعداد کتاب‌های کودک ایرانی بر اساس شخصیت‌هایی که نیازهای ویژه دارند زیاد نیست، به همین خاطر وجود چنین داستان‌هایی قدم مثبتی در این زمینه محسوب می‌شود.

 در طول سفر مانعی وجود ندارد و اگر وجود داشته باشد پدر آن را از سر راه برمی‌دارد. اگر یک وسیله‌ی حمل و نقل خراب می‌شود، پدر وسیله‌ی دیگری را جایگزین می‌کند و دونفری به سفرشان ادامه می‌دهند. مفهوم «امید» و «ادامه دادن مسیر» و «لذت بردن از راه سفر» از مفاهیمی است که به مخاطب منتقل می‌شود. البته بهتر بود به جای مستقیم‌گویی با جمله‌ی «جهانگردها هیچ‌وقت ناامید نمی‌شوند» که دوبار در این داستان و یک بار هم در دیالوگ پسر تکرار شده، خوانندگان خود در خلال ماجراها این مفهوم را درک می‌کردند.

نام این اثر و داستان آن نشان می‌دهد جهان می‌تواند برای هر کسی باشد، «من» می‌تواند هر یک از خوانندگانی باشد که این کتاب را ورق می‌زنند. جهانگردی مختص بزرگ‌ترها، ثروتمندان و یا افراد خاص جامعه نیست، لااقل وقتی از دیدگاه خیال و تصور به این مقوله نگاه کنیم.

علاوه بر این مخاطب در این کتاب در تصاویر با بناهای دیدنی برخی از کشورها آشنا می‌شود و بدون آموزش مستقیم، اطلاعات جغرافیایی و گردشگری به دست می‌آورد. شاید همین تماشای کوتاه مقدمه‌ای باشد برای آنکه کودک شناخت بیشتری از تاریخ و جغرافیای کشورها به دست بیاورد.

تصویرگری‌های هاله قربانی پر از رنگ‌ها و جزئیات است و با تعداد زیادی از مردم و انبوهی از درخت‌ها روبرو می‌شویم که همان مفهوم جهان را در ذهن مخاطب تداعی می‌کند. هماهنگی نویسنده و تصویرگر به روایت کمک کرده است، مثلا بسیاری از اطلاعات از متن حذف و به تصاویر اضافه شده مانند وضعیت جسمانی کودک و همینطور رفتن به کشورهای گوناگون. به همین خاطر تصویرگری‌ها نقش مهمی در روایت داستان دارد و همراه متن داستان باعث ایجاد ریتم تند و جذابیت در روایت شده است.

پرداختن به بخش پایانی، داستان را تا حدی لو می‌دهد، اگر نمی‌خواهید پایان داستان را بدانید از اینجا به بعد را نخوانید. بخش پایانی کتاب در اتاق پسر می‌گذرد و با فضای صفحات قبل تفاوت زیادی دارد، انگار ناگهان تمام آن لحظات خوش از بین می‌روند. پایان‌بندی با وجود انتقال حس امیدواری در گفت‌وگوی پدر و پسر، مطرح شدن مفهوم پذیرش وضعیت موجود و تفکر برای رسیدن به هدف‌ها، ناگهانی است و با صفحات قبل پیوستگی و هماهنگی کمی دارد. ناگهانی به این معنا که مخاطب به خود می‌گوید این همه جهان را گشتیم پس چرا آخرش چنین شد؟ اگر یک برنامه‌‌ی واقعی برای یک سفر واقعی در پایان داستان چیده می‌شد یا بخش کوچکی از خیال‌پردازی پسری که سفر را خیلی دوست دارد به واقعیت تبدیل می‌شد، مخاطب بهتر با آن‌چه تا به حال خوانده بود ارتباط برقرار می‌کرد. آیا یک پسر در این شرایط نمی‌تواند با همراهی پدر واقعاً به سفر برود؟

در کل می‌توان گفت کتاب جهان مال من است فضای تازه‌ای را برای مخاطب کودک فراهم می‌کند و لذت خواندن و تماشا کردن را نیز به او منتقل می‌کند.

