هفته‌ی کتاب و کتابخوانی در راه است اما ما می‌خواهیم یک مراسم متفاوت داشته باشیم. شما هاله هله‌هوله را می‌شناسید؟ همان دختری که کشته‌مرده‌ی خوراکی‌های عجیب‌وغریب است!
از شما دعوت می‌کنیم تا به مراسم هله‌هوله‌خوری بیایید تا جهان هله‌هوله‌ها را کشف کنیم و خوراکی‌های متفاوت اختراع کنیم.

در این مراسم هیجان‌انگیز مهدی رجبی، نویسنده، مریم طهماسبی، تصویرگر و صالح محبی، تسهیلگر با طوطی همراه خواهند بود.

در کتابفروشی ستارا منتظرتان هستیم.
زمان: دوشنبه، ۲۱ آبان ۱۴۰۳، ساعت ۱۷
نشانی: تهران، اکباتان، فاز 2، پاساژ مگامال، طبقه‌ی F3

نشان آبان ۱۴۰۳ در شاخه‌ی نام نو تصویرگری، در مراسم افتتاحیه‌ی هفته‌ی تصویرگری از سوی انجمن تصویرگران ایران به مریم طهماسبی اهدا شد.

مریم طهماسبی، کتاب‌های «فرغولی و از ما بهترون»، «من مترسکم ولی می‌ترسم»، «وقت قارقار» و «هاله هله‌هوله» را برای طوطی تصویرگری کرده است.

نشان آبان نه یک جایزه‌ی صرفاً هنری است، نه یک مقام افتخاری و نه رتبه‌ای که در یک مسابقه به دست آمده باشد.

«آبان» نشان حرفه‌ی تصویرگری ایران است که در چهار شاخه، به چهره‌های برجسته‌ای که هر یک، در تعریفی جداگانه و با امتیازهای مختص به همان شاخه، انتخاب می‌شوند. این نشان را انجمن تصویرگران ایران، هر سال به چهار نفر که هر یک به نوعی و به سهم خود در استقرار و محکم‌کردن پایه‌های «حرفه‌ی تصویرگری» سهم داشته‌‌اند، اهدا می‌کند.

انجمن تصویرگران از میان اعضای خود، که ترجیحاً از هنرمندان جوان‌تر باشد، نشان آبان را در شاخه‌ی نام نو تصویرگری به هنرمندی جستجوگر که توانسته باشد، وجوه ممتازی از خود نشان بدهد اهدا می‌کند. مهم است که او اصیل باشد و اهل کپی نباشد. مهم است که توانسته باشد راه نوتری به همکاران تصویرگرش نشان داده باشد و در تکرار و ادامه‌ی هم‌نسلان خود نباشد.

دریافت نشان آبان را به مریم طهماسبی تبریک می‌گوییم و برای همه‌ی تصویرگران آرزوی موفقیت داریم.

کتاب‌های طوطی در سفرهای خود به خانه‌ی کودکان جهان، این بار به برزیل سفر می‌کنند و با زبان پرتغالی منتشر می‌شوند.

دو سیاره، تک‌خال، مومو، گربه‌ی عجیب و غریب، من مترسکم ولی می‌ترسم و تو یک جهانگردی، ۵ اثری هستند که با هماهنگی بخش بین‌الملل طوطی به‌زودی به زبان پرتغالی در برزیل منتشر می‌شوند.

«دو سیاره» اثر مسعود قره‌باغی داستانی است درباره‌ی تفاوت دیدگاه‌ها و اهمیت صلح که پیش از این حق انتشار آن به ناشران کره‌ای و چینی هم واگذار شده بود.

داستان «تک‌خال» و آبتین را هم که دیگر خیلی‌ها می‌دانند. زبان پرتغالی بعد از فارسی، ترکی، فرانسوی، آلمانی، کره‌ای، چینی، روسی، اسپانیایی و انگلیسی، دهمین زبانی است که داستان تک‌خال پیام ابراهیمی و رضا دالوند را روایت می‌کند.

مومو دوست‌داشتنی است اما خیلی تنهاست و حالا به دنبال دوست قرار است تا برزیل برود. «مومو، گربه‌ی عجیب و غریب» اثر مرتضی رخصت‌پناه داستان گربه‌ای است که یک ویژگی منحصربه‌فرد دارد.

مترسک قصه‌ی احمد اکبرپور را خیلی زشت ساخته‌اند؛ برای اینکه حیوانات را بترساند و برای اینکه پرنده‌ها سراغ محصولات مزرعه نیایند. اما مترسکی که مریم طهماسبی تصویرگری کرده نمی‌خواهد کسی از او بترسد. او می‌خواهد با همه دوست باشد. «من مترسکم ولی می‌ترسم» حالا بعد از چینی و ترکی، به زبان پرتغالی نیز منتشر می‌شود.

