«از کتاب بدم خوشم می‌آید» داستان دختر نوجوانی را تعریف می‌کند که از شروع تعطیلات تابستان خوشحال است اما ناگهان می‌فهمد که مجبور است در تابستان هم کتاب بخواند. او از این موضوع خیلی ناراحت است و به اجبار با مادرش به کتابخانه می‌رود و با شروع کتابخوانی، با جهان عجیب و غریب و شگفت‌انگیزی روبه‌رو می‌شود.

به گزارش خبرنگار سرویس کودک و نوجوان خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، کتاب‌ها علاوه بر اینکه به سواد و آگاهی کودکان کمک می‌کنند، جهانی شگفت‌انگیز را پیش‌روی آنان قرار می‌دهند. کتاب، سالم‌ترین و هیجان‌انگیزترین سرگرمی برای بچه‌هاست به شرطی که با جهان آن آشنا شوند و یاد بگیرند که انتخاب‌های درستی برای خواندن داشته باشند.

علت هیجان‌انگیز بودن جهان کتاب‌ها این است که تخیل را تقویت می‌کنند. فیلم‌ها و انیمیشن‌ها و به‌طور کلی تفریحات تصویری هم می‌توانند این هیجان را ایجاد کنند اما وجه تمایز کتاب آن است که تخیل در کتاب می‌تواند آزاد و افسارگسیخته باشد. یعنی کودک می‌تواند آزادانه تصور کند و آنچه را که می‌خواند براساس چارچوب ذهنی خود نظم دهد. مثلاً جهانی که یک کودک در یک کتاب آن را تصور می‌کند، ممکن است در جزئیات با جهان ذهنی کودک دیگر متفاوت باشد.

کتاب «از کتاب بدم خوشم می‌آید» داستان دختر نوجوانی را تعریف می‌کند که از شروع تعطیلات تابستان خوشحال است اما ناگهان می‌فهمد که مجبور است در تابستان هم کتاب بخواند. او از این موضوع خیلی ناراحت است و به اجبار با مادرش به کتابخانه می‌رود و با شروع کتابخوانی، با جهان عجیب و غریب و شگفت‌انگیزی روبه‌رو می‌شود.

یک نکته مهم در این کتاب رعایت شده و آن این است که قبل از ورود شخصیت اصلی داستان به جهان کتاب‌ها، تصویرسازی‌های کتاب رنگ می‌گیرند. تا قبل از آن عکس‌های کتاب، خیلی رنگ نداشتند و این با ورود به جهان کتاب‌ها هماهنگ شده است.

«از کتاب خوشم می‌آید» را ماریاخو ایلوستراخو نوشته و تصویرهایش را کشیده است. مژگان کلهر مترجم این کتاب به زبان فارسی است و انتشارات فاطمی آن را با بهای ۲۷۵ هزارتومان در دسترس علاقه‌مندان قرار داده است.

کتاب «خورشید جنگل، خورشید دریا» تلاش دارد به بچه‌ها بیاموزد که تنها به نظر خود تکیه نداشته باشند و به دیدگاه دیگران هم احترام بگذارند چراکه هر نظر برآمده از شرایط گوناگونی است که ما به آن‌ها آگاهی نداریم.

به گزارش سرویس کودک و نوجوان خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، روابط اجتماعی لاجرم بحث، دعوا و اختلاف نظر خواهند داشت. بچه‌هایی که به جامعه وارد می‌شوند نباید گمان این را داشته باشند که همیشه دوستی و مهربانی بین آدم‌ها برقرار است و اصلاً همین اختلاف‌نظر و سلیقه‌هاست که به روابط شکل می‌دهند و باعث رشد و توسعه فردی می‌شوند. بیشتر اختلاف نظرها هم ناشی از دیدگاه‌های گوناگون است. هرکس از چشمان خودش دنیا را می‌بیند و براساس نظر و سلیقه خود جهان را درک و تفسیر می‌کند.

اینکه به نظرات هم احترام بگذاریم یک بحث است و اینکه دیدگاه‌های یکدیگر را درک کنیم و خود را جای دیگران بگذاریم بحث دیگری است که به روابط اجتماعی شکل می‌دهد.