نیلوفر شهسواریان، وینش

از وقتی چشم به دنیا باز می‌کنیم اتفاقاتی پیرامونمان رخ می‌دهد و شرایطی برایمان به‌وجود می‌آید که باعث می‌شود به‌صورت ناخودآگاه ذهنمان بین ما و زندگی دیگری خط پررنگی بکشد. «هم‌کلاسی‌ام درسش خوب نیست، پس ما باهم فرق داریم.»، «همسایه‌مان از ما پول‌دارتر است، پس دخترش با من بازی نمی‌کند.»، «پسری که در باشگاه است، کم‌شنواست، پس نمی‌توانیم باهم دوست شویم.» این خط‌های پررنگ باعث مرز و جدایی بین ما و دیگران می‌شود. مرزهایی که ما را از دوستی و همدلی با دیگری محروم می‌کند و باعث می‌شود خودمان یا طرف مقابلمان را در یک بُعد زندگی ناتوان ببینیم؛ اما کتاب «جهان مال من است» قضیه را برعکس کرده است.

 نویسنده و تصویرگر به ما نشان داده‌اند که دو عنصر «امید» و «خیال» می‌تواند تمام مرزهای ذهنی انسان‌ها را بشکند و هیچ‌کس خودش را در مقایسه با دیگران، ناتوان نبیند. به مناسبت چاپ کتاب «جهان مال من است»، پنج‌شنبه گذشته (11 آذرماه)  این کتاب رونمایی و جشن امضایی با حضور یک روان‌شناس و تصویرگر و نویسنده کتاب برگزار شد. این شماره از صفحه نوجوان به گزارش آنچه در آن شب در شهر کتاب اصفهان گذشت، پرداخته است.

جهانگردها ناامید نمی‌شوند

در ابتدا، رایحه صنعتگر که روان‌شناس این برنامه بود، کتاب را برای حاضران در جلسه بلندخوانی کرد. او با نشان دادن تصاویر، کتاب را برای همه خواند و با پرسش‌گری، کودکانی را که در آنجا بودند، به هیجان درآورد. با این کار یخ مجلس شکسته شد و همه آدم‌ها، چه آن‌ها که بزرگ بودند و چه آن‌هایی که کوچک‌تر بودند، به ادامه جلسه اشتیاق پیدا کردند. خانم صنعتگر وقتی شور و اشتیاق کودکان و نوجوانان حاضر در جلسه را دید، آن‌ها را به قسمتی دیگر برد و متناسب با محتوای کتاب با آن‌ها یک بازی شروع کرد. در همین حین تریبون را به دست نویسنده و تصویرگر کتاب داد.

داستانی از جنس شجاعت

هاله قربانی، تصویرگر کتاب «جهان مال من است» اولین کسی بود که سخنانش را شروع کرد و از حس و حالش نسبت به تصویرگری این کتاب گفت. «وقتی که داستان این کتاب را خواندم، احساس کردم خیلی وقت است منتظرم تا چنین داستانی را تصویرگری کنم. علاقه من بیشتر به تصویرگری فضاهای جغرافیایی است و این کتاب هم موضوعش سفر بود. برای همین احساس کردم می‌توانم خودم را در آن پیدا کنم.» خانم قربانی داستان کتاب را داستان «شجاعت» خواند. «این کتاب داستان پسری است که با هدف‌ها و امیدهایی که دارد، رؤیاهایش را به حرکت می‌اندازد و سفر می‌کند.» خانم تصویرگر می‌گوید که یک سال زمان صرف کرده تا داستان پخته شود و به درستی شکل بگیرد. «این مسیری که در کتاب آمده یک مسیر پیشنهادی است؛ اما بچه‌ها می‌توانند با خواندنش با آن همزادپنداری کنند، سفر کنند و از آن لذت ببرند.»

