ویدیو: حکایت حمالی که رمال شد (به روایت مهدی حجوانی)
یک بار جستی ملخک
دو بار جستی ملخک
آخر به دستی ملخک!
آنتون پسرک کوچکی است که چنگک به دست در حال جمع آوری و کپه کردن برگهای خشک پاییزی درختان است. همان برگهایی که زیر پا خش خش می کنند و با یک باد به این طرف و آن طرف به پرواز در می آیند. کارش را دقت بسیار انجام می دهد اما امان از باد که یک لحظه وزید و یکی از برگها را برداشت و برد.
آنتون به دنبال برگ دوید تا آن را هم به کپه اش اضافه کند وسط راه دوستانش لوکاس و گرتا و نینا هم به کمکش آمدند اما با همه ی تلاش هایی که انجام می دادند باد کار خودش را می کند تا اینکه …
آنتون عزمش را جمع کرده تا برگهای خشک را جمع کند، مگر کپه کردن برگها با چنکگ شنکشی کاری دارد؟ در ظاهر و ابتدای امر کار آسانی است کافی است بخواهی تا مرتب کنی و کمی تلاش بس است. اما یک جز کوچک، فقط یک برگ خشک با عاملی ناخواسته مثل باد دست به دست هم می دهند تا کل برنامه به هم بریزد. آنتوان دو راه پیش رو دارد این یک برگ و سفرش با باد را نادیده بگیرد یا کارش را کامل انجام بدهد و انتخاب آنتون گزینه دوم است. در این مسیر سه تا از دوستانش هم او را همراهی می کنند و با وجود تجمیع قوا اما آنچه که هدف آغازین بود محقق نمی شود. بلکه فرایندی ساخته می شود کاملا متفاوت از خواست اولیه.
یک برگ خشک کوچک و باد پاییزی برای انتون تجربه شگرفی از ممتنع بودن کنترل جهان هستند. اینکه وقتی اصلا انتظار نداری تمام نقشه عوض می شود و در مسیری تازه می افتی و این دقیقا لذت بخش ترین بخش زندگی است. انتخاب با خودت است تن به این بخش های جبری و غیرقابل کنترل بدهی و لذت کشف و ساختن آن به آن با دیگران را به جان بکشی یا احساس ناکارآمدی کنی و از اینکه به هدف اولیه ات نرسیده ای زجر بکشی؟
نگاه سیستمی به خردسالان می آموزد هر جز کوچک از یک مجموعه می تواند قصه ای شخصی و متفاوت داشته باشد که نمی شود نادیده اش گرفت و مهمتر اینکه این قصه های متفاوت با تغییر مسیرهای نابهنگام در کل زندگی مجموعه ای از روایت های و تجارب معنادار را می سازند.
مهارت ریسک و تغییر مسیر وقتی در یک قدمی قله ایستاده ای در قصه آنتون به تصویر کشیده می شود. یاد اوری ارزشمندی انتخاب و عاملیت و پذیرش و گذار.
ایده کتاب بسیار خوب بود و در کنار تصویرگری گویا و ترجمه روان مهمترین امتیازات کتاب هستند اما پرداخت ایده پا به پای تصاویر پیش نرفته. والدین و کودکان بعد از خواندن روایت آنتون بار اول با حس «خب، حالا چی شد؟» روبرو می شوند که در گفتگوی فعال پساخوانشی می توانند حلش کنند. پرداخت قصه می توانست قوی تر باشد.
سحر سلطانی
کتابستان کودک و نوجوان ایران
اردلان، آتوسا، علی و مریم بدون آنکه همدیگر را بشناسند در داستان زندگی هم قرار میگیرند. داستانی که دو ساعت قبل از تحویل سال شروع میشود و تا قبل از منفجر شدن توپ شادی آمدن سال جدید، تمام میشود. رسالت آنها این است که در شهر دود گرفتهی خاکستری چرخهی بخشش را متوقف نکنند. «در زندگی هیچ گرهی نیست که باز نشود. گاهی گره من به دست تو باز میشود. گره تو به دست یکی دیگر و گره یک نفر دیگر به دست من. ولی خوب میدانم که در زندگی هیچ گرهی نیست که باز نشود.»
