به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، دوجلد مجموعه مصور «وودواکرها» نوشته کاتیا براندیز به‌تازگی با ترجمه فریبا فقیهی توسط واحد کودک و نوجوان انتشارات فاطمی (کتاب‌های طوطی) منتشر و راهی بازار نشر شده‌اند.

کاتیا براندیز نویسنده آلمانی این‌مجموعه، متولد ۱۹۷۰ است و برای نوجوانان می‌نویسد. دوجلدی هم که از این‌مجموعه مصور منتشر شد‌ه‌اند، به‌ترتیب «دگردیسی کاراگ» و «دوستی خطرناک» نام دارند. این‌مجموعه برگزیده سال ۲۰۱۷ نمایشگاه کتاب لایپزیک شده است.

در جلد اول، مخاطب با «پسر مرموز» آشنا می‌شود؛ اسمی که روزنامه‌ها و شبکه‌های تلویزیونی روی شخصیت اصلی مجموعه گذاشته‌اند. او پسری اسرارآمیز است که رسانه‌ها می‌گویند سروکله‌اش از جنگل پیدا شده و هیچ‌کس نمی‌داند کیست. خودش هم نمی‌داند چون حافظه‌اش را از دست داده است. اما خودش می‌گوید حافظه‌اش خیلی هم سر جایش است و همه‌چیز یادش است. او آن‌روز کم و بیش سخت را که برای اولین‌بار بین آدم‌ها ظاهر شد به یاد می‌آورد …

پسر مرموز، کاراگ نام دارد که در نگاه اول شبیه یک‌نوجوان معمولی است اما در پس چشمان براقش یک‌راز نهفته است؛ این‌که او دوجلدی است؛ نیمی انسان و نیمی شیر کوهی. همچنین در کوه‌های راکی بزرگ شده و چندوقتی است بین آدمیزادها زندگی می‌کند. این‌زندگیِ بین‌آدم‌ها همان‌قدر که برایش بیگانه است، افسون‌کننده هم هست. کاراگ به دبیرستان شبانه‌روزی کلیرواتر می‌رود. این‌مدرسه برای وودواکرهایی مثل خودش است و حالتی سری دارد. تازه در مدرسه است که کاراگ احساس می‌کند پا به وطنش گذاشته و خیلی زود با یک‌سنجاب بی‌ادب به‌اسم هالی، یک‌بوفالوی خجالتی به‌نام برندن دوست می‌شود. دوستی‌شان هم برای کاراگ غنیمت است چون دنیای وودواکرها پر از رمز و راز است.

عناوین فصل‌های مختلف جلد اول این‌مجموعه یعنی «دگردیسی کاراگ» به‌ترتیب عبارت‌اند از:

افسون آدمیزاد، آزار، بسیار خطرناک، پیشنهاد عجیب و غریب، باز هم پیشنهاد، دندان‌ها، دبیرستان کلیرواتر، وحشی و از همه‌رنگ، جدال در گرند کنین، با زور بوفالو، کینه گوزن، مبارز، آژیر آدمیزاد، دوئل نیمه‌شب، قهرمان، بسته، شاهزاده تاج‌دار، قلب توی بشقاب، جاسوس، احترام، آن‌روی زندگی، خرد و خاکشیر، چشمان جغد، شگرد آخر، دندان برابر دندان، تصمیم، گله تازه، بر سر مرگ و زندگی، یک‌دشمن و یک‌جشن.

در جلد دوم که «دوستی خطرناک» نام دارد، چندماهی است کاراگ در دبیرستان کلیرواتر حضور دارد و به‌مرور یاد می‌گیرد به‌عنوان یک‌وودواکر با خود و آدمیزادها کنار بیاید. چندروز دیگر هم سال نو را در مدرسه جشن می‌گیرند. این‌اتفاق بناست در شبی بیافتد که کاراگ، اسمش را «شب ستاره‌های رنگی» گذاشته است. او وقتی پوما (شیر کوهی) بوده، نمی‌دانسته آدم‌ها چه‌طور و چرا با ستاره‌های درخشان چنین‌کارهایی می‌کردند. او پیش‌تر در همان‌زمان پوما بودنش، تصمیم داشته با خواهرش ته و توی این‌مساله را در بیاورد اما از بداقبالی نشده است.

در این‌کتاب شرایطی پیش می‌آید که کاراگ احساس می‌کند تحت نظر است و قدم به قدم او را می‌بینند. در حالی که اوضاع مدام بدتر می‌شود و شک و تردید وجود یک‌جاسوس در شبانه‌روزی دوجلدی‌ها وجود دارد، کمکی از جانب تیکانی ماده‌گرگ قطبی می‌رسد اما کاراگ به‌عنوان یک‌پوما به‌سختی می‌تواند به یک‌گرگ قطبی اعتماد کند …

عناوین فصل‌های جلد دوم «وودواکرها» هم از این‌قرارند:

ستاره‌های رنگی، آبشار هفت‌رنگ، کاوش در ناشناخته‌ها، دو لوله کلت، با کره فندق و تف، زیرپایی، سگ سوسیس‌یاب نروژی،‌ روزی روزگاری در زباله‌دانی، میش و پلاکارد، آن‌ که خطر نکند…، پسر ناشناس، دوئل در استخر، گندِ خشم، راست یا دروغ، در جست‌وجوی حقیقت، جانوران پارتی‌رو، آب استخر، گمشده، شامه تیز، جست‌وجو آغاز می‌شود، خانه عجیب و غریب، سیاه‌روی سفید، خشم خرسانه، برف سوزان، بی هیچ‌ترحمی، تیز چنگال، خواهرکوچیکه، خواهربزرگه، پن‌کیک بیکن، یک‌قورباغه و یک‌مهمانی.