امید در کودکان ویژه

تهمینه حدادی که نویسنده کتاب است، بعد از هاله قربانی شروع به صحبت کرد. او گفت باوجود غم‌هایی که از مسائل جامعه در خودش و دیگران است، بابت چاپ این کتاب، شاد است. «این کتاب سرشار از امید است. ما در این کتاب کودکی را داریم که آرزوها و خلأهایی دارد؛ اما امید در او نمی‌میرد. ادامه می‌دهد و با خیال و آرزویش پیش می‌رود.» خانم حدادی در ادامه حرف‌هایش به پیمان‌نامه حقوق کودک اشاره کرد و گفت که انتشار کتاب توسط کشورها یکی از حقوق کودکان است و کودکان حق دارند کتاب‌های متناسب با سنشان در دسترسشان باشد. «می‌خواهم به ماده 23 پیمان‌نامه حقوق کودک اشاره کنم. پیمان‌نامه بندهایی دارد برای کودکان با نیازهای ویژه. کودکانی که گاهی باعنوان کم‌توان، ناتوان و معلول ازشان یاد می‌شود و چندسالی است که صحبت می‌شود چنین واژه‌هایی برای آن‌ها به کار نرود. عموما برای این افراد از واژه «نیازهای ویژه» استفاده می‌شود.» خانم نویسنده اشاره می‌کند که این کتاب به موضوع این‌گونه کودکان هم می‌پردازد. علاوه‌بر آن «جهان مال من است» به خواننده یاد می‌دهد که فرهنگ خود، میراث و محیط‌زیستش را دوست داشته باشد. «اگر این کتاب بتواند به کودکی آموزش دهد که امید را در خودش زنده نگه‌دارد، به کودک و بزرگ‌ترش یاد دهد که کودک با نیازهای ویژه با او برابر است، اگر این کتاب و تصاویرش یاد دهند که ما می‌توانیم سفر کنیم، ببینیم و دانش خود را گسترش دهیم، حتما اتفاق خوبی افتاده است.»

کتاب گروهی

خانم حدادی کتابی را که نوشته، کتابی مشترک بین خودش و خانم قربانی می‌داند. یک کار گروهی که دو مؤلف دارد. «اگر تصاویر ایشان نبود، داستان من تکمیل نمی‌شد. خانم قربانی نکاتی را درباره داستان داشتند که من تغییر دادم. من هم نکاتی را داشتم که ایشان از من پرسیدند. ما این کتاب را با مشورت هم پیش بردیم. این تجربه شگفت‌انگیزی برای من بود. ما یک کار گروهی پیش بردیم و از زمان شروع تا اتمام کار در کنار هم بودیم. نتیجه کار برای ما جذاب بود. من نمی‌توانم بگویم که من نویسنده صرف هستم؛ چون ناشر و تصویرگر هم در نوشتن آن دخیل بودند. این کتاب ماست.»

خیال، آدم‌ها را به یکدیگر وصل می‌کند

خانم حدادی در پایان سخنانش از عطیه میرزاامیری که روان‌شناس کودکان با نیازهای ویژه است، درخواست کرد که به مناسبت روز جهانی معلولان درباره کتاب صحبت کند. خانم میرزاامیری به تداعی واژه امید در سراسر کتاب اشاره می‌کند. اما قبل از هرچیزی می‌گوید که این کتاب سرشار از مهارت حل مسئله برای کودک بوده است. «کودک در این کتاب هیچ جایی به در بسته نمی‌خورد. راه‌حل خلق می‌کند و همین باعث ایجاد امید در او می‌شود. ابتکار در پیداکردن راه‌حل و ایجاد امید و خلق رؤیا در این کتاب به ما نشان می‌دهد که کودک حتی اگر نیاز ویژه هم داشته باشد، از هم‌سالان خودش دور نیست. برای همین است که ما تا آخرین لحظه کودک کتاب را یک کودک عادی در ذهن خود تصور می‌کنیم.» این روان‌شناس عقیده دارد وقتی آدم‌ها با کسی که نیازهای ویژه دارد، روبه‌رو می‌شوند، گمان می‌کنند که او با آن‌ها فرق دارد و برای همین است که دور خودشان و این افراد خط می‌کشند. «این کتاب نشان داد که نقطه مشترک همه ما آدم‌ها خیال و امید است.»

