«مدرسه‌ی تیزوبُزان جنگل» نوشته‌ی پیام ابراهیمی با تصویرگری غزاله بیگدلو به فهرست کلاغ سفید ۲۰۲۵ راه یافت.

فهرست کلاغ سفید که از مهم‌ترین برون‌دادهای کاری کتابخانه‌ی بین‌المللی مونیخ است، هر ساله کتاب‌های

منتخبی را از کشورهای مختلف جهان به مخاطبان آثار کودک و نوجوان معرفی می‌کند. در فهرست امسال ۲۱۵ عنوان برگزیده از ۶۳ کشور و ۴۹ زبان انتخاب شده است.

حدود ۲۰ کارشناس کودک و نوجوان کتابخانه‌ی مونیخ، هزاران کتابی را که سالانه از سوی کشورهای مختلف به کتابخانه اهدا می‌شود را بررسی می‌کنند و با توجه به ویژگی‌های ادبی و داستانی کتاب‌های برگزیده را انتخاب می‌کنند.

مدیر مدرسه‌ی تیزوبزان اصرار دارد که همه‌ی بچه‌های مدرسه مهارت‌های یکسانی را یاد بگیرند. اما مگر ممکن است؟ خودتان را بگذارید جای ماهی سرِ کلاس پرواز، یا جای لاک‌پشت سرِ کلاس دوی سرعت.

این موفقیت را به پیام ابراهیمی و غزاله بیگدلو تبریک می‌گوییم.

گفتنی است پیش از این کتاب‌های «چرا آواز می‌خوانی زنجره؟»، «مشت‌زن»، «تک‌خال»، «چه فکر خوبی!»، «دختر نارنج و ترنج»، «جادوی خواب»، «دو سیاره» و «دختر دال» از طوطی به فهرست معتبر کلاغ سفید راه یافته بود.

باز هم اول مهر و باز هم بازگشایی یک مدرسه‌ی دیگر؛ مدرسه‌ی تیزوبزان جنگل!

شما فکر می‌کنید داشتن بهترین مدرک تحصیلی برای همه لازم است؟ بچه‌ها باید بهترین نمره‌ها را داشته باشند و در همه‌چیز مهارت پیدا کنند؟ مدرسه‌ی تیزوبزان جنگل بازگشایی می‌شود تا ببینیم آیا همچین چیزی ممکن است یا نه!

از شما دعوت می‌کنیم به جشن بازگشایی مدرسه‌ی تیزوبزان جنگل بیایید و در رونمایی و جشن امضای این کتاب حضور داشته باشید.

این جشن در یک روز غیرمعمولی با حضور پیام ابراهیمی، نویسنده، غزاله بیگدلو، تصویرگر، صالح محبی، تسهیلگر کتاب کودک، مدیرگورخر و بقیه‌ی حیوانات جنگل در دهکده کتاب بازی و اندیشه برگزار می‌شود.

بیایید با هم به استقبال اول مهری غیرمعمولی برویم.

زمان: چهارشنبه، ۲۸ شهریور ۱۴۰۳، ساعت ۱۷

مکان: شهرک غرب، بلوار دادمان، شرق به غرب، روبه‌روی پمپ‌بنزین، پلاک ۱۱۷، دهکده کتاب بازی و اندیشه

به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، کتاب «مدرسه‌ی تیزوبُزان جنگل» قصه‌ای تصویری از جنگلی است که همه حیوانات آن، یک‌دفعه، به تکاپو افتاده‌اند تا برای بچت‌هایشان مدرک تحصیلی بگیرند. البته هیچ‌کدام از آن‌ها نمی‌دانند که مدرک یعنی چه، فقط می‌دانند که نباید بچه‌هایشان (یا به گفته نویسنده، توله‌هایشان) را بدون مدرک توی جنگل رها کنند!

«اگه درس نخونید هیچی نمی‌شید!»

«اگه نمره‌ی عالی نگیرید هیچی نمی‌شید!»

«اگه مدرک نگیرید هیچی نمی‌شید! هیچ‌کس حیوون حسابتون نمی‌کنه!»