در قسمتی از این‌کتاب می‌خوانیم:

غروب جمعه دبیرستان کلیرواتر مثل همیشه خلوت‌تر از روزهای دگیر بود، حدود یک‌سوم شاگردها برای آخر هفته رفته بودند خانه‌شان. خوشبختانه جفری و کلیف هم، وگرنه من ازشان بعید نمی‌دانستم که نقشه‌مان را به هم بریزند.

بعد موقعش رسید که راه بیفتیم و برویم مهمانی. وقتی من توی اتاق برندن و خودم جلد انداختم، پوست پومایی‌ام از اضطراب وول‌وول می‌زد.

برندن با کمی حسادت گفت: «خوش بگذره.» صد البته دفعه بعد باید او را با خودم می‌بردم، وگرنه خیلی زود رفاقتش را با من تمام می‌کرد!

گفتم اگر سراغم رو گرفتن، رفتم جنگل هواخوری. که یک‌جورهایی درست هم بود.

برندن راه افتاد تا نمایش حواس‌پرتی را به اجرا دربیاورد. در همین حین من با احتیاط بقچه لباس‌ها و هدیه تولد را به پوزه‌ام گرفتم. شلوار جینی که دندان نیشم سوراخش کرده باشد، دیگر آن‌قدرها شیک نبود و تازه دبی حق داشت به کادوی آغشته به آب دهان پوما نگاه هم نیندازد. روی پنجه‌های نرمم از پنجره بیرون زدم.

هر دو کتاب مورد اشاره با ۲۶۴ صفحه مصور، شمارگان هزار نسخه و قیمت ۳۴۰ هزار تومان منتشر شده‌اند.

به گزارش خبرنگار مهر، رمان «پرنده سیاه بزرگ» نوشته اشتفانی هوفلر به‌تازگی با ترجمه لیلا (رؤیا) مکتبی‌فرد توسط انتشارات فاطمی منتشر و راهی بازار نشر شده است. این‌کتاب یکی از عناوین مجموعه «کتاب‌های طوطی» (واحد کودک و نوجوان انتشارات فاطمی) است که برای بچه‌ها منتشر می‌شود. نسخه اصلی کتاب پیش رو نیز سال ۲۰۱۸ در آلمان منتشر شده است.

اشتفانی هوفلر نویسنده آلمانی نوجوانان و متولد سال ۱۹۷۸ است. این‌کتاب هوفلر، دربرگیرنده داستانی درباره زندگی است و شخصیت اصلی‌اش پسربچه‌ای به‌نام بن است که یک‌روز مادرش به‌طور کاملاً ناگهانی و غیرمنتظره می‌میرد. روز مرگ مادر بن، یک‌روز آفتابی پاییزی است و بن به‌عنوان راوی قصه از نخستین‌روزهای پس از مرگ مادر تعریف می‌کند و جلو می‌آید. بن، پدرش و کرومل یعنی برادر کوچک‌ترش باید با این‌فقدان کنار بیایند و آن را بپذیرند اما سوال و مساله داستان، همین است که آیا موفق به این‌کار می‌شوند یا نه؟

پس از مرگ مادر هیچ‌چیز مثل گذشته نیست. یادآوری خاطرات مادر، موهای بلند و چشمان سبزش برای بن ناراحت‌کننده است؛ همین‌طور یادآوری این‌خاطره که چه‌طور از بلندترین درخت‌های شاه‌بلوط بالا می‌رفت. درست است که هیچ‌چیز مثل دوران سابق و روزهای زنده‌بودن مادر نیست اما قرار هم نیست زندگی متوقف شود یا بی‌هدف جلو برود. چون رویدادهای تازه و جدیدی برای بن، پدر و برادرش در پیش‌اند…

داستان «پرنده سیاه بزرگ» از بخش‌های مختلفی تشکیل شده که سفر به گذشته و حال‌اند و به این‌ترتیب‌اند:

پیش از این، یکشنبه صبح، پیش از این، یکشنبه پیش از ظهر، پیش از این، یکشنبه ظهر، پیش از این، یکشنبه بعد از ظهر، پیش از این، دوشنبه پیش از ظهر، پیش از این، دوشنبه بعد از ظهر، پیش از این، سه‌شنبه پیش از ظهر، پیش از این، سه‌شنبه بعد از ظهر، پیش از این، چهارشنبه پیش از ظهر، اکنون، چهارشنبه بعد از ظهر، پس از این، چهارشنبه شب، پس از این، پنجشنبه پیش از ظهر، پس از این، پنجشنبه بعد از ظهر، پس از این، جمعه بعد از ظهر، پس از این، جمعه شب / شنبه صبح، پس از این، شنبه بعد از ظهر، پس از این، یکشنبه صبح.

در قسمتی از این‌کتاب می‌خوانیم:

صدای باران در جنگل با صدای باران در شهر متفاوت است. توی شهر آب باران با سروصدا جایی توی یک سوراخ یا لوله فرو می‌رود و چک‌چک‌کنان یا شرشرکنان از جای دیگری سر درمی‌آورد، اما جنگل باران را می‌نوشد. آن بالا با صدای دام‌دام ملایم قطره‌های باران بر سقفی از برگ‌های پهن و سوزنی، جنگل نیمی از آب باران را می‌نوشد. نصف دیگرش هم تقریباً بی‌صدا پایین می‌آید و در کف نرم جنگل ناپدید می‌شود، یا آرام از سطحی به سطح دیگر به سمت پایین می‌چکد تا وقتی همه‌اش در زمین فرو رود.

