کتاب‌های طوطی در سفرهای خود به خانه‌ی کودکان جهان، این بار به برزیل سفر می‌کنند و با زبان پرتغالی منتشر می‌شوند.

دو سیاره، تک‌خال، مومو، گربه‌ی عجیب و غریب، من مترسکم ولی می‌ترسم و تو یک جهانگردی، ۵ اثری هستند که با هماهنگی بخش بین‌الملل طوطی به‌زودی به زبان پرتغالی در برزیل منتشر می‌شوند.

«دو سیاره» اثر مسعود قره‌باغی داستانی است درباره‌ی تفاوت دیدگاه‌ها و اهمیت صلح که پیش از این حق انتشار آن به ناشران کره‌ای و چینی هم واگذار شده بود.

داستان «تک‌خال» و آبتین را هم که دیگر خیلی‌ها می‌دانند. زبان پرتغالی بعد از فارسی، ترکی، فرانسوی، آلمانی، کره‌ای، چینی، روسی، اسپانیایی و انگلیسی، دهمین زبانی است که داستان تک‌خال پیام ابراهیمی و رضا دالوند را روایت می‌کند.

مومو دوست‌داشتنی است اما خیلی تنهاست و حالا به دنبال دوست قرار است تا برزیل برود. «مومو، گربه‌ی عجیب و غریب» اثر مرتضی رخصت‌پناه داستان گربه‌ای است که یک ویژگی منحصربه‌فرد دارد.

مترسک قصه‌ی احمد اکبرپور را خیلی زشت ساخته‌اند؛ برای اینکه حیوانات را بترساند و برای اینکه پرنده‌ها سراغ محصولات مزرعه نیایند. اما مترسکی که مریم طهماسبی تصویرگری کرده نمی‌خواهد کسی از او بترسد. او می‌خواهد با همه دوست باشد. «من مترسکم ولی می‌ترسم» حالا بعد از چینی و ترکی، به زبان پرتغالی نیز منتشر می‌شود.

«تو یک جهانگردی» شهرزاد شهرجردی و غزل فتح‌الهی هم دارد به رکورد «تک‌خال» نزدیک می‌شود. زبان پرتغالی، هشتمین زبانی است که داستان خواهر و برادر جنگ‌زده و جهانگرد طوطی را روایت می‌کند.

با تبریک به پدیدآورندگان این کتاب‌ها، امیدواریم کتاب‌های طوطی زودتر به دست کودکان برزیلی برسد.

آسمان خیلی بزرگتر از آن است که در نقشه‌ها یا حتی ذهن‌های ما جا بشود.

مردم کورتو و شونتو در صلح و صفا زندگی می‌کردند، تا اینکه دانشمندی از شونتو با وسیله‌ای که برای دیدن دوردست‌ها اختراع کرده بود، نقشه‌ای از ستاره‌ها درست کرد. اختراع همین وسیله باعث شروع دردسرهای این دو سیاره شد.

پیش از این حق انتشار کتاب «دو سیاره» به ناشر چینی‌زبان واگذار شده بود، حالا قرار است این کتاب به دو زبان دیگر هم منتشر شود: ترکی و کره‌ای.

شما داستان دو سیاره که آسمانشان شبیه هم نیست از مسعود قره‌باغی را خوانده‌اید؟

«دو سیاره» اثر مسعود قره‌باغی به فهرست کلاغ سفید ۲۰۲۳ (کتاب‌های منتخب کتابخانه‌ی بین‌المللی مونیخ) راه یافت.

فهرست کلاغ سفید که از مهم‌ترین برون‌دادهای کاری کتابخانه‌ی بین‌المللی مونیخ است هر ساله کتاب‌های منتخبی را از کشورهای مختلف جهان به مخاطبان آثار کودک و نوجوان معرفی می‌کند. در فهرست امسال ۲۰۰ عنوان برگزیده از ۵۷ کشور و ۳۹ زبان انتخاب شده است.

جایی در جهان دو سیاره به نام‌های کورتو و شونتو وجود دارند که با یک پل باستانی به هم متصل‌اند. مردم این دو سیاره با هم در صلح و صفا زندگی می‌کنند تا اینکه دانشمندی از شونتو دستگاهی اختراع می‌کند که می‌توان با آن فضا را بهتر از قبل دید. او نقشه‌ای از ستاره‌ها و آسمان‌ها می‌کشد اما همین نقشه باعث درگیری مردم دو سیاره می‌شود.