این‌ها جملاتی هستند که از زبان مدیر گورخر در صفحات کتاب خطاب به دانش‌آموزان مدرسه جنگل، تکرار می‌شود؛ همان جملاتی که شاید شما هم در طول تحصیل آن‌ها را از زبان مدیر، معلم یا والدین‌تان شنیده باشید؛ جملاتی که از شما می‌خواهد خلاقیت و منحصربه‌فردبودن‌تان را نادیده بگیرید و شبیه دیگران باشید؛ همان جملاتی که این احساس را در شما ایجاد می‌کرد که موفقیت تنها یک مسیر دارد و آن هم در گرو گرفتن نمره عالی و گرفتن مدرک تحصیلی است.

این کتاب تصویری را با فرزندتان بخوانید و همراهِ هم درباره موضوع و نگرش تأثیرگذار کتاب، گفت‌وگو کنید.

در معرفی این اثر از سوی ناشر، آمده است: «مدیر مدرسه‌ی تیزوبزان اصرار دارد که همه‌ی بچه‌های مدرسه مهارت‌های یکسانی را یاد بگیرند. اما مگر ممکن است؟ خودتان را بگذارید جای ماهی سرِ کلاس پرواز، یا جای لاک‌پشت سرِ کلاس دوی سرعت…».

در بخشی از متن این کتاب می‌خوانیم:

«بشتابید»
فرزندان خود را بدون مدرک تحصیلی در جنگل رها نکنید.

مدرسه‌ی تیزوبزانِ جنگل معمولی جایی برای دریافت بهترین مدرک تحصیلی.

با ما آینده‌ی توله‌هایتان را تضمین کنید.

«زیر نظر متخصص‌ترین اساتید جنگل»

در یک صبح معمولی از یک روز معمولی، در جنگلی معمولی، یک چیز غیرمعمولی توجه همه‌ی حیوانات را به خودش جلب کرد.

این‌طور شد که از فردای آن روز، همه‌ی حیوانات به تکاپو افتادند تا بچه‌هایشان را به مدرسه‌ی تیزوبزان جنگل بفرستند. البته هیچ‌کدام از آن‌ها دقیقاً نمی‌دانستند این مدرک تحصیلی که توی آگهی نوشته شده یعنی چی؛ اما همه‌شان فکر می‌کردند باید چیز خوبی باشد که داشتنش لازم است.

اطلاعات بیشتر:
کتاب «مدرسه‌ی تیزوبُزان جنگل» به قلم پیام ابراهیمی با تصویرگری غزاله بیگدلو در ۳۶ صفحه مصور رنگی، شمارگان دو هزار نسخه و به بهای ۱۷۰ هزار تومان از سوی  کتاب‌های طوطی (واحد کودک و نوجوان انتشارات فاطمی) منتشر شده است.

پیام ابراهیمی، نویسنده و مترجم کودک و نوجوان، را در طوطی با کتاب‌های «تک‌خال»، «چی بپوشم؟» و «شش مرد» می‌شناسیم. چند ماهی است که «پرونده‌ی قتل یک (یا دو) خفاش جوان» و همچنین ترجمه‌ی سری دوم مجموعه‌ی «کودکان در دنیای ما» منتشر شده است. گفت‌وگوی ویدیویی‌مان را با شما به اشتراک می‌گذاریم. کدام کتاب‌های پیام ابراهیمی را خوانده‌اید؟

کتاب‌های طوطی در سفرهای خود به خانه‌ی کودکان جهان، این بار به برزیل سفر می‌کنند و با زبان پرتغالی منتشر می‌شوند.

دو سیاره، تک‌خال، مومو، گربه‌ی عجیب و غریب، من مترسکم ولی می‌ترسم و تو یک جهانگردی، ۵ اثری هستند که با هماهنگی بخش بین‌الملل طوطی به‌زودی به زبان پرتغالی در برزیل منتشر می‌شوند.

«دو سیاره» اثر مسعود قره‌باغی داستانی است درباره‌ی تفاوت دیدگاه‌ها و اهمیت صلح که پیش از این حق انتشار آن به ناشران کره‌ای و چینی هم واگذار شده بود.