ایستادم و پیشانی‌ام را به یک درخت غان تکیه دادم. درست جلوی چشمانم نقش سیاه و سفید پوست درخت در هم می‌شد و به شکل خطوطی تیره و روشن در هم می‌لغزید. چشمانم را بستم و به صدای نفس‌هایم گوش کردم که داشت آرام‌تر می‌شد. پوست درخت دماغم را خراشید و صدای مامان در سرم طنین انداخت که: «توصیه‌هایی برای بقا در طبیعت: هرجا درخت غان باشد، آب هم هست.» و همان وقت کرومل پیش چشمم آمد که تَر و فِرز پوسته نازک سفید غان را می‌کند تا ببیند زیر آن حشره‌ای پیدا می‌کند یا نه. من دعوایش کردم و گفتم: «پوست درخت را نکن!» و مامان گفت: «عیبی ندارد. درخت‌های غان خیلی سریع رشد می‌کنند، تقریباً به سرعت تو.»

این‌کتاب با ۲۰۸ صفحه، شمارگان هزار نسخه و قیمت ۹۸ هزار تومان منتشر شده است.

به گزارش خبرگزاری مهر، یک کتاب داستان تازه با موضوع پذیرش مرگ، سوگ و کشف نشانه‌های روشن امید در دل تاریکی‌های زندگی برای کودکان و نوجوانان راهی بازار نشر شد.

فرزانه رحمانی، نویسنده این اثر درباره کتاب «مادرم زاغچه» گفت: این کتاب به منظور آشنایی کودکان و نوجوانان با موضوعاتی چون ارزش‌های زندگی، اهمیت خانواده و مشاوره و درک آنان از فقدان برای گروه سنی ١٢ سال به بالا تألیف و منتشر شده است.

در بخشی از رمان «مادرم زاغچه» می‌خوانیم:
«درست نمی‌دانم چند دقیقه از ساعت ۶ صبح روز بیست و سوم اردیبهشت گذشته است که مامان برخلاف همیشه بدون اینکه در بزند وارد اتاق می‌شود، پرده حریر بنفش را کنار می‌زند، می‌رود داخل بالکن و خودش را پرت می‌کند پایین. کاری که شک ندارم نه‌تنها در بین اهالی آپارتمان، که در تمام فامیل، هیچ کسی انتظارش را ندارد. دست کم من هرگز فکر نمی‌کردم در صبح یک روز زیبای بهاری وقتی ترانه مورد علاقه‌ام را زیر لب می‌خوانم و دست‌ها و پاهایم را آرام تکان می‌دهم مامانم را از دست بدهم…»

انتشارات فاطمی (کتاب‌های طوطی)، «مادرم زاغچه» نوشته فرزانه رحمانی را در ١۶۴ صفحه، با شمارگان ١۵٠٠ نسخه و قیمت ۵٩ هزار تومان منتشر کرده است.

همه‌چیز با یک پرسش ساده شروع می‌شود. معلمی به نام «سونیا» روی تخته سؤالش را می‌نویسد. یک پرسش تکراری از همه‌ی معلم‌ها در تمام مدرسه‌ها…

پسرک و جادوی مری پاپینز

سونیا معلم «گیل» این سؤال را روی تخته می‌نویسد: «دوست دارم بزرگ که شدم چه کسی باشم؟» همه‌ی بچه‌ها شوق و ذوق دارند تا زودتر جواب بدهند. چند نفر می‌خواهند بازیکن فوتبال برای تیم بارسلون، مادرید و منچستر بشوند: «… شش نفر رافائل نادال، دو نفر مانکن خیلی قدبلند، یک نفر شاهزاده… سه نفر بیانسه، یک نفر بتمن… یک نفر کاپیتان سفینه‌ی فضایی… دو نفر رهبر دنیا…»

«گیلرمو» یا همان گیل ساکت است. سونیا از او می‌خواهد که جواب بدهد. می‌گوید: «من دوست دارم مری پاپینز بشوم.» سونیا فکر می‌کند این جواب عجیبی است.

…

سونیا از گیل می‌پرسد چرا مری پاپینز؟ می‌گوید: «برای این‌که می‌تواند پرواز کند… یک چتر سخنگو دارد و چمدانی که کلی خرت و پرت تویش می‌گذارد… و قدرت‌های جادویی…» جالب است که گیل اصرار دارد مری پاپینز فقط یک شخصیت داستانی و خیالی نیست، واقعی است. او را در لندن دیده. در یک سالن نمایش و با او حرف هم زده.

یک داستان واقعی که با ذهن داستانی گیل، ابعاد دیگری هم پیدا کرده است. واقعیت و تخیل و رازها و دروغ‌ها آن‌چنان به‌هم گره خورده‌اند که به‌سادگی، با پرسیدن باز نمی‌شوند. چون زندگی یک خط صاف و ممتد و ساده نیست. خط‌هایی تودرتو است. خط‌های که سرنخ ندارند.

…

برای داستان‌نویس خوب، هر شخصیت، به‌خصوص شخصیت کودک، یک سرزمین کشف‌نشده و تودرتو است. آن‌چه ما به‌عنوان شناخت و دانایی از کودکان داریم، فقط و فقط توهمات و پندارهای ماست. برای درک و دیدن آن‌ها باید مثل داستان به تک‌تک‌شان نزدیک شد. و تصویر واقعی او را از لابه‌لای خطوط درهم‌رفته بیرون کشید و دید. داستان باید این کار را بکند و این داستان چنین کرده است.