این مفهوم عمیقی است که کتاب «خورشید جنگل، خورشید دریا» تلاش دارد با داستانی کودکانه آن را به کودکان بیاموزد. این کتاب، داستان مردم دو طرف یک کوه را تعریف می‌کند که همیشه با هم اختلاف دارند و در آخرین دعوایشان بر سر محل طلوع و غروب خورشید، تنش میان آن‌ها بالا می‌گیرد. در نهایت هم معلوم می‌شود که اگر از طرف هرکدامشان نگاه کنیم، بخشی از صحبت هر دو درست است و هیچ‌کدام اشتباه نمی‌کنند. کافی است خودشان را جای یکدیگر بگذارند تا بدانند که دوستانشان هم راست می‌گویند و همین باعث می‌شود که اختلافاتشان را کنار بگذارند.

«خورشید جنگل، خورشید دریا» تلاش دارد به بچه‌ها بیاموزد که تنها به نظر خود تکیه نداشته باشند و به دیدگاه دیگران هم احترام بگذارند، چراکه هر نظر برآمده از شرایط گوناگونی است که ما به آن‌ها آگاهی نداریم.

این کتاب را علی‌اصغر سیدآبادی نوشته و هادی بغدادی تصویرهایش را کشیده است. انتشارات فاطمی نیز آن را با بهای ۲۴۰ هزارتومان در دسترس علاقه‌مندان قرار داده است.

معمولاً خیلی از بچه‌ها به موجودات فضایی و جهانی که تجربه کردن آن خیلی دور از دسترس است علاقه دارند. اینکه یک پیتزا بتواند مسیر رسیدن به فضا را هموار کند، قطعاً برای کودکان و نوجوانان بسیار جذاب خواهد بود.

به گزارش سرویس کودک و نوجوان خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، خیلی از بچه‌ها عاشق پیتزا هستند، اما آیا پیتزا می‌تواند سرمنشاء شروع یک سفر هیجان‌انگیز حتی به فضا باشد؟ در کتاب «پیتزای فضایی» چنین داستانی را تجربه می‌کنیم. شخصیت اصلی این کتاب یک گربه است که تصمیم می‌گیرد پیتزا بخورد. او ناگهان با یک جهان شگفت‌انگیز روبه‌رو می‌شود؛ جهانی که هم خنده‌دار است و هم به دلیل اینکه علت این اتفاق‌ها پیتزاست، می‌تواند برای بچه‌ها خیلی جذاب باشد.

از نکات قابل توجه کتاب‌های فانتزی برای کودکان آن است که شناخت دقیق از دغدغه‌های بچه‌ها در آنها رعایت شده باشد. انتخاب موضوع پیتزا نشان‌دهنده آن است که این آشنایی در این کتاب وجود دارد. نکته بعدی آن است که بچه‌ها از اتفاقات ساده می‌توانند ماجراجویی‌های عجیبی را در ذهن خود تصویر کنند. در این کتاب خمیر پیتزا پف می‌کند و آنقدر بزرگ می‌شود که حتی به آسمان‌ها می‌رسد و گربه را به ماه می‌برد؛ فضایی خیالی که ممکن است موقع آشپزی کردن‌های ساده در خانه به ذهن بچه‌ها برسد. چنین فضای تخیلی نیازمند تصویرسازی‌های دقیق است که در کتاب «پیتزای فضایی» به درستی رعایت شده است.

یک نکته جالب دیگر هم در این کتاب وجود دارد و آن هم این است که معمولاً خیلی از بچه‌ها به موجودات فضایی و جهانی که تجربه کردن آن خیلی دور از دسترس است علاقه دارند. اینکه یک پیتزا بتواند مسیر رسیدن به فضا را هموار کند، قطعاً برای کودکان و نوجوانان بسیار جذاب خواهد بود.

«پیتزای فضایی» را فرزاد بیان نوشته و عاکف رحمتی تصویرهای آن را کشیده است که کاملاً متناسب با فضای فانتزی و ماجراجویی آن است. انتشارات فاطمی نیز این کتاب جالب و پرماجرا را با بهای ۲۶۰ هزارتومان در دسترس علاقه‌مندان قرار داده است.

سرویس کودک و نوجوان خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – نیلوفر شهسواریان: چه مناسبتی برای گفت‌وگو بهتر از اینکه کتاب «دختر دال» با تصویرگری نوشین صادقیان و بازنویسی احمد اکبرپور، جایزه بزرگ سی‌امین دوسالانه تصویرگری براتیسلاوا ( BIB ۲۰۲۵) را از آن خود کرد. این کتاب از مجموعه کتاب‌های طوطی (بخش کودک و نوجوان انتشارات فاطمی) است و پیش از این هم جوایز فراوانی گرفته است.