کجای کار اشتباه است؟ این سؤالی است که مؤلف در ذهن مخاطب مطرح می‌کند. آیا آنچه می‌بینیم همه‌ی آن چیزی است که وجود دارد؟ تفاوت دیدگاه‌ها چقدر در درک جهان اطراف مؤثر است؟ آیا بهتر نیست گاهی از دریچه‌ی چشم دیگران به دنیا نگاه کنیم، شاید به درک متفاوتی برسیم؟

این موفقیت را به مسعود قره‌باغی نویسنده و تصویرگر توانای دو سیاره تبریک می‌گوییم و آرزوی موفقیت‌های روزافزون داریم.

گفتنی است پیش از این کتاب‌های «چرا آواز می‌خوانی زنجره؟»، «مشت‌زن»، «تک‌خال»، «چه فکر خوبی!»، «دختر نارنج و ترنج» و «جادوی خواب» از طوطی به فهرست معتبر کلاغ سفید راه یافته بود.

هدف مسعود قره‌باغی از نوشتن دو سیاره، بیان «نسبی بودن وقایع» به شیوه‌ای ملموس است. این نویسنده همراه با تصویرگری‌های پر از مفاهیم و جزئیات خودش توانسته به خواننده بگوید، همان‌طور که گاهی باید با کفش‌های دیگران راه رفت، باید دنیا را هم از دریچه‌ی چشم دیگران دید.

«آسمان خیلی بزرگ‌تر از آن است که در نقشه‌ها یا حتی در ذهن‌های ما جا بشود.» این جمله‌ی ابتدایی کتاب دو سیاره است. اشاره کردن به بزرگی آسمان و گفتن این حقیقت که آسمان در نقشه و ذهن‌ها جا نمی‌شود، دقیقاً نکته‌ای است که مردم سرزمین‌های کورتو و شونتو آن را فراموش می‌کنند و بر سر همین اصل با یک‌دیگر می‌جنگند.

کورتو و شونتو دو سیاره‌ای هستند که با یک‌دیگر همسایه‌اند اما همسایگی آن‌ها به صورت دیوار به دیوار نیست. آن‌ها به صورت وارونه باهم همسایه هستند. برای همین است که آسمان هر سیاره با سیاره‌ی دیگر متفاوت است؛ چیزی که خود مردمان ساکن کورتو و شونتو آن را نمی‌دانند.

ماجرا از آن‌جایی شروع می‌شود که دانشمندی از سیاره‌ی شونتو وسیله‌ای اختراع می‌کند و با استفاده از آن نقشه‌ی ستاره‌ها را می‌کشد. وقتی این نقشه به دست اهالی کورتو می‌رسد، آن‌ها تعجب می‌کنند و اعلام می‌کنند که نقشه‌ی آسمانی دانشمند اهل شونتو «دروغ» است. دانشمندان کورتو دست به کار می‌شوند و نقشه‌ای از ستارگان سیاره‌ی خودشان می‌کشند. آن را به مردم شونتو نشان می‌دهند و این بار مردم شونتو، اهالی کونتو را «دروغگو» می‌نامند. اختلاف بر سر نقشه‌های آسمانی باعث می‌شود صلح و دوستی‌ای که سال‌های سال است میان اهالی این سیاره‌هاست مختل شود و هرکدام از اهالی بر سر اینکه خودشان «درست» می‌گویند دعوا کنند و اهالی سیاره‌ی روبه‌رو را «دروغگو» بنامند.

هدف مسعود قره‌باغی از نوشتن دو سیاره، بیان «نسبی بودن وقایع» به شیوه‌ای ملموس است. این نویسنده همراه با تصویرگری‌های پر از مفاهیم و جزئیات خودش توانسته به خواننده بگوید، همان‌طور که گاهی باید با کفش‌های دیگران راه رفت، باید دنیا را هم از دریچه‌ی چشم دیگران دید. «درستی» و «حقیقت» تنها یک چیز نیست. قره‌باغی با وارونه تصویر کردن این دو سیاره نشان داده است که این دو سرزمین گرچه به هم شبیه هستند اما باهم تفاوتی دارند که خودشان از این تفاوت خبر ندارند و اصل مبارزه‌شان بر سر همین تفاوت دیدگاه است. دیدگاهی که درست است و این درستی دیدگاه خود به معنای این نیست که دیدگاه دیگری غلط است.