– بخش‌هایی از یادداشت «فقط داستان می‌تواند» نوشته‌ی زری نعیمی؛ مجله‌ی عروسک سخنگو (شماره‌ی ۳۲۱) تیر و مرداد ۱۳۹۹

پسرک و جادوی مری پاپینز
نویسنده: الخاندرو پالوماس
مترجم: کیوان عبیدی آشتیانی
رمان نوجوان

احساس کردم گلویم خشک شد، چند بار چشم‌هایم را به‌هم زدم چون هم یاد مامانم افتادم و هم یاد روزی که در خانه‌ی نازیا بودیم و آلبوم عکس نگاه می‌کردیم. نازیا عکس مرد چاقی را با سبیل‌های سیاه و لباس سربازی نشانم داد. ازش پرسیدم فامیلتان است و او شکلکی در آورد و سرش را تکان داد.
گفت: «این احمد است. نامزدم.»
– نامزدت یعنی چی؟
– یعنی بعداً شوهرم می‌شود، اما هنوز نشده.
– فکر می‌کنی خوب باشد؟
‌
صورتش را با روسری‌اش پوشاند، اما نخندید. شانه‌هایش را بالا انداخت و گفت: «نمی‌دانم. نمی‌شناسمش، اما بابام می‌گوید مرد خوبی است و خانه دارد و یک کارخانه‌ی بزرگ مثل کارخانه‌های نیویورک که کلی آدم تویش کار می‌کنند، با کلی دم‌ودستگاه و سروصدا.»‌
– اوه.
جواب نداد و آلبوم را ورق زدیم تا این که گفت: «سی‌ودو سالش است.»‌
نمی‌دانستم چه جوابی بدهم.‌

داستان «پسرک و جادوی مری پاپینز» به نقش کتاب، مشاوره و راهنمایی صحیح در زندگی کودکان و نوجوانان می‌پردازد. داستان اصلی روایت روبه‌رو شدن گیل و پدرش با فقدان مادر است اما در کنار آن زندگی نازیا را هم مرور می‌کند. دختر مهاجر پاکستانی که قربانی خشونت خانگی است. کودکی که هر چند از وطنش دور شده است اما ظلم و ستم به او هم‌چنان ادامه دارد. پدری که می‌خواهد او را قربانی خواسته‌های نابجای خودش کند و برادری که از خشونت ابایی ندارد و مردی که می‌خواهد کودکی‌اش را بدزدد.
گیل و نازیا با هم دوستند و این دوستی به آن‌ها کمک می‌کند تا با سختی‌های زندگی‌شان روبه‌رو شوند و کودکی را زنده نگه دارند. ماریا، مشاور مدرسه، و سونیا، معلمشان، همراه خوبی هستند که در این راه تنها نمانند و شخصیت داستانی مری پاپینز بهانه‌ای می‌شود برای این همدلی.

الخاندرو پالوماس در این کتاب به‌خوبی نقش گفت‌وگو با کودکان و نوجوانان را به تصویر می‌کشد. حرف زدن از مشکلاتشان و پیدا کردن راه‌حل‌های درست برای مسائل پررنگی که زندگی آن‌ها را تحت‌تأثیر قرار داده است.

رنج‌های بزرگ و کوچک بچه‌ها را نادیده نگیریم و با آن‌ها حرف بزنیم. خواندن این کتاب و کتاب‌های مشابه کمک می‌کند تا با جهان پیچیده‌ی کودکان و نوجوانان آشنا شویم و نگذاریم خشونت و ظلم زندگی بچه‌ها را نابود کند. حق همه‌ی کودکان است که جهانی شاد و رنگی داشته باشند و قربانی ظلم نشوند. کتاب‌ها این مسیر را روشن می‌کنند.‌

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، همه ما در طول زندگی روزها، ماه‌ها یا سال‌های بدی را سپری کرده‌ایم که خاطره بد آن هرگز از ذهنمان پاک نمی‌شود. «قصه یک سال مزخرف» نوشته هتر اسمیت که به‌تازگی با ترجمه کیوان عبیدی آشتیانی از سوی کتاب‌های طوطی (بخش کودک و نوجوان انتشارات فاطمی) منتشر شده است، کتابی است که به همین موضوع می‌پردازد.

هتر اسمیت، نویسنده کانادایی این کتاب، با استفاده از شخصیت‌های واقعی، خصلت‌های خوب و بد انسانی را با هم به تصویر کشیده است. او از زبان پسر نوجوانی به نام جت، داستان سال بد و فاجعه‌باری را روایت می‌کند که جت پشت سر گذاشته و به امید آنکه همه خاطرات بد گذشته را فراموش کند و به آرامش برسد، برای سپری‌کردن تعطیلات تابستان به خانه ساحلی مادربزرگش می‌رود اما رازی دارد.

این کتاب یکی از برندگان جایزه تی‌دی ادبیات کودک‌ و نوجوان کاناداست، این جایزه هر سال به شاخص‌ترین کتاب کودک و نوجوان، از نویسنده‌های کانادایی برای کودکان ۱ تا ۱۲ سال، اهدا می‌شود؛ کتابی که امتیازی چشم‌گیر یا دستاوردی قابل‌توجه داشته باشد.

کیوان عبیدی آشتیانی، درباره چگونگی ترجمه‌ «قصه یک سال مزخرف» به ایبنا می‌گوید: انتشارات فاطمی تعدادی کتاب را برای ترجمه به من پیشنهاد داده بود. بعد از اینکه آن‌ها را مطالعه کردم به‌نظرم داستان «قصه یک سال مزخرف» خیلی جالب و جذاب بود. یکی از دلایل دیگری که تصمیم گرفتم این کتاب را ترجمه کنم این بود که انتشارات طوطی همیشه حق رایت کتاب‌ها را می‌خرد و این مساله برای ما مترجمان، خیلی خوب است چون می‌توانیم با نویسنده و ناشر خارجی در ارتباط باشیم و نظراتمان را اعلام کنیم، حتی در اینستاگرام نویسنده را دنبال کنیم و از اینکه کتابشان را ترجمه و منتشر کرده‌ایم خجالت نکشیم.