صادقیان پیش‌تر جوایز مهمی مانند جایزه بزرگ قلم طلایی دوسالانه بلگراد ۲۰۲۱ برای کتاب «درخت سیب و دیو» و جایزه جزیره طلایی کنکور نامی کره را دریافت کرده بود. برگزیده‌شدن در نمایشگاه کتاب بولونیا ایتالیا و دریافت جایزه بزرگ هیئت داوران جشنواره آناناس چین در سال ۲۰۲۲ از دیگر موفقیت‌های اوست. همچنین کتاب «آن دورِ دور» با تصویرگری او از سوی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به مسابقه تصویرگری براتیسلاوا ۲۰۲۱ راه یافت.

دوسالانه براتیسلاوا که از سال ۱۹۶۷ با حمایت یونسکو در اسلواکی برگزار می‌شود، از معتبرترین جشنواره‌های جهانی تصویرگری کتاب کودک است. سی‌امین دوره جشنواره (BIB ۲۰۲۵) از مهر تا دی ۱۴۰۵ برپا است. پیش از این هنرمندان ایرانی، علیرضا گلدوزیان (۲۰۰۵) و حسن موسوی (۲۰۱۹) موفق به دریافت جایزه بزرگ براتیسلاوا، فرشید مثقالی برنده دیپلم افتخار جایزه براتیسلاوا (۱۹۶۸) و جایزه‌ی «سیب طلا» براتیسلاوا (۱۹۷۰) شده بودند. غزل فتح‌الهی نیز در سال ۲۰۲۱ پلاک طلای این رویداد را برنده شد.

با صادقیان در مورد تصویرگری کتاب «دختر دال» و دنیای هنرمندانه‌اش گفت‌وگو کرده‌ایم.

برای تصویرگری یک کتاب کودک، چطور کار را شروع می‌کنید؟ مراحل کار چگونه است و چطور با نویسنده تعامل می‌کنید؟

اول با فریمی که از لحاظ تصویری بیشترین ارتباط را با آن برقرار می‌کنم شروع می‌کنم؛ فریمی که بیشترین تصویر را به من می‌دهد. با همان فریم اول، ایده‌پردازی اصلی داستان شروع می‌شود؛ این‌که به چه سبکی می‌خواهم کار کنم و چه کارهای خلاقانه‌ای می‌خواهم انجام دهم و…

من همیشه داستان را می‌گیرم و کار خودم را شروع می‌کنم، یک «مودبورد» هم درست می‌کنم و توضیحات را می‌نویسم. اگر موردی باشد با مدیر هنری هماهنگ می‌شوم. خیلی کم پیش آمده که به صورت مستقیم با نویسنده صحبت کنم. یک‌بار روی کتاب آقای احمدرضا احمدی کار می‌کردم، از او پرسیدم منظور شما در این قسمت چنین بود یا نه؟ گفتند هیچ چیز به تو نمی‌گویم، کار من تمام شده و اکنون کار تو آغاز می‌شود و برداشتی که خودت داری مهم است.

شما برای آنکه به روحیات و دنیای مخاطب کودک نزدیک شوید چه کار می‌کنید؟

سعی کرده‌ام به کودک درونم توجه کنم. دقت می‌کنم که بچه‌ها درباره‌ی همه‌چیز چگونه فکر می‌کنند. دوران کودکی‌ام خیلی در ذهنم مانده است، مخصوصاً وقتی که کتاب می‌خواندم یا تأثیری را که یک کتاب یا فیلم بر من می‌گذاشت کاملاً به یاد دارم. تا مدت‌ها توی ذهنم و تخیلاتم با روایت داستان درگیر بودم.

وقتی کودک بودید و کتاب‌ها را ورق می‌زدید، مدل کتابخوانی شما چطور بود؟

وقتی هنوز به مدرسه نرفته بودم و سواد خواندن نداشتم، کتاب‌های کودک را ورق می‌زدم وبرای خودم بر اساس تصویرها در ذهنم داستان خلق می‌کردم. همینطور بزرگ شدم و تا سنی هم انسان متوجه نمی‌شود داستان کتاب‌ها از چه قرار است. باز همین کار را تکرار می‌کردم. به‌طور کلی هر کتاب را هم چند بار می‌خواندم.