داستان «تک‌خال» و آبتین را هم که دیگر خیلی‌ها می‌دانند. زبان پرتغالی بعد از فارسی، ترکی، فرانسوی، آلمانی، کره‌ای، چینی، روسی، اسپانیایی و انگلیسی، دهمین زبانی است که داستان تک‌خال پیام ابراهیمی و رضا دالوند را روایت می‌کند.

مومو دوست‌داشتنی است اما خیلی تنهاست و حالا به دنبال دوست قرار است تا برزیل برود. «مومو، گربه‌ی عجیب و غریب» اثر مرتضی رخصت‌پناه داستان گربه‌ای است که یک ویژگی منحصربه‌فرد دارد.

مترسک قصه‌ی احمد اکبرپور را خیلی زشت ساخته‌اند؛ برای اینکه حیوانات را بترساند و برای اینکه پرنده‌ها سراغ محصولات مزرعه نیایند. اما مترسکی که مریم طهماسبی تصویرگری کرده نمی‌خواهد کسی از او بترسد. او می‌خواهد با همه دوست باشد. «من مترسکم ولی می‌ترسم» حالا بعد از چینی و ترکی، به زبان پرتغالی نیز منتشر می‌شود.

«تو یک جهانگردی» شهرزاد شهرجردی و غزل فتح‌الهی هم دارد به رکورد «تک‌خال» نزدیک می‌شود. زبان پرتغالی، هشتمین زبانی است که داستان خواهر و برادر جنگ‌زده و جهانگرد طوطی را روایت می‌کند.

با تبریک به پدیدآورندگان این کتاب‌ها، امیدواریم کتاب‌های طوطی زودتر به دست کودکان برزیلی برسد.

به گزارش خبرنگار مهر، ترجمه چهار کتاب «گوناگونی فرهنگ‌ها»، «قانون و مسئولیت»، «محافظت از زمین» و «حقوق و برابری» به‌تازگی توسط انتشارات فاطمی منتشر و راهی بازار نشر شده است. آثار مورد اشاره در قالب مجموعه «کتاب‌های طوطی» توسط واحد کودک و نوجوان انتشارات فاطمی منتشر شده‌اند.

این‌کتاب‌ها عناوین مجموعه «کودکان در دنیای ما» هستند که پیش‌تر «درگیری‌های جهانی»، «نژادپرستی و تعصب»، «فقر و گرسنگی» و «پناهندگان و مهاجران» در قالب آن منتشر شده‌اند. این‌مجموعه توسط انتشارات وایلند در انگلستان منتشر می‌شود و برای مطالعه کودکان بالای ۶ سال مناسب است.

«گوناگونی فرهنگ‌ها» نوشته مری موری است که با ترجمه پیام ابراهیمی عرضه شده و تصویرگری‌اش به‌عهده حنانه کای بوده است. نسخه اصلی کتاب سال ۲۰۲۰ چاپ شده و صحبت اصلی در آن، این است که بچه‌ها گاهی در اخبار واژه‌هایی مثل احترام، همدلی یا سنت را می‌شنوند که ممکن است معنایشان را به درستی درک نکنند و ندانند چه تاثیری در زندگی دارند. کتاب پیش‌رو بناست با زبان ساده و تصاویرش به سوالات بچه‌ها درباره‌ این‌واژه‌ها پاسخ دهد.

«زندگی تو»، «فرهنگ چیست؟»، «تنوع فرهنگی چیست؟»، «آموختن از والدین»، «جایی که زندگی می‌کنیم»، «آداب و سنت‌ها»، «ارزش‌ها»، «دین»،‌ «جشن‌ها»، «یاد گرفتن از یکدیگر»،‌ «تفاوت‌ها»،‌ «همدلی» و «شناخت فرهنگ‌های دیگر» عناوین و واژه‌هایی هستند که در این‌کتاب تشریح می‌شوند.

در کتاب «قانون و مسئولیت» هم که به‌قلم لوییس اسپیلزبری نوشته شده، بناست سؤال‌های پیش‌دبستان و دبستان پاسخ داده شوند. چون سوالات این‌بچه‌ها بعضی‌وقت‌ها خسته‌کننده می‌شوند اما در این مرحله از رشد بسیار ارزشمندند و به بزرگ‌ترها در درک رؤیاها، ترس‌ها و امیدهای آن‌ها کمک می‌کنند.