این مترجم کتاب‌های کودک و نوجوان، درباره تفاوت این کتاب با سایر آثاری که برای نوجوانان ترجمه کرده توضیح می‌دهد: تفاوت این کتاب در نوع نگارش آن است چون فرمت شعر آزاد دارد. هرچند که داستان به ظاهر خیلی ساده است اما لایه‌های پنهان زیادی دارد و فقط روایت یک سال نیست بلکه روایت سالی است که به قهرمان داستان خیلی بد می‌گذرد به دلیل اینکه خانواده‌اش به هم می‌ریزد؛ پدرش تصادف می‌کند و مادرش تنها می‌شود.

به گفته عبیدی آشتیانی،‌ نکته جالبی که این کتاب دارد بیان این موضوع است که گاهی بدون دلیل به خانواده‌های‌ آدم‌های زندانی و آدم‌های معتاد صدمه می‌خورد. در این کتاب، وقتی پدر قهرمان داستان تصادف می‌کند، سه‌نفر از اعضای یک خانواده کشته می‌شوند و این مساله مایه ننگی است برای این بچه‌ و قضاوتی که جامعه نسبت به او دارد سبب می‌شود که با دوستان جدیدی معاشرت کند.

او می‌افزاید:‌ معمولا وقتی در خانواده‌ای یک نفر معتاد یا زندانی باشد جامعه قضاوت خوبی نسبت به اعضای آن خانواده ندارد و آن‌ها را طرد می‌کند. این پسربچه‌ هم از این مساله صدمه زیادی می‌بیند و مادرش تصمیم می‌گیرد او را پیش مادربزرگش بفرستد که زن بسیار مهربان، دنیا دیده و آرامی است و می‌تواند خسارت‌هایی را که به این پسر در طول این سال به دلیل دوستی با پسر دیگری را که شر است (اما درواقع او هم بی‌گناه است و به دلیل نابسامانی خانواده‌اش شرور شده) وارد شده، جبران کند.

عبیدی آشتیانی در ادامه بیان می‌کند: در این کتاب، راوی داستان به سال مزخرفی برمی‌گردد که طی کرده و داستان را در دو زمان روایت می‌کند؛ یکی سالی که پیش مادربزرگش است و یکی سال بدی که پشت سر گذاشته است و تعریف می‌کند چطور شد به اینجا رسید. او در محیطی طبیعی در کنار اقیانوس با شنیدن تجربه‌های مادربزرگش متوجه می‌شود که غفلت‌های افراد نباید سبب شود که آینده‌شان تحت‌الشعاع قرار گیرد و نابود شود. مادربزرگ در این داستان، یاری‌گر و کمک‌دهنده است، هرچند او هم از کودکی‌اش فاجعه‌هایی را به یاد دارد که این سختی‌ها شخصیت کنونی او را شکل داده‌اند. در این داستان فردی که مبتلا به سندرم داون است قلب این پسربچه را تلطیف می‌کند و نقش این فرد بیمار که دریافتی متفاوت نسبت به ما از دنیای بیرون دارد، در داستان ملموس است.

مترجم «عروس دریایی» همچنین به ویژگی دیگری از این کتاب اشاره می‌کند و می‌گوید: داستان به دلیل نوع روایتی که دارد خیلی سریع خوانده می‌شود. شاید در یک صفحه فقط دو خط وجود داشته باشد و پاراگراف‌های بزرگی دیده نشود و این برای دنیای امروز که مردم عجله دارند و حوصله خواندن داستان‌های طولانی را ندارند، مناسب است چون در طول دو ساعت خوانده می‌شود و تاثیرش را می‌گذارد.

عبیدی آشتیانی درباره نویسنده این کتاب نیز توضیح می‌دهد: هتر اسمیت، نویسنده‌ای کانادایی است و به واسطه این کتاب در کانادا مورد تقدیر قرار گرفته و برنده جایزه شده است. من قبلا از این نویسنده کتابی ترجمه نکرده بودم اما به نظر من هتر اسمیت در نوشتن شعر آزاد، قلمی بسیار زیبا و خواندنی دارد و لایه‌های عاطفی داستانش بسیار تاثیرگذار است.

مترجم «همه آن‌ها یک گربه دیدند» می‌افزاید: آنچه که ما از ادبیات ناب داستانی انتظار داریم این است که بتواند از نقطه شروع تا نقطه پایانی داستان ما را متحول کند و به تفکر وادارد و این داستان این کار را انجام می‌دهد. اینکه همه آدم‌ها اشتباه می‌کنند و قهرمان داستان و قهرمان‌های فرعی داستان هم اشتباه کردند حتی مادربزرگ که دانای داستان است هم در زندگی‌اش اشتباه کرده اما موضوع این است که ما چقدر به غفلت‌ها و فراموش‌کاری‌های‌مان توجه و سعی می‌کنیم آن‌ها را برطرف کنیم.

انتشارات فاطمی، کتاب «قصه یک سال مزخرف» را با شمارگان دو هزار نسخه و قیمت 350هزار ریال منتشر کرده است.

کتاب بر پایه‌ی کشمکش و گفت‌وگو بین دو شخصیت اصلی داستان شکل گرفته است. روایت‌ها رفت و برگشتی است و ما قدم با قدم با جریان داستان پیش می‌رویم. فضای داستان بین ناخودآگاه نویسنده و فضای واقعی حرکت می‌کند. این تعلیق بین فضای واقعی و ناخودآگاه نویسنده باعث می‌شود دنیایی که نویسنده می‌خواهد در واقعیت تغییر دهد برای ما عیان شود.