نگاه طیفی به کودکان خاص

رایحه صنعتگر که روان‌شناس و بازی درمانگر است، آخرین سخنران این رونمایی بود. او سخنانش را برای کودکان با نیازهای خاص متمرکز کرد. «هنوز که هنوز است، برای به‌کار‌بردن کلمه‌ای درباره کودکان با نیازهای خاص تردید وجود دارد. دائم عنوان صداکردن این‌گونه افراد در حال تغییر است تا بار روانی‌ که آن کلمه به آن‌ها می‌دهد، برداشته شود. روان‌شناسان و متخصصان تلاش می‌کنند تا نگاه ویژه‌ای به این‌گونه افراد نشود و یک نگاه متعادل به آن‌ها شود. این افراد یک زمانی دیده نشدند و آسیب خوردند و حالا که به آن‌ها نگاه می‌شود، از آن سر طیف افتاده‌ایم و خیلی خاص یا ترحم‌آمیز بهشان نگاه می‌کنیم. باید مثل من و شما و همه انسان‌ها به آن‌ها نگاه کنیم.» خانم صنعتگر می‌گوید با وجود اینکه خیلی اوقات ما از دست سیستم آموزشی ناامید و نگران می‌شویم، اما اتفاقات خوبی هم در آن می‌افتد. مثلا اینکه برخی مدیران لازم دانستند که در مدارس عادی، هر کلاسی یک دانش‌آموز با نیازهای خاص باید حضور داشته باشد. او ساده‌ترین قدم برای برداشتن این مرزها را عوض‌کردن نگاهمان می‌داند. «ما نباید نگاه خاص و ویژه‌ای به این افراد داشته باشیم تا آن‌ها خودشان را از ما بدانند و احساس جدایی از ما نکنند.» این روان‌شناس، کتاب را بستر خوبی برای عوض‌کردن دیدگاهمان به این افراد می‌داند. «چه چیزی قشنگ‌تر از اینکه در بستر کتابی که رنگ و لعاب دارد، این اتفاق بیفتد؟»

عطیه میرزاامیری؛ اصفهان زیبا
یکشنبه ۱۴ آذر ۱۴۰۰

هر کجا هستم باشم…
جهان مال من است.

برای سفر آماده‌اید؟ پسرک داستان ما که عاشق سفر است. برای همین با پدرش قصد سفر می‌کند؛ از تهران تا آخر دنیا. طوطی هم برای رونمایی و جشن امضای این کتاب به اصفهان سفر می‌کند. هاله قربانی تصویرگر این کتاب اهل اصفهان است و ما تصمیم گرفته‌ایم مراسم رونمایی و جشن امضای این کتاب را با رعایت پروتکل‌های بهداشتی در شهرکتاب اردیبهشت اصفهان برگزار کنیم. در این سفر تهمینه حدادی، نویسنده‌ی کتاب، و رایحه صنعتگر، روانشناس بالینی و بازی‌درمانگر،‌ ما را همراهی خواهند کرد. شما هم به این جهانگردی دعوتید، چون جهان مال ماست.

این مراسم پنج‌شنبه ۱۱ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۷ در شهرکتاب اردیبهشت اصفهان برگزار می‌شود

هر کجا هستم باشم…
جهان مال من است.
من و بابا دوست داریم جهان را ببینیم. باهم از خانه می‌زنیم بیرون. با ماشین می‌شود دور دنیا سفر کرد؟ چرا که نه؟! اما وسط راه ماشینمان خراب می‌شود. بابا معتقد است «جهانگردها هیچ‌وقت ناامید نمی‌شوند.» پس هر وسیله‌ای را امتحان می‌کنیم: دوچرخه، قایق، کشتی، اسب و…
نقشه را نگاه می‌کنیم. مسیرمان را انتخاب می‌کنیم و به همه‌جای جهان سفر می‌کنیم؛ از تهران تا پاریس، از ونیز تا مصر، از جنگل‌های آمازون تا قطب.
چقدر جهان زیباست. هیچ‌چیز نمی‌تواند رؤیای سفر را از من بگیرد. یک روز تا ته دنیا سفر می‌کنم چون…

«جهان مال من است» منتشر شد.
نویسنده: تهمینه حدادی
تصویرگر: هاله قربانی
گروه سنی: بالای شش سال

با تشکر از دوستانی که در این سفر با ما همراه شدند:
آزاده نجفیان، هما ترابی، بهزاد گودرزی، سعیده حسینی، بیتا بیات، محمدجواد قامتی، محبوبه یزدانی، روژا رزاقی، شادی اسلوب، هدا حدادی، پدرام کازرونی، آرش رضایی، رز و خرد عزیز.