«مقررات چیست؟»، «دنیای عادلانه»، «مقررات خانه»، «مقررات مدرسه»، «مقررات گوناگون»، «تعیین مقررات»، «زیر پا گذاشتن مقررات»،‌ «قانون»، «قانون‌های بین‌المللی»، «مسئولیت چیست؟»، «انسان‌های مسئولیت‌پذیر»، «کمک به جامعه» و «چگونه مسئولیت‌پذیر باشیم؟» هم از مفاهیم و سوالاتی هستند که در این‌کتاب مطرح شده‌اند.

«محافظت از زمین» هم برای پاسخ به سوالات بچه‌ها درباره «پسماند»، «گرمایش زمین»، «آلودگی»‌ و … نوشته شده است. این‌کتاب هم به قلم لوییس اسپیلزبری نوشته شده و عناوین مطرح‌شده در آن، به این‌ترتیب‌اند: «کره زمین»، «ریخت‌وپاش»، «آلودگی»، «گرمایش زمین»، «مصرف بیش از حد»، «خطر نابودی جنگل‌ها»، «یک دنیا زباله»، «مردمی که کمک می‌کنند»، «کاهش زباله»، «استفاده دوباره»، «بازیافت»، «صرفه‌جویی در انرژی» و «لذت‌بردن از زمین».

کتاب بعدی هم که «حقوق و برابری» است، به‌قلم مری موری نوشته شده و سوالات بچه‌ها درباره مفاهیمی مثل «برده‌داری»، «کنشگری» و «حقوق بشر» را پاسخ می‌دهد.

«حقوق برای همه»، «عدالت چیست؟»، «اعلامیه جهانی حقوق بشر»، «کار»، «سلامت و آموزش»، «باورها»، «قانون»، «نابرابری»، «در جست‌وجوی امنیت»، «مبارزه برای برابری»، «حقوق کودکان»، «برخورد یکسان با همه» و «چه کاری از دست تو برمی‌آید؟» عناوین این‌کتاب هستند.

در قسمتی از این‌کتاب می‌خوانیم:

همه آدم‌ها ارزش یکسانی دارند و این یعنی همه ما حقوق برابری داریم. فرقی ندارد جوان باشیم یا پیر، بیمار باشیم یا سالم، فقیر باشیم یا ثروتمند. فرقی ندارد کجا به دنیا آمده‌ایم، پوستمان چه رنگی است و به چه چیزی باور داریم.

شاید دلت چیزهایی بخواهد، مثل اسباب‌بازی جدید یا رفتن به باغ‌وحش. اما این‌ها با چیزهایی که واقعا بهشان نیاز داری، متفاوت‌اند. حالا چطور می‌توانیم تفاوت این دو را بفهمیم و بدانیم چه حقوقی داریم؟ چطور می‌توانیم مطمئن شویم که همه آدم‌های دنیا چیزهای مورد نیازشان را دارند یا با آن‌ها یکسان رفتار می‌شود؟

این‌کتاب‌ها با ۳۲ صفحه مصور رنگی، شمارگان ۲ هزار نسخه و قیمت ۱۹۰ هزار تومان منتشر شده‌اند و ترجمه‌شان توسط پیام ابراهیمی انجام شده است. تصویری هرچهار عنوان نیز به‌عهده حنانه کای بوده است.