وقتی برای اولین بار دختر دال را خواندید، چه حسی از آن گرفتید؟

داستان را خیلی دوست داشتم چون به داستان‌های فولکلوریک علاقه‌مندم و از بچگی چنین داستان‌هایی را برایم تعریف می‌کردند و داستانش برایم آشنا بود. حس خوبی داشتم و ایده‌های خوبی به من می‌داد و از نظر تصویری صحنه‌های متفاوتی داشت که به نظرم بهترین خودم را می‌توانستم اجرا کنم.

از چه تکنیکی برای تصویرگری «دختر دال» استفاده کردید؟

ترکیب چند تکنیک است، (میکس مدیا) اول یک اتود زدم و به ناشر و آقای ناصری نشان دادم. بعد که تایید کردند کار را شروع کردم. اولین تصویری که ایده بهتری می‌داد انتخاب کردم چون اولش سخت است که از چه روشی خلاقیت را وارد داستان کنید. همان ابتدا تکنیک را مشخص کردم. کار من الهام گرفته از موریس اشر، نقاشی‌های قدیمی ژاپنی و نگارگری‌های ایرانی است. سعی کردم به نگارگری ایرانی نگاهی نو و مدرن داشته باشم.

فکر می‌کنید چه مفاهیمی در «دختر دال» وجود دارد که در تصویرگری هم آن را نشان دادید؟

تضاد میان خیر و شر و نبرد این دو نیرو، با استفاده از ترکیب‌بندی متفاوت و پالت رنگی و رنگ‌گذاری در هر فریم، به همراه نیروی باروری طبیعت که سرسبزی را به زمین بازمی‌گرداند؛ مخصوصاً در آخر داستان که رنگ سبز همه‌جا را فراگرفته است. هر جلد این مجموعه از داستان‌ها مربوط به یک قومیت است. «دختر دال» مربوط به لرستان بود. تا به حال به لرستان نرفته‌ام اما دقت کردم لباس‌ها و المان‌ها لری باشد و از رنگ‌بندی این شهر در آن استفاده کنم. خاک لرستان قرمز است و از رنگ قرمز استفاده کردم و سرسبزی محیط زیست آن را نیز در اثر آوردم و چند جنبه را در نظر گرفتم.

شما جوایز زیادی دریافت کرده‌اید، وقتی برنده‌ی جایزه‌ی براتیسلاوا شدید، چه احساسی داشتید؟

این جایزه خیلی متفاوت بود. «دختر دال» نیز چندین جایزه گرفته که پشت جلد آن همه‌ی جوایز را نمی‌شد گذاشت. تا ۲-۳ روز شوق زیادی بابت این جایزه داشتم.

معمولاً نظر مخاطبان در مورد تصویرگری‌هایی که انجام داده‌اید چیست و چه حسی از آن می‌گیرند؟ آیا به بازخورد مخاطبان توجه می‌کنید؟

همه خیلی کارها را دوست دارند. حتی بعضی از کارهایی که خودم فکر نمی‌کردم خیلی جالب باشند، اتفاقاً طرفداران بیشتری داشته‌اند که برایم بسیار جالب بوده است. بله، به بازخوردها بسیار توجه می‌کنم، چون یکی از اهداف مهم کار ما این است که مخاطب بتواند کار را درک کند و آن را دوست داشته باشد و حتی با تصویر هم‌ذات‌پنداری کند، مخصوصاً کودکان.

آثار کدام تصویرگران ایرانی و خارجی را معمولاً بیشتر دنبال می‌کنید؟

آثار تصویرگران زیادی را دوست دارم. نمی‌توانم یکی‌یکی نام ببرم.