در این دنیایی که هرکسی تمام تلاش خود را می‌کند تا به دیگران ثابت کند «راستی و درستی» چیست و دیدگاه‌های مختلف را رد می‌کند، دو سیاره با بیان ساده و تصاویر پر از رنگش، ما را لحظه‌ای از شلوغی‌های پیرامون نجات می‌دهد و به فکر وا می‌داردمان تا بفهمیم حقیقت، شفاف‌تر از واقعیت است. حقیقت همان مفهوم گسترده‌ای است که همیشه و در همه مکان‌ها و زمان‌ها یک چیز را با بیان‌های مختلف به انسان می‌گوید. درواقع حقیقت همان واقعیتی است که بنا به برداشت، موقعیت و جهان‌بینی هرکسی متفاوت بیان می‌شود. شنیدن دیدگاه‌های مختلف و برخورد صحیح با نظرات متفاوت مهارتی مهم است. برای همین دو سیاره می‌تواند داستان صبوری برای شنیدن نظرات مختلف و هم‌چنین گارد نداشتن برای بررسی دیدگاه‌های متفاوت باشد.

اگر بخواهیم کتاب دو سیاره را در تخمین کوچک‌تری ببینیم باید نگاهی به خانواده‌ها بیندازیم. گاهی ما با تمام نزدیکی و خویشاوندی‌ای که با یک‌دیگر داریم، دیدگاه‌هایی متفاوتی از یک مفهوم ثابت داریم. طبیعی است که حتی در یک خانواده‌ی چهار نفری، چهار دیدگاه متفاوت وجود داشته باشد. در این بین خانواده‌ای سالم است که در برخورد با دیدگاه‌های متفاوت گشاده‌رو باشد. وسواس نداشتن بر روی عقاید و تفکرات‌مان امکان کشف و رشد بیشتری به ما می‌دهد.

قره‌باغی در کتاب دو سیاره به ارزش «گفت‌وگو» کردن نیز پرداخته است. زمانی‌که نظری خلاف عقیده‌ی خودمان می‌شنویم، قبل از اینکه شمشیرمان را از غلاف درآوریم، به فرد مقابل‌مان امکان گفت‌وگو و دفاع از نظرش را بدهیم. شاید حرف او حرف ما باشد. با بیانی متفاوت‌تر. این مهارت به خواننده‌ی کودک یاد می‌دهد که در جوامع بزرگ‌تر نظیر مدرسه، با هم‌دلی و گشاده‌رویی نظرات دیگران را بشنود، به آن فکر کند و در آخر تصمیم بگیرد که از دریچه‌ی چه دیدگاهی، واقعیت را ببیند.

عطیه میرزا امیری؛ وینش

به گزارش خبرنگار مهر، کتاب «دو سیاره» اثر مسعود قره‌باغی به‌تازگی توسط انتشارات فاطمی منتشر و راهی بازار نشر شده است. این‌کتاب یکی از عناوین مجموعه «کتاب‌های طوطی» است که این‌ناشر برای بچه‌ها منتشر می‌کند.

«دو سیاره» یک‌داستان تصویری است که در آن، جایی از آسمان بزرگ،‌ دو سیاره به‌نام‌های کورتو و شونتو وجود دارند. مردم این‌دوسیاره در صلح و صفا زندگی می‌کردند تا این‌که دانشمندی از شونتو با وسیله‌ای که برای دیدن دوردست‌ها اختراع کرده بود، نقشه‌ای از ستاره‌ها درست کرد. اما ستاره‌های آسمان کورتو با نقشه‌ دانشمند جور درنمی‌آمدند. چون یک‌جای کار ایراد داشت. اما راستی، مگر آسمان همه‌جا شبیه هم نبود؟

در قسمتی از این‌کتاب می‌خوانیم:

اما وقتی اهالی کورتو با آن وسیله به آسمان نگاه کردند،‌

هیچ‌کدام از ستاره‌های توی نقشه را ندیدند و

متوجه شدند که آسمان کورتو آن‌شکلی نیست!

مردم کورتو خیلی عصبانی شدند

و کم‌کم حرف‌هایی در میانشان پیچید.

بازرگانی که نقشه را آورده بود، به جرم فروختن نقشه تقلبی دستگیر شد.

از طرفی دانشمندان کورتو هم نقشه‌ای «درست»‌ از آسمان تهیه کردند و به شونتو فرستادند.

این‌کتاب با ۳۲ صفحه مصور رنگی، شمارگان ۲ هزار نسخه و قیمت ۶۹ هزار تومان منتشر شده است.