پس از مذاکرات و رایزنی‌های صورت‌گرفته از سوی بخش بین‌الملل کتاب‌های طوطی با انتشارات ترینتا زیرو نُوِه در موزامبیک، کتاب «جهان مال من است» به زبان پرتغالی منتشر می‌شود.

حق‌نشر کتاب‌های طوطی تاکنون برای انتشار به زبان‌های گوناگونی واگذار شده است اما برای اولین بار است که کتابی از طوطی به زبان پرتغالی در کشوری آفریقایی منتشر خواهد شد.

«جهان مال من است» نوشته‌ی تهمینه حدادی با تصویرگری هاله قربانی، داستان کودکی است که همراه پدرش به گوشه‌گوشه‌ی جهان سفر می‌کند، هرچند که در این سفر موانع و مشکلاتی هم وجود دارد اما جهانگردها هیچ‌وقت ناامید نمی‌شوند.

درحالی‌که نسخه‌ی فارسی این کتاب در تیر ماه آینده وارد بازار نشر می‌شود، داستان و تصاویر آن مورد استقبال ناشران بین‌المللی قرار گرفته است.

لازم به ذکر است طوطی سهم ناشر را از فروش این کتاب در موزامبیک به مرکز خیریه‌ای برای کودکان اهدا کرده است.

منتظر خبرهای جدید از انتشار سایر کتاب‌های طوطی به زبان‌های دیگر باشید.

تهمینه حدادی مولف کتاب «جهان مال من است» می‌گوید: این کتاب داستان سفری همراه با ماجراجویی است و کودکان زیادی ممکن است به آن فکر کنند.

شش کتاب طوطی برای شرکت در مسابقه‌ی دوسالانه‌ی تصویرگری براتیسلاوا ۲۰۲۱ انتخاب شدند.

به گزارش اداره کل روابط عمومی و امور بین‌الملل کانون، پس از اعلام فراخوان این مسابقه از سوی کانون به عنوان نماینده رسمی این رویداد در ایران بیش از ۸۰ اثر تصویرگری کتاب‌های کودکان از بیش از ۵۰ هنرمند ایرانی به دبیرخانه این رویداد ارسال شد.
بر اساس این خبر روز ۱۳ اسفند ۱۳۹۹ هیات داوران متشکل از فرشید مثقالی، سحر ترهنده، علی‌رضا گلدوزیان، کمال طباطبایی و علی بوذری پس از ساعت‌ها بحث و بررسی، آثار برتر را معرفی کردند.

در میان این آثار نام «به کرگدن بگو بره!» با تصویرگری پدرام کازرونی، «تو یک جهانگردی» با تصویرگری غزل فتح‌الهی، «جهان مال من است» با تصویرگری هاله قربانی، «لی‌لی کجایی؟» با تصویرگری طراوت جلالی فراهانی، «ماچوچه و کلاغ» با تصویرگری محمدحسین ماتک و «خاله سوسکه» با تصویرگری هدا حدادی دیده می‌شود.

لازم به یادآوری است نمایشگاه بین‌المللی تصویرگری براتیسلاوا هر دو سال یک‌بار در جمهوری اسلواک، آثار تصویرگران کتاب‌های کودکان را به نمایش می‌گذارد.

?
تصاویر کتاب‌های «برادر مزاحم من» اثر مهسا هدایتی و «جهان مال من است» اثر هاله قربانی به سه‌سالانه‌ی تصویرگری تالین راه یافتند.

کتاب «برادر مزاحم من» با تصویرگری مهسا هدایتی، نوشته‌ی بابک صابری سال گذشته از سوی طوطی برای گروه سنی بالای شش سال منتشر شد و «جهان مال من است» با تصویرگری هاله قربانی، نوشته‌ی تهمینه حدادی به‌زودی منتشر خواهد شد.

به این دو تصویرگر هنرمند تبریک می‌گوییم و برایشان آرزوی موفقیت‌های روزافزون داریم.

?️ علی بوذری، تصویرگر کتاب «نخودک و دیو کلک»، یکی از اعضای هیئت داوران این رویداد تصویرگری بود.