قصه در یک شهر خاکستری و در آستانهی سال نو شروع میشود. اردلان در آرایشگاه است و هنوز نوبتش نشده، آتوسا پشت در خانه شیرین خانم خیاط مانده و هرچقدر در میزند تا لباسهای عیدش را بگیرد کسی در را باز نمیکند. مریم و علی، خواهر و برادری که سر چهارراه گل فروشی میکنند باید زودتر گلها را بفروشند و برای تحویل سال پیش مادر برگردند. هرکدام از این شخصیتها، قهرمان داستاناند. قهرمانانی که بدون اینکه یکدیگر را بشناسند، گره کارشان به دست یکدیگر باز میشود. هرکدام از آنها مانعی سرراهشان بهوجود آمده و تمام دلشورهشان این است که زودتر به خانه برسند تا موقع تحویل سال کنار خانواده باشند. این تنها شروع داستان است. فرهاد حسنزاده در خلال اشاره به اهمیت نوروز و دورهم جمع شدن، به موضوع «حل مسئله» در کودکان اشاره میکند.
وقتی یک کودک برای رسیدن به هدف خود متوجه فرصت، تهدید و یا مانعی میشود در واقع با یک مسئله روبرو شده است. در اینجاست که مهارت حل مسئله به او کمک میکند تا بتواند از این موقعیت به درستی عبور کند. فرایند حل مسئله سه قدم دارد که در چتری با پروانههای سفید به خوبی دیده میشود. اولین چیز تشخیص مسئله است. در ابتدای این امر کودک باید مسئله را به درستی تشخیص دهد و بفهمد موضوعی که باعث بهوجود آمدن چنین مسئلهای شده است، چیست. بعد از آن کودک باید به دنبال یافتن راه حل باشد. و در آخر کودک راه حلهایی را که ارائه داده است امتحان کرده، به نتیجهی آنها فکر میکند و در نهایت بهترین راه حل را برمیگزیند. ما با این موارد در قسمتی که آتوسا پشت در خانه شیرین خانم مانده، روبرو میشویم و بهخوبی میبینیم که چطور او به نتیجه مطلوبش میرسد.
اما این تمام ماجرا نیست. لایهی دیگر و مهم این داستان باز شدن گرهها به دست افراد دیگر است. لابد در مورد «اثر پروانهای» یا butterfly effect شنیدهاید. اثری که میگوید «بال زدن یک پروانه در گوشهای از دنیا، میتواند در قارهای دیگر طوفانی بهپا کند.». درواقع هر کار کوچکی در جهان میتواند منجر به نتایج بزرگ و شگفتانگیزی شود. چیزی که ما بهصورت خیلی ساده اما قوی در کتاب چتری با پروانههای سفید به آن برمیخوریم. مخاطب کودک با خواندن این کتاب متوجه میشود بخشندگی و خوبی، جهان را جای امنتری میکند.
از تصویرگری کتاب در اثربخشی انتقال مفاهیم نمیتوان گذشت. تصاویر کتاب به روایت قصه جان میدهند و جزئیاتش مخاطب را به بازی لذت و کشف میکشاند. همه چیز شهر سیاه و سفید است جز اتفاقات دو ساعت قبل از تحویل سال و چتری زرد که نشانه جریان حیات و بخشندگی است. غزاله بیگدلو تصویرگر این کتاب، در سال ۱۳۵۹ در تهران به دنیا آمده است. او تحصیلات خود را در رشته نقاشی و در دانشکدهی هنرهای زیبای دانشگاه تهران به پایان رسانده است. پس از آن فعالیت جدی خود را در زمینهی تصویرگری کتاب کودک و نوجوان آغاز کرده است. بیگدلو چند کتاب ازجمله «یک قور ظریف قورباغهای» و «ماهیهای بالا بندر» را نیز به رشتهی تحریر در آورده است. از آثار او در نمایشگاههای بینالمللی مختلف به نمایش درآمده و برنده جوایز بسیاری بوده است. تصویرگری این کتاب نیز، به دوسالانه تصویرگری براتیسلاوا راه یافته است.
فرهاد حسنزاده هم نیاز به معرفی ندارد. او از نویسندگانی قدیمی و نامدار است که در تمامی حوزههای ادبی از داستان کودکان، نوجوانان تا رمان برای بزرگسالان دست به نگارش زده است و تاکنون بیش از ۸۰ اثر از او چاپ شده است. کتابهای حسنزاده از جشنوارههای داخلی و بینالمللی جوایز بسیاری گرفته که میتوان به مهمترینشان اشاره کرد: جایزه ماه طلایی انجمن نویسندگان کودک و نوجوان، تقدیر شده در سه دوره کتاب سال ایران، برگزیده چند دوره جشنواره کتاب کانون پرورش فکری، برنده تندیس نقرهای از جشنواره لاکپشت پرنده. همچنین در عرصه جهانی میتوان به دریافت لوح سپاس جایزه «هانس کریستین اندرسن» در سال ۲۰۱۸ و 2020 اشاره کرد. فرهاد حسن زاده تا کنون سه بار نامزد دریافت جایزه «آسترید لیندگرن» شده که یکی از معتبرترین جایزههای ادبیات کودک جهان است.