یک تفاوت آثاری که از شما دیده‌ایم با برخی از تصویرگران ایرانی، همین هویت ایرانی است. به نظرتان اینکه تصویرگران ایرانی شبیه تصویرگران خارجی کار می‌کنند و آثارشان رنگ و بوی ایرانی ندارد، آیا ویژگی است یا ضعف به حساب می‌آید؟

نه می‌توان گفت ضعف است و نه ویژگی. در دنیای هنر هر کسی آزاد است که بخواهد کار می‌کند. من آنچه برای خودم در نظر گرفته‌ام این است که آثارم هویت ایرانی داشته باشد. مثلاً برای کتابی که با انتشارات خارج از ایران کار می‌کنم نمی‌توان اینطور گفت که حتماً باید به شکل ایرانی کار کنم. اما آنچه به نظرم درست نیست، تقلید از هنرمندان دیگر است که وقتی آثارشان را می‌بینید بگویید اینکه کپی است. آنچه در خروجی نهایی تصویرگری اهمیت دارد، رعایت ترکیب‌بندی و تداوم داستان و فاکتورهای پراهمیت‌تر دیگری است که باعث می‌شود یک اثر به درجه‌ای برسد که مخاطب متوجه شود که این کار را یک هنرمند حرفه‌ای انجام داد. اگر هویت ایرانی درست استفاده شود می‌تواند یک مزیت محسوب شود در غیر این صورت خیر.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، کتاب «مدرسه‌ی تیزوبُزان جنگل» قصه‌ای تصویری از جنگلی است که همه حیوانات آن، یک‌دفعه، به تکاپو افتاده‌اند تا برای بچت‌هایشان مدرک تحصیلی بگیرند. البته هیچ‌کدام از آن‌ها نمی‌دانند که مدرک یعنی چه، فقط می‌دانند که نباید بچه‌هایشان (یا به گفته نویسنده، توله‌هایشان) را بدون مدرک توی جنگل رها کنند!

«اگه درس نخونید هیچی نمی‌شید!»

«اگه نمره‌ی عالی نگیرید هیچی نمی‌شید!»

«اگه مدرک نگیرید هیچی نمی‌شید! هیچ‌کس حیوون حسابتون نمی‌کنه!»

این‌ها جملاتی هستند که از زبان مدیر گورخر در صفحات کتاب خطاب به دانش‌آموزان مدرسه جنگل، تکرار می‌شود؛ همان جملاتی که شاید شما هم در طول تحصیل آن‌ها را از زبان مدیر، معلم یا والدین‌تان شنیده باشید؛ جملاتی که از شما می‌خواهد خلاقیت و منحصربه‌فردبودن‌تان را نادیده بگیرید و شبیه دیگران باشید؛ همان جملاتی که این احساس را در شما ایجاد می‌کرد که موفقیت تنها یک مسیر دارد و آن هم در گرو گرفتن نمره عالی و گرفتن مدرک تحصیلی است.

این کتاب تصویری را با فرزندتان بخوانید و همراهِ هم درباره موضوع و نگرش تأثیرگذار کتاب، گفت‌وگو کنید.

در معرفی این اثر از سوی ناشر، آمده است: «مدیر مدرسه‌ی تیزوبزان اصرار دارد که همه‌ی بچه‌های مدرسه مهارت‌های یکسانی را یاد بگیرند. اما مگر ممکن است؟ خودتان را بگذارید جای ماهی سرِ کلاس پرواز، یا جای لاک‌پشت سرِ کلاس دوی سرعت…».

در بخشی از متن این کتاب می‌خوانیم:

«بشتابید»
فرزندان خود را بدون مدرک تحصیلی در جنگل رها نکنید.

مدرسه‌ی تیزوبزانِ جنگل معمولی جایی برای دریافت بهترین مدرک تحصیلی.

با ما آینده‌ی توله‌هایتان را تضمین کنید.

«زیر نظر متخصص‌ترین اساتید جنگل»

در یک صبح معمولی از یک روز معمولی، در جنگلی معمولی، یک چیز غیرمعمولی توجه همه‌ی حیوانات را به خودش جلب کرد.

این‌طور شد که از فردای آن روز، همه‌ی حیوانات به تکاپو افتادند تا بچه‌هایشان را به مدرسه‌ی تیزوبزان جنگل بفرستند. البته هیچ‌کدام از آن‌ها دقیقاً نمی‌دانستند این مدرک تحصیلی که توی آگهی نوشته شده یعنی چی؛ اما همه‌شان فکر می‌کردند باید چیز خوبی باشد که داشتنش لازم است.