زهرا ماهری؛ وبگاه وینش

هر وقت اسم ادسون آرانتس دوناسیمنتو را می‌شنوم یاد مرحوم منوچهر نوذری و مسابقه هفته‌اش می‌افتم. آن قسمتی که از عادل فردوسی‌پور جوان، زمانی که هنوز وارد تلویزیون نشده بود، نام اصلی پله را می‌پرسد و او بدون نفس کشیدن ادسون آرانتس دوناسیمنتو را می‌گوید. نوذری کمی فردوسی‌پور را نگاه می‌کند و می‌گوید دوباره بگو و او با خنده تکرار می‌کند. جایی از داستان ادسون آرانتس دوناسیمنتو و خرگوش هیمالیایی‌اش هم چنین برخوردی داریم:

نمی‌خواست بگوید: ولی من حسابی کنجکاو شده بودم. پرسیدم: «ببینم، اصلا تو کی هستی؟ اسمت… »

بلافاصله گفت: «ادسون آرانتس دوناسیمنتو!»

آن‌قدر سریع گفت که اصلا متوجه نشدم. گفتم: «چی چی؟»

گفت: «ادسون آرانتس دوناسیمنتو»

این قسمت از داستان شروع آشنایی ما با ادسون هم است. شخصیتی که می‌خواهد قهرمان داستان نویسنده باشد، اما نویسنده نمی‌خواهد و نمی‌تواند! داستان نویسنده با آن چیزی که ادسون می‌خواهد فرق دارد. حداقل پایان‌های متفاوتی دارد. نویسنده پایانی واقعی برای داستانش در نظر دارد؛ اما ادسون می‌خواهد شخصیت‌ها در داستان نمیرند و از واقعیت تاریخی‌ای که دارد دور شود.

ادسون آرانتس دوناسیمنتو و خرگوش هیمالیایی‌اش را جمشید خانیان نوشته است. شخصیت اصلی خود نویسنده است. او می‌خواهد داستان جدیدی بنویسد ولی سر و کله‌ی «پله» و دوستانش در اتاق آقای نویسنده پیدا می‌شود؛ نویسنده می‌خواهد داستان سینما رکس و اتفاقات واقعی را که در آن افتاده است، بنویسد.

کتاب بر پایه‌ی کشمکش و گفت‌وگو بین دو شخصیت اصلی داستان شکل گرفته است. روایت‌ها رفت و برگشتی است و ما قدم با قدم با جریان داستان پیش می‌رویم. فضای داستان بین ناخودآگاه نویسنده و فضای واقعی حرکت می‌کند. این تعلیق بین فضای واقعی و ناخودآگاه نویسنده باعث می‌شود دنیایی که نویسنده می‌خواهد در واقعیت تغییر دهد برای ما عیان شود. نویسنده با ناخودآگاه خودش و واقعیتی که وجود دارد، نمی‌خواهد کنار بیاید ولی در طول داستان سعی می‌کند هر دو فضا را به خوبی به ما نشان دهد.

داستان از کجا شروع می‌شود؟ از خط حلزونی که نویسنده زمانی آن را می‌کشد که می‌خواهد طرح داستانش را بنویسد. اما این دفعه مانعی سر راهش وجود دارد و مثل همیشه این خط حلزونی پیش نمی‌رود. این مانع خرگوشی است که از دل این خط حلزونی بیرون می‌آید. حرکت خرگوش در تاریکی و متعجب کردن نویسنده یادآور آلیس در سرزمین عجایب است. آلیس دنبال خرگوش می‌رود و داستان ادسون هم با حرکت خرگوش پیش می‌رود. خرگوش در داستان نوعی نماد است که ما را از دنیای واقعی به دنیایی خیالی و ناشناخته می‌برد. زمانی که خرگوش حضور دارد، ما ناخودآگاه نویسنده را می‌بینیم و با پله همراه می‌شویم. قهرمان داستان از نویسنده می‌خواهد با او و دنیای خیالی‌اش همراه شود. نویسنده نمی‌تواند و با توصیف واقعی و هولناک آخر قصه یکی از وقایع مهم تاریخ معاصر را به تصویر می‌کشد. فضای داستان در آبادان می‌گذرد و شخصیت‌ها درگیر اتفاقات قبل از جنگ هستند. قهرمان داستان به آتش کشیدن سینما رکس و از دست دادن آدم‌های زندگی‌اش را نمی‌خواهد بپذیرد و می‌خواهد این تلخی را از داستان حذف کند.

کتاب مثل بقیه داستان‌های جمشید خانیان نثری جذاب و موضوع هیجان‌انگیز دارد. تعلیق‌ داستان مخاطب را تا انتها می‌کشاند. همذات پنداری با پله، مخصوصا در اواخر داستان به حدی به درستی اتفاق می‌افتد که از اصرار نویسنده بر پایان تلخ داستان متعجب می‌شویم.

ادسون آرانتس دوناسیمنتو و خرگوش هیمالیایی‌اش تازه‌ترین کتاب جمشید خانیان است که انتشارات فاطمی (کتاب‌های طوطی) آن را برای گروه سنی نوجوان منتشر کرده است.

به گزارش خبرنگار مهر، کتاب «قصه یک سال مزخرف» نوشته هتر اسمیت به‌تازگی با ترجمه کیوان عبیدی آشتیانی توسط کتاب‌های طوطی (بخش کودک و نوجوان انتشارات فاطمی) منتشر و راهی بازار نشر شده است. این‌کتاب که برنده جایزه ادبی کودکان کانادا شده، با خرید حق کپی‌رایت در ایران ترجمه و منتشر شده است.

هتر اسمیت متولد سال ۱۹۶۸ در کاناداست و چند کتاب برای کودکان و نوجوانان نوشته است. داستان «قصه یک سال مزخرف» در قالب شعرهای آزادی که پشت سر هم آمده‌اند، روایت شده و درباره شخصیت پسربچه‌ای به نام جت است که یک‌سال فاجعه‌بار و تلخ را پشت سر گذاشته است.