کتاب چتری با پروانههای سفید در سال 1397 برگزیدهی شورای کتاب کودک شده است.

?
نزدیک به چهارصد گونه از طوطیها در سرتاسر جهان پراکندهاند که بسیاری از این گونهها در خطر انقراض قرار دارند.
با رنگها و شکلهای متنوع بال و پر سر و دم، طوطیها از هم متمایز میشوند.
هوش طوطیها در میان سایر پرندگان زبانزد است و در ادبیات و هنر جایگاه ویژهای دارند، بهخصوص در ادبیات داستانی ایرانیان.
طوطی، کتاب کودک و نوجوان انتشارات فاطمی، یکی از انواع طوطیها است که در این سالها با داستانهایش به خانههای خیلی از فارسیزبانان راه یافته است.
در روز جهانی طوطی، فرزندانمان را با این پرندهی دوستداشتنی آشنا کنیم و به آنها یاد بدهیم که این پرندههای وحشی مناسب نگهداری نیستند؛ مثل مولوی در داستان طوطی و بازرگان.
?
بهجای نگهداری از طوطیهای پرنده، با کتابهای طوطی به جهان داستان و خیال سفر میکنیم.
دربارهی داستان…
داستان «آنسوی دریای مردگان»، دروازهی ورود به دنیای شگفتانگیز افسانههاست. دنیایی که میشود در آن به معنای مرگ و زندگی بیشتر پی برد. دنیایی که پشت خار و خس خانههای کاهگلی و بامهای توسریخوردهی روستا، پشت غسالخانهی دورافتاده، آنجایی که قارچها بیخودوبیدلیل سربرآوردهاند از هر گوشهکناری مثل رازی پنهان مانده است.
جایی که بچههای مدرسه اسمش را گذاشتهاند محلهی جنآباد، درست سمت خانهی جلال و داییاش، که کسی جرات ندارد پایش را آنجا بگذارد، جهانِ مردگان است.
افشین، پسرک جسور قصه با آن پای لنگش، خودش را به زمین و زمان میزند تا هر طور شده راز آن خانهی سوتوکورِ دورافتادهی جلال را کشف کند، که اصلا چرا جلال با داییاش این همه گوشهگیر شدهاند یا چرا حرف و حدیثها باعث شده که جلال را تکپَر و تنها کند!؟ بله افشین، پسرک پرجربزهی قصهی «آنسوی دریای مردگان» که با چوب زیر بغلش، خودش را میرساند به محلهی جنآباد و از زمانی که موجود ناشناسی در خانه فریاد میزند: «اِننوگی»، دیگر ول کن ماجرا نیست. اول پیله میشود به جلال تا باهاش باب دوستی را باز کند. اما بعد پاپیاش میشود که اصلا «اِننوگی» چیست یا چه کسیست؟
از ننهاش میپرسد، از آقاجونِ پیرِ مریضش و دست آخر از پدرش، هیچکس سر در نمیآورد، برای همین خودش دستبهکار میشود و پا به محلهی دورافتاده میگذارد تا برسد به خانهی جلال و بفهمد این صدا از کجا میآید؟
بعد از چندین اتاق و دالان و دیدن گچبریهای عجیب و غریبِ اشکال حیوانات تراشیدهشده روی سقف خانهی جلال در اتاق جلال نوری میپاشد و آجرها کنار میرود و دروازهای از جهان مردگان به رویش باز میشود و «اِننوگی» مردِ راسو شکلی که با دماغ کوچک سیاهش و شاخکهای روی سرش، دمِ حلقهحلقهی سیاه و سفیدش را روی دوشش انداخته است و روبهروی افشین ظاهر میشود که درجا شوکه میشود و پا به فرار میگذارد.
اما چیزی نمیگذرد که دوباره به سمت خانهی جلال میرود و ماجرا از آنجایی آغاز میشود که افشین برای نجات جان پدربزرگش پا به جهان مردگان میگذارد.
افشین برخلاف پدرش رازدار است. حتی دم برنمیآورد که در خانهی جلال چه دیده و چه شنیده، تا اینکه آقاجون سرطانش شدید میشود و او را برای مداوا به شهر میبرند. افشین برای رهایی پدربزرگش از چنگال مرگ، افسانههایی از نجات جان آدمیزاد در دنیای پشت دروازه میشنود. قصهی مردی به نام «اوتَه نهپیشتیم» که میتواند کاری کند تا کسی نمیرد. برای همین اینبار عزمش را جزم میکند و کولهبارش را میبندد و راهیِ جهانِ پشت دروازه میشود.