اطلاعات بیشتر:
کتاب «مدرسه‌ی تیزوبُزان جنگل» به قلم پیام ابراهیمی با تصویرگری غزاله بیگدلو در ۳۶ صفحه مصور رنگی، شمارگان دو هزار نسخه و به بهای ۱۷۰ هزار تومان از سوی  کتاب‌های طوطی (واحد کودک و نوجوان انتشارات فاطمی) منتشر شده است.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، کتاب «هزار هزار دانه انار» به‌تازگی با بازنویسی احمد اکبرپور منتشر شده است. این کتاب برای کودکان بالای ۶ سال است که آن‌ها را با طبیعت، فرهنگ و سنت، قصه‌های اقوام و… آشنا می‌کند.

ماجرای کتاب درباره زنی است که هر سال باردار می‌شد و به‌جای بچه، ۷ مار می‌زایید. شوهرش هم هر بار این بچه‌مارها را می‌برد و بیرون شهر رها می‌کرد. تا اینکه یک سال یکی از بچه‌مارها یواش‌یواش خزید و پشت رختخواب‌ها قایم شد.

پیرمرد و پیرزن دل‌شان بچه می‌خواست و حالا بدون فرزند مانده بودند. ناگهان بچه‌مار به حرف آمد و گفت: «من دختر شما هستم!»

مگر ممکن است یک بچه‌مار فرزند انسان‌ها بشود؟ اما هزارهزاردانه‌انار یک بچه‌مار معمولی نیست! او یک ماجراجویی عجیب‌وغریب در پیش دارد که خواندنی است.

کتاب «هزار هزار دانه انار» از مجموعه‌ قصه‌های اقوام ایران است که با همکاری موزه عروسک و فرهنگ ایران منتشر شده است.

احمد اکبرپور از نویسندگان پرکار ایرانی است که برای کودکان و نوجوانان می‌نویسد. کتاب‌های او تابه‌حال به زبان‌های مختلفی ترجمه شده و تحسین متخصصان حوزه ادبیات کودک را برانگیخته‌اند. «من نوکر بابا نیستم» و «شب به‌خیر فرمانده» از آثار برجسته اکبرپور به شمار می‌آیند. در اواخر دهه ۷۰ بود که او برای یک پژوهش دانشگاهی با شورای کتاب کودک آشنا شد. پس از آن، این نویسنده، نوشتن برای کودکان را به‌طور جدی دنبال و کتاب‌های بسیاری منتشر کرد. احمد اکبرپور همچنین کارگاه‌های داستان‌نویسی و طنزنویسی نیز برگزار می‌کند.

بخشی از متن کتاب:

«پیرزن می‌خواست دراز بکشد که باز صدای دخترش را شنید. «بگو دختر گلم، هر چه دلت می‌خواهد بگو.»

بچه‌مار گفت: «دلم می‌خواهد مثل بچه‌ها اسم داشته باشم.»

پیرزن ار خوشحالی نمی‌دانست چه‌کار بکند. گفت: «معلوم است که باید بهترین اسم را داشته باشی.»

بچه‌مار از توی گهواره گفت: «وقتی بیدارم می‌کنی، صدایم کن:

هزارهزار بیدار شو

دانه‌ی انار بیدار شو

برو خونه‌ی اسفندیار

تیر و تبر بردار و بیار.»

انتشارات طوطی (واحد کودک و نوجوان انتشارات فاطمی) کتاب «هزار هزار دانه انار» با بازنویسی احمد اکبرپور و تصویرسازی علیرضا گلدوزیان را در ۳۶ صفحه مصور، شمارگان دو هزار نسخه و به بهای ۱۶۰ هزار تومان منتشر کرده است.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، مجموعه دوجلدی «گورکن و راسو» به قلم ایمی تیمبرلیک است که داستان هم‌خانه‌شدن راسو با گورکن را می‌گوید. گورکن و راسو چگونه می‌توانند هم‌خانه شوند؟ باید دو جلد را بخوانیم ببینیم موضوع از چه قرار است.
 
عنوان‌های این دو جلد «خانه‌ی سنگی» و «دایناسور در مرغدانی» است. بامزه نیست؟!
در جلد اول یعنی «خانه‌ی سنگی» با این دو موجود و آغاز دوستی آنها آشنا می‌شویم. راسوها حیوان‌های خوشایندی نیستند. هیچ‌کس دوست ندارد با یک راسو زندگی کند؛ اما حالا راسو قصه ما پشت در خانه‌ گورکن است. گورکنی که یک سنگ‌شناس ماهر است و نمی‌خواهد کسی مزاحم پروژه‌ مطالعاتی‌اش درباره‌ سنگ‌ها شود.