آبتین بی‌نظیر است و توانایی‌های بسیاری دارد. اما خانواده‌ی قهرمان‌پرورش می‌خواهند از او یک قهرمان واقعی بسازند: تک‌خال.
تاکنون قصه‌ی آبتین به زبان‌های مختلفی منتشر شده است و طوطی توانسته است حق‌نشر کتاب تک‌خال را به ناشران معتبر بین‌المللی واگذار کند؛ اسپانیایی، ترکی،‌ پرتغالی، چینی، روسی، فرانسوی، کره‌ای و حالا انگلیسی.
پس از مذاکرات و رایزنی‌های صورت‌گرفته از سوی بخش بین‌الملل طوطی به‌زودی تک‌خال به زبان انگلیسی منتشر خواهد شد.
«تک‌خال» نوشته‌ی پیام ابراهیمی با تصویرگری رضا دالوند که در میان مخاطبان فارسی‌زبان محبوبیت زیادی دارد تاکنون برنده‌ی جوایز بین‌المللی بسیاری شده است و مورد استقبال منتقدان و مخاطبان بین‌المللی نیز قرار گرفته است.
منتظر خبرهای تازه از انتشار کتاب‌های دیگر طوطی به زبان‌های گوناگون باشید.

آبتین در خانواده‌ای ورزشکار به دنیا می‌آید اما روحیه و علاقه‌ی خودش با سایر اعضای خانواده‌اش متفاوت است. همین تفاوت باعث می‌شود تا از جانب پدرش و دیگر اعضای خانواده تحت فشار قرار گیرد. همه‌ی اعضای خانواده آبتین ورزشکاران مدال‌آوری هستند که تمام در و دیوار خانه پوشیده از تصاویر قهرمانی آنان است. اما با وجود مدال‌هایی که بر گردنشان است، چهره‌شان راضی و شاد به نظر نمی‌رسد. تا اینکه آبتین برای شاد ماندن خودش و راضی کردن خانواده‌اش دست به یک تغییر و انقلاب می‌زند.

با گسترش فضای مجازی و نشان دادن مردم از جزئیات زندگی خود، معضل «شبیه شدن به دیگری» بیش از پیش به چشم می‌آید. والدین دوست دارند فرزندشان شبیه به کودکی خودشان یا فرزند دیگران شود چرا که امروزه مهم‌ترین چیز برای افراد «تأیید» و «پذیرفته» شدنشان توسط بقیه است. سوار شدن روی موجی که همه بر آن سوار هستند، باعث می‌شود که خانواده‌ها از یک چیز غافل شوند و آن هم «شادی» فرزندشان است. در همین راستا کودک هم از همان سال‌های ابتدایی زندگی‌اش یاد می‌گیرد دنبال چیزی برود که به چشم بقیه بیاید. کمتر کسی هست که از همان بچگی برای «خود» بودن تلاش کند و در این مسیر، «شاد بودن» انتخاب اولش باشد.

تک خال داستان یکی از همین خانواده‌هاست. از همان ابتدای داستان ما درگیر آبتین می‌شویم. آبتینی که مایه‌ی ننگ خانواده‌اش است؛ چون نه مثل خاندانش خال بزرگی بالای لبش دارد، نه مثل آن‌ها غذا می‌خورد، نه خواب‌هایش شبیه به آن‌هاست و نه حتی علاقه‌ای به ورزشکار شدن دارد. خانواده‌ی او همه‌ی تلاش‌شان را می‌کنند تا آبتین را شبیه به خودشان کنند. اما برعکس آن‌ها، آبتین هیچ تلاشی برای شبیه شدن به کسی، نمی‌کند. او خودش است. با مدل خودش راه می‌رود، غذا می‌خورد، خواب می‌بیند و علاقه‌اش را دنبال می‌کند. گاهی «باید»هایی که از جانب پدرش می‌شنود مثل یک پتک بر سرش فرو می‌آید اما هیچ‌گاه برای پذیرفته شدن، خلاف میلش عمل نمی‌کند. در خانواده‌ی‌ قهرمان‌پروری که مدال‌آوری باید موروثی باشد تا افراد این‌گونه تحسین دیگران را برانگیزند، بزرگ شدن شخصیت متفاوتی مثل آبتین، بحرانی‌ست که همه در نوع خود تلاش می‌کنند تا آن را حل کنند. آبتین خودش و علاقه‌هایش را می‌شناسد، اعتماد به نفس دارد، از این که شبیه کسی نیست واهمه‌ای ندارد و برای همین است که از موضع خودش کوتاه نمی‌آید و دست به انقلابی بزرگ در خانواده می‌زند.