افشین و جلال برای جستجوی نامیرایی پا به دنیای ناشناختهی پرفراز و نشیب مردگان میگذارند و مراحل مختلفی را تجربه میکنند. اولین مرحله جنگل درختان سدر است، درختان عجیب و غریبی که اگر دست بهشان بزنند، یا چوبی از شاخهشان بکنند، وای به حالشان میشود. آنقدر توی هوا میچرخند و به سر و بدنشان میزنند که دیگر جرات نکنند تا چنین کاری کنند. اما بعد از آن به درختان افرا میرسند، درختان اغواگری که در تاریکی جنگل مثل طوطی حرف میزنند و تقلیدصدا میکنند تا راه گم کنند. مرحلهی بعدی غول بیشاخ و دمی به نام «خوم بَبِه» است، غولی که میافتد به جانشان و باید از دستش فرار کنند، وگرنه یک لقمه چپشان میکند.
بعد از آن به صحرای بیآب و علف و مردان گرگی شکلی که آدمها و راسوها را دستگیر میکنند، میرسند. گرگها، آنها را به عمارت زیرزمینی، جایی که احتمال میرود «اوتَه نهپیشتیم» آنجا باشد، میبرند.
در عمارت زیرزمینی کتابخانهی بزرگیست که هرگز استفاده نمیشود. آدمهای جامانده در دنیای مردگان از طریق کتابها با هم حرف میزنند و اینجاست که افشین با وجود نقص جسمیاش که اهالیِ دنیای ناشناخته زیاد او را داخل آدم حساب نمیکنند، با دانشش و دسترسی به کتابها راه نجات از جهان مردگان را پیدا میکند.
مرحلهی بعدی دریای مردگان است، دریایی که مردهها با صورتهای بادکرده و چشمهای از حدقه درآمدهشان، توی آب معلقند، اما نیمهمردهها قایقرانند. درمیانهی دریا، رعد و برقی در آسمان میپیچد و نجواهای آسمانی به گوش میرسد. صداهایی از دنیای زندههایی که طاقت نبودِ مردههایشان را ندارند و مدام صدایشان میزنند.
این صداهای اغواکننده باعث میشود هر کسی عنان از کف بدهد و داخل آب بیفتد و بشود جزیی از مردگان. افشین با نگاه فیلسوفانهاش تمامی جزییات جهان مردگان را بررسی میکند: جنگلِ درختانِ سدرِ بیاعصاب، درختان افرای اغواگر و درختان انجیرِ موعظهگر، آن عمارت زیرزمینی پر پیچوتاب و کتابخانهی پررمزورازش، صحراها، گرگها، گلهای روندهی شکارچی، درختان سپیدار عاشق و همهی مراحلی که این دو ماجراجو، از خود به خود میرسند، خواندنی و جذاب است. رسیدن به نفس و روحِ آدمیزاد یکی از پیامهای این داستان است.
پیام داستان:
مهمترین پیام داستان، فلسفهی مرگ و زندگیست. آدمیزاد نمیمیرد مگر آنکه بیدوست و نادان باشد. پس راز جاودانگی در دانستن است.
پس از آنکه دو ماجراجوی داستان با میوهی نور و خواندن کتابها، به آگاهی میرسند، با کمک یکدیگر، یعنی با نگاهِ فیلسوفانهی افشین و راهنمایی دو همسفرش: جلال و اِننوگی، به راز نامیرایی پی میبرند. آن راز چیزی جز آگاهی و دوستی زلال و باشکوه انسان در دنیای زندگان نیست و همیشه این مرگِ عزیزان نیست که انسان را تنها و بیکس میکند، بلکه انسان باید پیوسته مواظب افکار، درونیات خود باشد، تا در گذر از مراحل پرپیچ و تاب زندگی در دنیای ما یا در جهان مردگان بتواند روحش را از اشتباهات صیقل دهد.
شخصیتها:
افشین: ماجراجوی باهوش و کنجکاویست که با اینکه مادرش را در تصادف از دست داده و خودش هم پایش ناقص شده، اما هرگز احساس ناتوانی نمیکند. حتی وقتی موجودات آن دنیای ناشناخته، افشین را به خاطر نقص جسمانیاش دستکم میگیرند، او باز به دل نمیگیرد، مثل سردار جنگی است که با دانشش و با خواندن کتابهای کتابخانهی آن دنیا، کلید حل مشکلات را مییابد. یعنی افشین به میوهی کمال و آگاهی میرسد.