اینجا خانه عمه لولا است و او فکر می‌کند گورکن و راسو می‌توانند دوستان خوبی برای هم باشند! راسو پرجنب‌وجوش است و تمرکز گورکن را به هم می‌زند؛ ولی داستان‌های خوبی بلد است و دستپخت خوشمزه‌ای دارد؛ شاید دوست خوبی هم باشد. کسی چه می‌داند!
 
در جلد دوم یعنی «دایناسور در مرغدانی»، گورکن و راسو دوباره برمی‌گردند. این بار با یک ماجراجویی تازه! فقط یک سنگ است که می‌تواند فهرست الفبایی سنگ‌های گورکن را تکمیل کند: عقیق چشم‌عنکبوتی!
سنگی که پسرعموی گورکن، ماهیگیر، از او دزدیده است. راسو که از گم‌شدن گزارش کتاب هفتگی نیو یاک تایمز ناراحت است، ترجیح می‌دهد با گورکن به یک سفر هیجان‌انگیز برود: سفر سنگ‌یابی. در اردوگاه شماره پنج ماجراها پیچیده و عجیب‌وغریب پیش می‌رود، انگار خبرهایی در راه است؛ خیانت، فریب، رازهای ناگفته و یک موجود غافلگیرکننده از عصر ژوراسیک!
 
ایمی تیمبرلیک تاکنون نشان افتخار نیوبری، جایزه ادگار، جایزه بادبادک طلایی و جایزه بهترین کتاب چاینا تایمز را به دست آورده است. او فوق‌لیسانس ادبیات انگلیسی/نوشتن خلاق را از دانشگاه ایلینوی دریافت کرده است.
 
جان کلاسن، نویسنده و تصویرگر زاده کانادا است. سه کتاب تصویری به نویسندگی و تصویرگری خودش (کلاهم را پس بدهید، این کلاه من نیست و یک کلاه پیدا کردیم) در کارنامه دارد و بسیاری از کتاب‌های نویسندگان دیگر را تصویرگری کرده است. تاکنون یک مدال کلدکات، دو نشان افتخار کلدکات و جوایز بین‌المللی دیگری به کتاب‌های وی تعلق گرفته است.

در بخشی از این کتاب می‌خوانیم:
«گورکن قدمی به سوی تخم برداشت.
آگوستا شروع کرد به بال‌بال زدن و سر و صدا کردن: «قد! قدقدقدقد!»
چیزی مثل چکش به ساق پای گورکن کوبیده شد. درد! اما چشم‌های گورکن روی تخم کهربایی ثابت مانده بود.
راسو بازویش را گرفت. «گورکن، بس کن. خواهش می‌کنم دست نگه دار! آگوستا بهم گفته بود تو با دیدن این هیپنوتیزم می‌شی. مقاومت کن، گورکن، مقاومت کن!»
گورکن راسو را کنار زد.
«این متعلق به علم نیست، گورکن. این مال مرغ‌هاست. مرغ‌ها از روزگار قدیم تا حالا به تماشای این تخم می‌اومدن.».
 
انتشارات طوطی (واحد کودک و نوجوان انتشارات فاطمی) هر جلد از مجموعه «گورکن و راسو» نوشته ایمی تیمبرلیک با ترجمه پژمان واسعی را در ۱۴۲ و ۱۷۴ صفحه و به بهای ۱۴۵ و ۱۷۵ هزار تومان منتشر کرده است.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، یک شب ستاره‌ای از آسمان روی زمین می‌افتد. خرس مطمئن است که ستاره مال خودش است. او راه می‌افتد تا ستاره را به دوست‌هایش نشان بدهد؛ تا اینکه می‌فهمد هرچه ستاره بیشتر تحسین شود، زیبا و زیباتر خواهد شد. حالا خرس باید چه‌کار کند؟

«ستاره‌ای برای همه» کتاب تصویری درخشانی است درباره‌ دوستی و لذت سهیم شدن. خواندن این کتاب برای پرورش مفاهیمی همچون تقویت روحیه دوستی و همکاری، آشنایی با حیوانات، آشنایی با محیط زیست، درک اهمیت مشارکت و آشنایی با اخترشناسی بسیار کارآمد است. این کتاب برای کودکان بالای چهار سال است.
 