جت برای سپری‌کردن تعطیلات تابستان به خانه‌ ساحلی مادربزرگش می‌رود. او امید دارد که آنجا همه‌ خاطرات بد گذشته را فراموش کند و به آرامش برسد اما رازی دارد. مادربزرگ هم که بناست به جت کمک کند، از کودکی‌اش فاجعه‌هایی را به یاد دارد اما این سختی‌ها شخصیت کنونی او را شکل داده‌اند، چون همه در زندگی اشتباه می‌کنند…

در قسمتی از این‌کتاب می‌خوانیم:

آلونک

بچه‌های مدرسه می‌گفتند جونیور در یک کلبه خرابه زندگی

می‌کند.

وقتی این را از زبان کلبی شنیدم،

گفتم،

خونه جونیور مثل مال تو قصر نیست

اما بزرگه،

توی حیاط پشتی استخر دارن

و یک خونه درختی

و لونه‌ای پر از توله‌سگ.

اگر پینوکیو بودم

دماغم آن‌قدر دراز می‌شد

که توی چشم کلبی می‌رفت.

تو تا حالا خونه‌شون رفتی؟

معلومه. بهترین دوستمه.

کاش پینوکیو بودم

و می‌دیدم

آیا دماغم با این حرف دراز می‌شد؟

این‌کتاب با ۲۳۶ صفحه، شمارگان ۲ هزار نسخه و قیمت ۳۵ هزار تومان منتشر شده است.

با توجه به استقبال از رمان‌های نوجوان طوطی، انتشارات فاطمی بنابراین حق نشر سه کتاب به زبان فارسی را خریداری کرده است و به‌زودی آن‌ها را منتشر خواهد کرد.

منتظر خبرهای جدید از پرنده‌ی سیاه، پسر ته کلاس و پسری که جادویی شد باشید.

همه‌ی کتاب‌های طوطی با رعایت حقنشر بین‌المللی منتشر می‌شوند.

© #کپی_رایت_دارد

پس از مدت‌ها انتظار،
قصه‌ی یک سال مزخرف منتشر شد.

برنده‌ی مهم‌ترین جایزه‌ی ادبی کودکان کانادا در سال ۲۰۱۹ و همین‌طور جایزه‌ی وینترست ۲۰۱۸، با ترجمه‌ی کیوان عبیدی آشتیانی از امروز راهی کتاب‌فروشی‌ها شد.

به قول کیوان عبیدی آشتیانی، این داستان قصه‌ی آدم کوچولوهایی است که زود بزرگ می‌شوند و آدم بزرگ‌هایی که کوچولو می‌مانند.‌
‌
⚠️ همه‌ی ما اشتباه می‌کنیم، مگر نه؟‌

قصه‌ی یک سال مزخرف
نویسنده: هتر اسمیت
مترجم: کیوان عبیدی آشتیانی

معصومه میرابوطالبی در رمان فانتزی آن‌سوی دریای مردگان با بهره گرفتن از حماسه‌ی گیل‌گمش به سراغ موضوع مرگ و جاودانگی رفته است. افشین و جلال در جهانی خیالی به دنبال اکسیر جاودانگی می‌روند و با موجوداتی فراواقعی روبه‌رو می‌شوند.
مرگ نیرویی برای حرکت و رشد است و ماجراهای پرکشش و مهیج این داستان را پیش می‌برد.

«اين‌ همه حرف و حديث پشت سر يک پسر و دایی‌اش؟! مگر می‌شود؟ می‌گويند دايی‌اش معتاد است و توی خانه‌شان جن دارند. اصلا کسی که در محله‌ جن‌آباد و پشت غسالخانه زندگی کند حتما يک جای کارش می‌لنگد. افشين، بايد از همه‌ اين‌ها سر در بیاورد و بفهمد اين چه موجودی است که با صدای بلند توی خانه‌ آن‌ها فرياد می‌زند: اِن نوگی!»
‌
مطلبی که خواندید موضوعی است که معصومه میرابوطالبی در کتاب «آن سوی دریای مردگان» که از سوی نشر طوطی منتشر شده، به آن پرداخته است. اين کتاب درباره‌ داستان دو دنيا، موجوداتی فراواقعی و و خطرهايی است که قهرمانان داستان با آن دست‌ به‌گريبانند و می‌تواند برای نوجوانان علاقه‌مند به داستان‌های فانتزی جذابیت داشته باشد. در ادامه گفت‌وگوی ما را با معصومه میرابوطالبی می‌خوانید.
‌
❓ ایده اولیه این کتاب چگونه شکل گرفت؟
✒ ایده اولیه این کتاب از «گیل‌گمش» بود. من این اثر را خوانده بودم و می‌خواستم اثری با درون‌مایه سفری که گیل‌گمش برای پیدا کردن انکیدو دارد و دیداری که با «ئوت نه پیش تیم» دارد، رمانی برای نوجوانان بنویسم. برای اینکه ایده اولیه‌اش تبدیل به یک طرح کامل شود یک‌سال و نیم طول کشید و با چند استاد مطرح کردم، فرآیند نوشتن و بازنویسی آن هم حدود ۱۴ ماه طول کشید.
‌
❓ چرا موضوع مرگ را برای رمان «آن سوی دریای مردگان» انتخاب کردید؟
✒ هدف من کنار آمدن با مرگ و پذیرش آن برای مخاطب نوجوان بود. در فرهنگ قدیمی ایران کودکان و نوجوانان به دلیل ارتباطی که با حیوان‌های خانگی داشتند، می‌فهمیدند مرگ وجود دارد و با مفهوم آن آشنا می‌شدند. اما در دنیای کنونی چون بچه‌ها را در دنیای ایزوله نگه می‌داریم چندان با این مفهوم آشنا نیستند. درحالی‌که مرگ هم جزئی از طبیعت است و گریزی از آن نیست. براین اساس وقتی می‌خواستم این داستان را بنویسم خیلی برایم مهم بود که چگونه یک نوجوان با مرگ عزیزانش کنار می‌آید و آن را می‌پذیرد.