جلال: پشت سر جلال و داییاش هزار حرف و حدیث است، برای همین تنها و بیدوست است. اما ماجراجویی افشین و همراهی جلال، باعث میشود که بفهمد اتفاقا در دوستی و رفاقت بینظیر است و برای افشین سنگ تمام میگذارد.
اِننوگی: نگهبان دروازهی دنیای ناشناخته است. برای آنکه نگذارد کسی اشتباهی پایش را به دنیای دیگر بگذارد. ظاهرا موجود مهربانیست که اگر نخندد و آن دندانهای نیشمانندش دیده نشود، اتفاقا هیچ ترسناک هم نیست، بلکه همین موجود راسوشکل است که بارها جان جلال و افشین را در دنیای مردگان نجات میدهد.
گاو آسمانی: ظاهرا شبیه به همهی گاوهاست، اما انگار که در پاتیل رنگ قرمز افتاده باشد، موقرمز است. با چشمهای آبی آسمانی و بالهایی سه برابر عرض بدنش که جانِ افشین و جلال و اِننوگی را در دنیای مردگان نجات میدهد.
دایی جلال: شایع شده که داییِ جلال، معتاد است، اما اتفاقا خیلی مرد خوب و گوشهگیر است. داییِ جلال، نسل در نسل در نگهداری رازِ خانهشان میکوشد و اهمیتی به حرف مردم نمیدهد.
خومبَبه: غول بیشاخودمِ دنیای مردگان است که لابهلای جنگل درختان سدر و افرا، با گامهای بلندش، راه میرود و هر چیزی را میخورد و میبلعد از جان مرغ تا شیر آدمیزاد.
نمادها:
داستان «آنسوی دریای مردگان» اگرچه به ظاهر ساده است، اما مفاهیم و نشانههای عمیقی میتوان در آن یافت. ماجراجویی افشین و جلال، از خیلی جهات به داستان همسفری حضرت خضر و ذوالقرنین شباهت دارد، آنها برای رفتن به سرزمین ظلمات یاقوت سرخ را با خود به همراه داشتند، اما جلال و افشین برای رسیدن به راز نامیرایی و جاودانگی، میوهی نور را با خودشان داشتند.
از طرفی در بخشی از داستان، زمانیکه افشین احساس میکند سوسک شده، اشارهای به کتاب مسخ نوشتهی کافکا دارد که به عنکبوت تبدیل میشود. یعنی به جدایی روح از بدن و فرسایش جسم اشاره دارد. جسم فانی است و آنچه اهمیت دارد و جاودانه است، روحِ آدمیزاد است.
حتی پایانِ داستان هم برگرفته از کتاب منطقالطیرعطار است، آنجایی که پرندگان برای رسیدن به سیمرغ، پس از فراز و فرودهای بسیار تنها سیمرغ میمانند و با تعجب به وجود خود و ارزشمندی خود پی میبرند، افشین و جلال هم، راز جاودانگی را در جدایی روح از جسم میدانند.
آن چه در این کتاب جذابیت دارد:
شخصیت ماجراجو، باجربزه و کنجکاو افشین است که تا آخر داستان، همچنان پرانرژی و جسور باقی میماند و لنگلنگان تمام مراحل را طی میکند. او با هوش سرشاری که دارد هرگز دست از ماجراجویی و کندوکاو برنمیدارد. از طرفی، جزییات مراحل مختلف دنیای مردگان و اتفاقات عجیب و غریب هنرمندانه و خلاقانه نوشته شده است.
دربارهی نویسنده:
خانم «معصومه میرابوطالبی» متولد 1360 در شهر قم است، که تاکنون چندین کتاب در حوزهی کودک و نوجوان از او به چاپ رسیده است. نوشتن را از نوجوانی آغاز کرد و فعالیت حرفهایاش را با کلاسهای داستاننویسی شروع کرد. اگرچه خانم میرابوطالبی علاقهی بسیاری به ریاضی دارد و لیسانسش را در این حوزه گرفت. اما برای مدرک کارشناسی ارشد، رشتهی ادبیات کودک و نوجوان را انتخاب کردند. از دیگر آثار این نویسندهی پرکار میتوان به: «اژدهای دماوند»، «پروفسور فوفو»، «هندوانه خوشحال»، «شهر من»، «عروسی درِ قوری»، «سفر دانهای» و «جوجههای آفتابپرست» اشاره کرد.
بخشهایی از کتاب:
نگار موقرمقدم؛ مجلهی رشد جوان، آبان ۱۳۹۹

هر کتابی که میخوانیم مثل هواپیما، قطار، کشتی، ماشین و دوچرخه ما را به سفر میبرد، سفری جادویی. کتابها هم آغازند و هم پایان، یکسره خود زندگیاند.