در بخشی از این کتاب می‌خوانیم:
خرس ستاره را با شاخه‌ای دور گردنش انداخت و به سمت برکه رفت تا خودش را توی آب ببیند.
وقتی کله‌ای از آب بیرون آمد، خرس از جا پرید.
سگ آبی فریاد زد: «چه ستاره‌ی شگفت‌انگیزی!»
خرس گفت: «زیباست، نه!».

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، کتاب «یک کار خیلی مهم» به قلم فرهاد حسن‌زاده و به تصویر‌گری سمانه رهبرنیا به تازگی از سوی انتشارات فاطمی (کتاب طوطی) منتشر شد.

داستان کتاب درباره موشی است که عاشق غروب خورشید است ، یک روز که برای دیدن غروب خورشید می‌رفت متوجه صدایی شد که سریع پشت یک درخت قایم شد؛ اما درختی درکار نبود و او پشت یک مار قرمز قایم شده بود که در ادامه داستان موش سعی دارد خود را از دست مار نجات دهد.

در قسمتی از این کتاب می‌خوانیم:
«تا حالا دیده‌ای موشی محو تماشای غروب خورشید شده باشد؟
من موشی می‌شناسم که عاشق تماشای غروب خورشید بود.
یک روز، خورشید وسط آسمان بود که راه افتاد.
رفت و رفت و رفت… خیلی…
تا اینکه یک مرتبه صدایی شنید؛
صدایی ترسناک و خِش خِشی!
فوری پشت درختی قایم شد.
پشت درخت؟ خب، موش قصه‌ی ما دلش خوش بود که پشت درخت قایم شده!
یک مار قرمز، صاف زل زده بود به موش.
موش اول جا خورد. بعد سعی کرد سلام کند:
س س س… سلام!»

کتاب «یک کار خیلی مهم» در 36 صفحه مصور رنگی، شمارگان 2000 نسخه و با بهای 85000 تومان راهی کتاب‌فروشی‌ها شد.

کتاب «حکایت حمالی که رمال شد» به روایت مهدی حجوانی از سوی بخش کودک انتشارات فاطمی (طوطی) برای کودکان منتشر شد.

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، «حکایت حمالی که رمال شد» عنوان کتابی به روایت مهدی حجوانی و تصویرگری راشین خیریه برای کودکان است که از سوی بخش کودک انتشارات فاطمی (طوطی) برای کودکان منتشر شده است.
 
این حکایت نخستین بار در کتاب «عجایب المخلوقات» اثر محمد بن احمد طوسی آمده است و بعدها افرادی مانند آرتور کریستین سن. ه و زنده‌یاد فضل‌الله مهتدی (صبحی) با پایان‌بندی، نثر، منطق داستانی و محتوایی متفاوت آن را روایت کرده‌اند.
 
ساختار اصلی قصه این است که روزی حمالی برای انتقام از رمال‌باشی دربار، به رمالی روی می‌آورد. از بخت بلندش انگشتری گم‌شده دختر پادشاه را پیدا می‌:ند و به دربار راه می‌یابد و رمال‌باشی شاه می‌شود؛ و این تازه آغاز ماجراست.
 
در بخشی از این کتاب می‌خوانیم: «فردا صبح مرد راه افتاد و رفت بازار. گاری‌اش را فروخت، یک مشت خرت‌وخورت رمالی خرید و بساطش را گوشه‌ای چید. چیزی نگذشت که یکی از ماموران چاق و قلچماق شاه با چشم‌های سرخ و سبیل‌های از بناگوش دررفته آمد و خراب شد روی سر رمال که چی؟ که شتر شاه گم شده؛ پیدایش کن!…»نشر فاطمی، کتاب «حکایت حمالی که رمال شد» را با شمارگان دوهزار نسخه و قیمت 48هزار تومان منتشر کرده است.

تهمینه حدادی مولف کتاب «جهان مال من است» می‌گوید: این کتاب داستان سفری همراه با ماجراجویی است و کودکان زیادی ممکن است به آن فکر کنند.

شهرزاد شهرجردی گفت: از تجربه کردن در نوشتن نهراسیم و سعی کنیم ایده‌های تازه خلق کنیم و متفاوت باشیم، بپذیریم که باید برای کودکان زبانی تازه و متفاوت خلق کرد.