ادامه‌ی گفت‌وگو با معصومه میرابوطالبی را در ایبنا بخوانید.

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، «ادسون آرانتس دو ناسیمنتو و خرگوش هیمالیایی‌اش» عنوان جدیدترین اثری است که به قلم جمشید خانیان از سوی بخش کودک و نوجوان انتشارات فاطمی (کتاب‌های طوطی) منتشر شده است.

در آغاز با مطالعه نخستین صفحات این کتاب، تصور می‌کنیم باداستانی شبیه «شازده کوچولو» روبه‌رو هستیم اما به تدریج با خواندن ادامه داستان، تصویر متفاوتی می‌بینیم.

خانیان در این کتاب، به لحظات نخستینی اشاره می‌کند که یک نویسنده قبل از شروع داستان سپری می‌کند؛ لحظاتی که سعی می‌کند ذهنش را متمرکز کند و به تصاویر و موضوعات پراکنده‌‌‌‌‌ای که از فکرش می‌گذرد، انسجام ببخشد، جزئیات را کنار هم بچیند و براساس آن داستانش را بنویسد.

او می‌خواهد داستانی واقعی از واقعه‌ای هولناک بنویسد که در نوجوانی شاهدش بوده و پدر و مادرش را هم در آن از دست داده است؛ از حادثه آتش‌سوزی سینما رکس آبادان. اما وقتی کاغذ را روبه‌رویش می‌گذارد و به سبک و سیاق همیشگی با کشیدن یک خط حلزونی سعی می‌کند جزئیات دنیای داستانی‌اش را در ذهنش مجسم کند، سروکله یک پسر سیاه سوخته مو فرفری که لهجه جنوبی دارد به نام ادسون آرانتس دو ناسیمنتو پیدا می‌شود که به دنبال خرگوش هیمالیایی‌اش می‌گردد و خیال و واقعیت در هم می‌آمیزند.

ادامه‌ای این مطلب را در خبرگزاری ایبنا بخوانید.

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، در شب انتخاب بهترین کتاب‌های کودک و نوجوان کانادا، هتر اسمیت جایزه‌ی اول را برای رمان شعرگونه‌ی «قصه‌ی یک سال مزخرف» به خانه برد. این مهم‌ترین جایزه‌ی شورای ادبیات کودک کاناداست که هر ساله به شاخص‌ترین کتاب کودک و نوجوان انگلیسی‌زبان اهدا می‌شود.

قصه‌ی یک سال مزخرف که پیش از این جایزه‌ی وینترست ۲۰۱۸ را نیز از آن خود کرده بود، داستان زیبایی در قالب شعر آزاد است که به غفلت، خیانت، بخشش و دوستی می‌پردازد. اسمیت در این کتاب با استفاده از شخصیت‌های واقعی، خصلت‌های خوب و بد انسانی را با هم به تصویر می‌کشد. جت که یک سال فاجعه‌بار و تلخ را پشت سر گذاشته است، برای سپری کردن تعطیلات تابستان به خانه‌ی ساحلی مادربزرگش می‌رود. او امید دارد که در آنجا همه‌ی خاطرات بد گذشته را فراموش کند و به آرامش برسد اما رازی دارد که…

کیوان عبیدی آشتیانی، مترجم کتاب می‌گوید: «این داستان، قصه‌ی آدم کوچولوهایی است که زود بزرگ می‌شوند و آدم بزرگ‌هایی که کوچولو می‌مانند. قصه‌ی غفلت‌ها و اشتباهات. همه‌ی ما اشتباه می‌کنیم، مگر نه؟»

کتاب‌های طوطی، بخش کودک و نوجوان انتشارات فاطمی، با خرید حق ترجمه و نشر این اثر خواندنی و برگزیده، به‌زودی آن‌را به‌زبان فارسی منتشر خواهد کرد.

ادبیات کهن با اشیای موزه فرق دارد. به اشیای موزه نمی‌توان دست زد، اما داستان‌های قدیمی را می‌توان به صورتی خوش و امروزی بازگو کرد. داستان «بیژن و منیژه» از یادگارهای ادبیات کهن ایران است که فردوسی آن را هزار سال پیش به زیبایی و هنرمندی در شاهنامه نوشته است. این داستان را فرهاد حسن‌زاده بازآفرینی کرده تا نسل امروز با ریشه‌هایش بیشتر آشنا شود.

حسن‌زاده درباره بازنویسی و بازآفرینی متون کهن، می‌گوید: نباید از بازآفرینی خلاق ادبیات کهن غافل بود. افسانه‌ها و متون کهن منبع بزرگی هستند برای نوشتن داستان‌های نو و خلق دنیای جدید برای مخاطبان. نوشتن داستان‌های نو و خلق دنیای جدید برای بچه‌ها کاری است که در سراسر دنیا انجام می‌شود و نویسندگان ایرانی هم از این روند مستثنی نیستند.
او می‌افزاید: در دنیا کمتر نویسنده‌ای را می‌شناسیم که بدون سرکشی و استفاده مستقیم و غیرمستقیم از ادبیات کهن مانند افسانه‌ها و قصه‌ها و اسطوره‌ها صاحب آثار درخشانی نشده باشد.

این نویسنده در ادامه یک نکته‌ مهم را یادآوری می‌کند و می‌گوید: بازنویسی موفق زمانی اتفاق می‌‌افتد که نویسنده ضمن وفاداری به معنا و هسته‌ اصلی اثر، ابتدا آن اثر را با تمام وجود خود درک کند و آن را از آن خود بداند، سپس دست به خلقی جدید بزند. چه بسا این اثر جدید بسیار جذاب‌تر و دلنشین‌تر از خلق یک اثر کاملا خودساخته باشد.

» خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)

» خبرگزاری فارس