یونسکو هر ساله ۲۳ آوریل، ۳ اردیبهشت، را به احترام ناشران و پدیدآورندگان کتابها با نام «روز جهانی کتاب و حق مؤلف» گرامی میدارد.
خوشحالیم که طوطی با همهی سختیها و محدودیتها، توانسته است در این سالها کتابهایش را با رعایت حقوق مؤلفان و خرید حقنشر، چاپ کند.
امروز با کتابهایی که دوست دارید عکس بگیرید. دربارهی پدیدآورندهها و ناشرانشان با هم حرف بزنید و بنویسید کتابها برای شما مثل چه چیزی هستند…
آیا از مترسکی که زیاد شجاع نیست خوشت میآید؟ اصلاً مترسک برای چه ساخته میشود؟ مگر مترسک نباید بترساند؟ تو حاضری با این مترسک ترسو دوست بشوی؟
مترسک قصهی ما را خیلی زشت ساختهاند؛ برای اینکه حیوانات را بترساند و برای اینکه پرندهها سراغ محصولات مزرعه نیایند. اما مترسک نمیخواهد کسی از او بترسد. او میخواهد با همه دوست باشد. اگر تو اولین نفری باشی که مترسک را میبیند، به او چه خواهی گفت؟
?
مثلِ یک چشم بههم زدن
کوتاه
مثلِ مسیرِ دوِ استقامت
طولانی
مثلِ سفر به مریخ
دور
مثلِ تماسهای برخط
نزدیک
مثلِ صورتهای پنهان
بیلبخند
مثلِ هیولای رنگها
پراحساس
سال ۱۳۹۹ گذشت.
? طوطی پر میگشاید و همپرواز با شما به سال ۱۴۰۰ سفر میکند تا قصهگوی رنگیترین رؤیاها باشد.
? سالِ نو مبارک.
?️ تصویرگر: هدا حدادی
قبلاً ته کلاس ما یک صندلی خالی بود…
محبوبه نجفخانی، مترجم دوستداشتنی کودک و نوجوان، از رمان تازهی طوطی میگوید: پسر ته کلاس.
✅ تو یک جهانگردی
نویسنده: شهرزاد شهرجردی
تصویرگر: غزل فتحالهی
ناشر: فاطمی (کتاب طوطی)
۳۲ صفحه
۲۵۰۰۰ تومان
گروه سنی: کودکان سالهای اول دبستان
کاربرد: ایجاد احساس مسئولیت و همدلی نسبت به دیگران، آشنایی با وضعیت مهاجران
چگونه میتوان در یک کتاب ۳۲ صفحهای برای کودکان سالهای اول دبستان دربارهی سختترین اتفاقهای زندگی گفت؟ شاید بتوان کتاب تو یک جهانگردی نوشتهی شهرزاد شهرجردی و تصویرگری غزل فتحالهی را یک پاسخ پیشنهادی خیلی خوب دانست.
ما سالهاست که هر روز دربارهی سوریه، یمن و هزاران پناهجوی سرگردان از سراسر جهان میخوانیم و میشنویم و میبینیم. یک بار جسد آیلان بر ساحلی در یونان پیدا میشود و روزی دیگر کودکی دیگر در ساحلی دیگر. روزی خبر جدا شدن صدها کودک پناهجو در آمریکا از مادرانشان را میخوانیم و هر روز در صفهای طولانی آوارگان، در قایقهای پناهجویان و در میان پشت مرزماندگان کودکان را میبینیم.
حالا در این کتاب داستانی دربارهی پناهجویان و مهاجران میخوانیم و با مسیری آشنا میشویم که از ترس مرگ با پناه بردن به ترک کردن آغاز میشود، داستانی که برای کودکان نوشته شده است. اما چگونه میتوان این همه دشواری و اندوه را برای کودک بازگو کرد؟
شاید پاسخ همان شیوهای است که نویسنده و تصویرگر این کتاب انتخاب کردهاند، دو داستان در یک کتاب. داستانی که از رویا میگوید و داستانی که از واقعیت تلخ. رویا و آرزویی که تصویرگر برای کودک خلق کرده است و کلماتی که این سفر را روایت میکنند در برابر خانهای که ویران میشود، پدر و مادری از دست میروند و برادر و خواهری که راهی جز رفتن ندارند. برادر بزرگتر برای آسانتر کردن و قابل تحملتر کردن فاجعه برای خواهرش رویایی میآفریند، رویای جهانگردی، رویای سفر، رویای دیدن جهان، رویای نجات، رویای آرامش، رویای تجربهی اتفاقهای بهتر و ماجرا اینچنین و با این رویا آغاز میشود، رویا به اضافهی چند وسیلهی کوچک و البته یک کتاب. کودک با رویا و وسیلههایش همراه برادر و همسفرهایش، از کوهها میگذرد، گرسنه و تشنه میشود، از سرما میلرزد، از دریا عبور میکند و قایقشان در آب میافتد و در تمام مدت در نقش یک جهانگرد به دنبال کشف کردن و دیدن است.