«تو یک جهانگردی» شهرزاد شهرجردی و غزل فتح‌الهی هم دارد به رکورد «تک‌خال» نزدیک می‌شود. زبان پرتغالی، هشتمین زبانی است که داستان خواهر و برادر جنگ‌زده و جهانگرد طوطی را روایت می‌کند.

با تبریک به پدیدآورندگان این کتاب‌ها، امیدواریم کتاب‌های طوطی زودتر به دست کودکان برزیلی برسد.

باتریس مونته‌رو در کتاب رازهای قصه‌گویی به این پرسش که «چطور با قصه زندگی کنیم؟» چنین پاسخ می‌دهد: «با تجدید خاطره، نه به خاطر سپردن». تجدید خاطره با برخی داستان‌ها و قصه‌ها به‌واسطه‌ی موضوعی که دارند بسیار راحت است. مثل داستان هاله هله‌هوله نوشته‌ی مهدی رجبی که با تصویرگری مریم طهماسبی منتشر شده است.

دشوار می‌توان پیدا کرد کودکی را که خاطره‌ای از هله‌هوله خوردن و افراط در آن نداشته باشد و کم کودکی پیدا می‌شود که امر و نهی و تشر بزرگسالان را در برابر این تمایل و افراط در ذهن نداشته باشد.

داستان هاله هله‌هوله اما تجدید خاطره‌ای همگانی است. چندان‌که اسباب تجدید خاطره‌ی بزرگسالان را نیز فراهم می‌کند. افراط در هله‌هوله‌خواری وجه مشترک کودک و بزرگسال است. برای اولی خاطره‌ای در زمان حال است و برای دیگر خاطره‌ای مانده در گذشته و ازدست‌رفته.

نام هله‌هوله‌ها در تاریخ هله‌هوله‌خواری یکسان نبوده است اما نام هله‌هوله‌های هاله در این داستان خاص و منحصر‌به‌فرد است. هله‌هوله‌هایی ترکیبی و اختراعی که از بازی‌های زبانی بیرون آمده‌اند و از هیچ دکان و مغازه‌ای قابل خریداری نیستند. مثل پیراستیل که ترکیبی از پیراشکی و پاستیل است یا یواشک که ترکیبی از یخمک است و لواشک. چندین هله‌هوله‌ی دیگر هم در این داستان است که باید کتاب را خواند و با نام و ترکیب هر یک آشنا شد.

داستان هاله هله‌هوله  به قول نویسنده مخصوص خودِ خودِ بچه‌هایی است که از فرامینی مثل این را بخور! و آن را نخور! بزرگسالان کلافه شده‌اند. اما در این داستان دو صدا یا به مفهوم ویتگنشتاینی، دو جهان‌تصویر وجود دارد: جهان‌تصویر کودکی و جهان‌تصویر بزرگسالی. جهان کودکی و تمایلش به هله‌هوله‌خواری همراه با جهان بزرگسالی و هشدا و تحذیرهایش.

هر دو جهان‌تصویر در فرجام داستان دچار تغییر و تحول می‌شود. به‌طوری‌که خواننده با جهان‌تصویری وارد داستان می‌شود و با جهان‌تصویری دیگر از آن خارج می‌شود.

فرازی از داستان بر اساس این تضاد پیش می‌رود اما در فرجام و پایان‌بندی داستان این دو جهان‌تصویر به هم می‌رسند. بی‌آنکه کودکی، منقاد فرمان بزرگسالی شود.

با تجربه کردن تمام و کمال هله‌هوله‌خواری و به جان خریدن تمام عوارض ممکنش، هاله و به همراه او مخاطب، هشدارهای بزرگسالان را تجربه می‌کند. اما نه به تلخی که با بازی، که شیوه‌ی زیست کودک است و خیال، که ابزار تفکر اوست.

صدای متحکمانه‌ی بزرگسال در داستان به گوش می‌رسد اما صدای خنثی است. گویی بزرگسال به این نتیجه می‌رسد که هشدارها و توصیه‌هایش بی‌فایده‌اند. از این‌رو خواندن داستان را به بزرگسالان متحکم هم می‌توان توصیه کرد. تنها بزرگسالانی که به این نتیجه نمی‌رسند که ذهنشان مملو از خاطرات هله‌هوله‌ای است، اما مصداق این سخن معروف نیچه‌اند: «خاطره‌ام می‌گوید چنین کردم، اما غرورم می‌گوید ممکن نیست چنین کرده باشم. دست‌آخر خاطره‌ام تسلیم می‌شود.»

نویسنده: یاشار هدایی

با نظر داوران و اعضای کمیته‌ی علمی بیستمین دوره‌ی جشنواره‌ی کتاب رشد کتاب «وقت قارقار» در فهرست آثار برگزیده‌ی این جشنواره قرار گرفت.

سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی کتاب «وقت قارقار» نوشته‌ی بابک صابری با تصویرگری مریم طهماسبی را از میان آثاری که در بخش داستان کودک و خردسال به دبیرخانه این سازمان رسیده بودند برگزید.