حتی وقتی برادر مستاصل میشود، کم میآورد و خسته میشود، خواهر است که او را دلداری میدهد. روایتی در متن و تصاویری مبتنی بر واقعیت، تلفیقی است که این کتاب را متفاوت کرده است. این کتاب میتواند هر کودکی را با زندگی دیگران در گوشه و کنار جهان آشنا کند و برای کودکان مهاجر و آواره رویایی بیافریند. روایتی تلخ که شاید ما را یاد فیلم زندگی زیباست ساختهی روبرتو بنینی بیاندازد، اما باز هم ایمان ما را به معجزه رویا و تخیل بیشتر میکند، به ممکن کردن ناممکنها که یکی از کارکردهای داستان است.
ادسون آرانتس دوناسیمنتو و خرگوش هیمالیاییاش
نویسنده: جمشید خانیان
ناشر: فاطمی(کتاب طوطی)
۹۱ صفحه
۱۹۰۰۰ تومان
گروه سنی: نوجوان
کاربرد: آشنایی با شکل تازهی روایت، آشنایی با واقعهی آتشسوزی سینما رکس
نویسنده پشت میزش نشسته و میخواهد داستانی بنویسد. داستانی که اگرچه قرار نیست سبک و سیاقی واقعگرا داشته باشد اما نویسنده قصد دارد در آن از رویدادهایی بنویسد که مو به مو اتفاق افتاده. داستانی که قرار نیست فانتزی و غیرواقعی باشد، اما در همان لحظات اولیهی طراحی، از مارپیچی که قرار است به نویسنده کمک کند تا افکارش را جمعوجور کند، ناگهان چیزی بیرون میپرد و مسیر داستان و ماجرای واقعی را دستخوش بحرانی غافلگیرکننده میکند. چیزی که اگرچه در شروع داستان گفته میشود “ناگهان چیزی بیرون پرید و ناپدید شد”، اما نه تنها ناپدید نمیشود بلکه شخصیت تازهای را به داستان اضافه میکند که ادعا دارد قهرمان داستان است و در جستوجوی خرگوش هیمالیاییاش به آنجا آمده. شخصیتی که خودش را ادسون آرانتس دوناسیمنتو مینامد و با موهای فرفری، پوست سیاه، لهجهی شیرین و لافهایش، از شغل و موقعیت مهم پدرش در شرکت نفت، پرواز با یک هواپیمای دوملخهی اختصاصی تا آمریکای شمالی، شنا در شط ماداگاسکار و نقشهاش میگوید و فراتر از اینها ادعا دارد، نفر چهارم جمع دوستانهی چند نوجوان، در یک شب خاص است. همان شبی که نویسنده در سالهای دور، همراه سه دوستش دور یک میز نشستهاند و به آوازی گوش میدهند که از رادیویی در آن نزدیکی پخش میشود. شبی که پدر و مادر نویسنده قرار است بروند سینما رکس و تا شروع حادثهی هولناک و تاریخی آتشسوزی سینما رکس در آبادان چیزی باقی نمانده. حالا هم نویسنده پشت میزش نشسته است، تا از همان شب و ماجرایی که در نوجوانی برای خود و خانوادهاش پیش آمده بنویسد. قراردادش را هم با ناشر بسته تا آنچه را که واقعا پیش آمده بنویسد، اما حالا شخصیت تازهای از ناکجای ذهنش بیرون آمده که میخواهد داستان جور دیگری تمام شود.
ادسون آرانتس دوناسیمنتو و خرگوش هیمالیاییاش، تنها یک نویسنده ندارد. نویسندهی اول، پشت میزش نشسته و میخواهد داستانی واقعی بنویسد. او اصول نوشتن را میداند و بلد است چطور یک ماجرای واقعی را بنویسد، اما زمانی که با یک خواسته و مسیر غافلگیرکننده روبرو میشود، تنها کاری که ازش برمیآید، مچاله کردن کاغذ و انداختنش در سطل زباله است. اما نویسندهی دوم، جمشید خانیان، هم از راز و رمز نوشتن آگاه است، هم خوب میداند چگونه در یک داستان جذاب، با رگههایی از خیال و فانتزی و حتی طنز، از حادثهای هولناک و دردناک بگوید که با گذشت چند دهه، همچنان در نوشتهها و گفتههایی که قرار است واقعیت تاریخی را بسازند، نانوشته و ناگفتههای بسیار دارد.