نویسنده در این کتاب به سراغ دغدغه‌ی بسیاری از والدین درباره‌ی آموزش رفته است و داستانی دلنشین را روایت می‌کند. در این داستان خانم کلاغ به مدرسه‌ی دخترش می‌رود و از آقای خرگوش مدیر مدرسه می‌پرسد: «می‌شود بگویید توی این مدرسه به دختر من چی یاد می‌دهند؟»

درک اهمیت آموزش صحیح و وقت‌شناسی از مسائلی است که بابک صابری با نوشتن این داستان به آن‌ها پرداخته است و با تصویرگری مریم طهماسبی به کتابی خواندنی برای کودکان تبدیل شده است.

کسب این موفقیت را به بابک صابری و مریم طهماسبی، پدیدآورندگان این کتاب، تبریک می‌گوییم و برایشان آرزوی موفقیت‌های روزافزون داریم.

به گزارش خبرنگار مهر، کتاب «هاله هله هوله!» نوشته مهدی رجبی به‌تازگی توسط انتشارات فاطمی منتشر و راهی بازار نشر شده است. این‌کتاب یکی از عناوین مجموعه «کتاب‌های طوطی» است که این‌ناشر برای بچه‌ها منتشر می‌کند.

«هاله هله هوله!» در گروه داستان‌های تخیلی برای کودکان قرار می‌گیرد و تصویرگری‌اش توسط مریم طهماسبی انجام شده است.

این‌کتاب مخصوص بچه‌هایی است که کشته‌مرده هله‌هوله‌ و خوراکی‌های عجیب‌غریب هستند و از نق‌زدن‌های پدرومادرشان که هی می‌گویند این را بخور آن را نخور کلافه‌ شده‌اند. دیگر مخاطبان این‌کتاب همچنین بچه‌هایی هستند که حوصله‌شان از نصیحت‌های بزرگ‌ترها که هی می‌گویند بچه خوب بچه‌ای است که … سر رفته است. این‌کتاب، مخصوص چنین‌بچه‌هایی است که علاوه بر این‌ها می‌خواهند به فضا سفر کنند!

«هاله هله هوله!» ماجرای هاله هله‌هوله است؛ دختری که کشته‌مرده هله‌هوله بود و عادت داشت آدامس‌هایش را قورت بدهد.

در قسمتی از این‌کتاب می‌خوانیم:

محشر بود! هیچ‌بزرگ‌تری آنجا نبود که غر بزند و نصیحتشان کند.

نخور، مریض می‌شوی!

نخور، دندان‌هایت را کرم می‌خورد!

نخور، کله‌ات پوک می‌شود!

چشم به هم بزنی می‌میری!

معرکه بود! بچه‌ها آزاد بودند هر هله‌هوله‌ای دلشان خواست، اختراع کنند و بخورند.

بعد توی بلندگو اعلام کردند هرکس هله‌هوله عجیب‌تری اختراع کند، برنده جایزه ویژه می‌شود.

همه بچه‌ها از ذوقشان جیغ زدند.

حالا جایزه ویژه چی بود؟

این‌کتاب با ۳۶ صفحه مصور رنگی، شمارگان ۲ هزار نسخه و قیمت ۸۵ هزار تومان منتشر شده است.

?‌
تابستان سال گذشته بود که «وقت قارقار» منتشر شد و خیلی زود مورد استقبال مخاطبان قرار گرفت و در عرض یک سال به چاپ سوم رسید.
حالا یک ماه پس از انتشار چاپ سوم و در آستانه‌ی سال تحصیلی جدید فرصتی فراهم شده است که با نویسنده و تصویرگر این کتاب دیداری داشته باشیم.

بابک صابری و مریم طهماسبی، پنج‌شنبه دهم شهریور ماه، ساعت ۱۷، مهمان دهکده کتاب بازی و اندیشه خواهند بود. خوشحال می‌شویم که در این دیدار شهریوری به وقت قارقار در کنارمان باشید.

? نشانی: شهرک غرب، بلوار دادمان، شرق به غرب، روبه‌روی پمپ‌بنزین، پلاک ۱۱۷، دهکده کتاب بازی و اندیشه

منتظرتان هستیم.

آیا از مترسکی که زیاد شجاع نیست خوشت می‌آید؟ اصلاً مترسک برای چه ساخته می‌شود؟ مگر مترسک نباید بترساند؟ تو حاضری با این مترسک ترسو دوست بشوی؟

مترسک قصه‌ی ما را خیلی زشت ساخته‌اند؛ برای اینکه حیوانات را بترساند و برای اینکه پرنده‌ها سراغ محصولات مزرعه نیایند. اما مترسک نمی‌خواهد کسی از او بترسد. او می‌خواهد با همه دوست باشد. اگر تو اولین نفری باشی که مترسک را می‌بیند، به او چه خواهی گفت؟