نه قاشق نه چنگال، شنگال!
کیو مکلیر، نویسنده ی کتاب شنگال، از زندگی اش می گوید و داستان نوشتن شنگال.
آیا شنگال راهش را پیدا می کند؟
حتما شما هم به خاطر دارید که در دوران مدرسه از درس هایی گریزان بودید، مخصوصا اگر در آن درس ها ضعف بیشتر داشتید، یا اینکه بعضی درس ها به هیولاهایی بزرگ تبدیل می شدند و کابوسی بودند. حتما شما هم خواب امتحان را دیده اید حتی سال ها بعد از تمام شدن دوران تحصیل و این خواب ها کابوس مشترکی است. سر امتحان حاضر می شوید و هیچ کدام از جواب ها را بلد نیستید. جدای از ضعف های نظام آموزشی و کتاب های درسی، مهارت معلم قطعا نقش عمده ای در یادگیری ما داشته و خواهد داشت. اینکه چطور یک آموزش مستقیم را به آموزشی غیرمستقیم تبدیل کند و از چه زبانی استفاده کند یا از چه کارهای ابتکاری و عملی بهره ببرد. چند وقت پیش کلیپی دیدم درخصوص ماجرای خسرو و شیرین از یکی از دبیران ادبیات. شیوه بیان، تکه کلام ها و تاکیدها و نوع اجرای آن آنقدر جذاب و شیرین بود که قطعا از ذهن هیچ دانش آموزی پاک نمی شد. اینکه چطور از آموزش غیرمستقیم و رسمی بهره گرفت نیاز به خلاقیت و کسب مهارت دارد.
متاسفانه این بخش دست ما نیست که بتوانیم کاری بکنیم اما قطعا مربیان، معلمان و دبیران عزیز می توانند فضای کلاسی و درس ها را آنقدر جذاب کنند که هم در ذهن بچه ها بنشیند؛ هم خودشان در کلاس راحت تر باشند و از شیطنت و بی توجهی بچه ها کلافه نشوند. اما من و شما به عنوان مربی و والد این امکان را داریم تا کتاب هایی مناسب در اختیار کودکان و نوجوانان قرار بدهیم تا هم ترس آنها از غول هایی مثل فیزیک و شیمی و ریاضی از بین برود، هم مفاهیم را بهتر درک کنند و با اشتیاق با موضوع برخورد کنند.
اکثر بچه ها آلیس در سرزمین عجایب را می شناسند و پیش زمینه ای ذهنی از او و ماجراهای عجیبش دارند. حالا تصور کنید آلیس وارد سرزمین علوم بشود.
کتاب فیزیک لعنتی و ریاضیات لعنتی؛ با زبانی ساده و روان با در نظر گرفتن سن مخاطب این دو موضوع را پی می گیرد.کتاب به شکلی خلاقانه و غیرمستقیم با داستانی جذاب به موارد مختلف در این علوم می پردازد. در عین حال مخاطب را با دانشمندان صاحبنام این حوزه ها آشنا می کند و مخاطب با کشفیات آنها به شکلی جذاب و به یاد ماندنی آشنا می شود.
مخاطب با آلیس به دنیای اسرار آمیز علوم سرک می کشد و در هر فصل با اطلاعات خواندنی علمی و روزمره مواجه می شود. اینگونه کتاب ها علاوه بر اینکه می توانند با آموزش غیرمستقیم خود جذابیت لازم را در کودکان و نوجوانان ایجاد کنند سبب ایجاد انگیزه و علاقه می شوند و هیولاها را به پریانی دوست داشتنی تبدیل می کنند.
کودکان هم اگر از ابتدا با آموزش غیرمستقیم و جذاب مواجه بشوند نه تنها ترسی نخواهند داشت بلکه نوع نگاه شان تغییر می کند و در مواجهه با مسائل دچار ترس و اضطراب نخواهند شد. مجموعه «ریاضی خیلی خیلی بامزه» آموزش غیرمستقیم ریاضی را برای کودکان در نظر گرفته تا کودکان با آشنایی با مفاهیم ریاضی لذت درک مفهوم را داشته باشند و به صورت سرخوشانه با موضوعات و مسائل ریاضی رو به رو شوند. کاش روزی برسد که بچه ها کابوس امتحان نبینند.
«اگر روی سرمان دریچهای بود، دیگر گناهی نبود