«آبتین دوست نداشت خانواده‌اش را ناامید کند. بدتر از همه این‌که اصلا دوست نداشت پدرش را این‌طور ناراحت ببیند.» ابراهیمی در این قسمت از کتاب نشان می‌دهد که کودک می‌تواند مخالف خانواده‌اش باشد و دنبال علاقه‌اش برود اما این مخالفت می‌تواند بدون جنگ و عصیان باشد. بدون این‌که بی‌احترامی یا سرکشی‌ای از جانب فرزند رخ دهد. این که آبتین همان‌قدر که علاقه‌های خودش برایش مهم است، شاد کردن و ناراحت نبودن پدرش هم برایش اهمیت دارد، نکته‌ی مثبت و ظریفی است که ابراهیمی در کتاب به آن اشاره می‌کند.

پیام ابراهیمی، نویسنده‌ی این کتاب، متولد آذر ماه سال ۱۳۶۷ است. در دانشگاه فیزیک هسته‌ای خوانده اما الان بیشتر به‌عنوان نویسنده شناخته می‌شود تا مهندس. اولین کتاب او با عنوان «فرودگاه لطفاً!» در سال ۱۳۹۱ توسط نشر پایان به چاپ رسید. او علاوه‌ بر این‌که برای کودکان و نوجوانان می‌نویسد، مترجم کتاب‌هایی برای این رده‌سنی هم هست. بررسی آثار شاعران جهان، نقد فیلم و داستان‌نویسی در مطبوعات و نوشتن فیلمنامه‌ی انیمیشن از فعالیت‌های دیگر پیام ابراهیمی است.

علاوه‌بر محتوای کتاب تک‌خال، تصویرگری‌هایش هم مخاطب را درگیر خودش می‌کند. در تصویرهای تک‌خال ما آبتین را کوچک و خانواده‌اش را بزرگ و غول‌پیکر می‌بینیم. شاید دلیل کوچکی آبتین این است که او یک تنه باید برای خود بودنش تلاش کند و دلیل غول‌پیکر بودن خانواده و اجدادش این است که آن‌ها قدرت بیشتری دارند.

رضا دالوند تصویرگر این کتاب، دارای مدرک کارشناسی ارشد گرافیک و عضو انجمن تصویرگران است. او در چندین نمایشگاه داخلی و خارجی شرکت کرده و جوایز زیادی نیز گرفته است. از جمله این جوایز می‌توان به جایزه‌ی جشنواره‌ی بین‌المللی تصویرگری افدستا (۱۳۹۲) و جایزه‌ی قلم طلایی دوسالانه‌ی بلگراد (۲۰۱۳) اشاره کرد. برای کتاب تک خال هم لوح افتخاری نمایشگاه تصویرگری شارجه را در سال ۲۰۱۸ گرفته است.

این کتاب در لیست بهترین کتاب‌های فصل بهار ۹۷ از نگاه لاک پشت پرنده قرار گرفته و در سال ۲۰۱۸ منتخب نمایشگاه بولونیا شده است.

عطیه میرزا امیری
وینش

شش مرد
نویسنده و تصویرگر: دیوید مک‌کی
مترجم: پیام ابراهیمی

روزی روزگاری شش مرد در جستجوی سرزمینی بودند که در صلح و آرامش بتوانند در آن کار و زندگی کنند. آن‌ها سرانجام سرزمینی را که دنبالش بودند پیدا کردند. اما فکر می‌کنید چقدر توانستند سرزمین‌شان را در صلح نگه دارند؟‌

آبتین فکر کرد و فکر کرد و فکر کرد.
تلاش‌های پدر و خانواده برای ساختن یک قهرمان ورزشی بی‌نتیجه مانده بود.
اما آبتین توانایی‌های منحصربه‌فردی داشت. او بالاخره فهمید باید چه کار کند، پس تمام توانش را به کار گرفت.

حالا داستان آبتین جهانی شده است و هر روز افتخار پشت افتخار نصیب او می‌شود. پس از دریافت لوح افتخار تصویرگری شارجه و قرار گرفتن در فهرست منتخب نمایشگاه بلونیا؛ کتاب #تک_خال در فهرست کلاغ سفید ۲۰۱۹ (کتاب‌های منتخب کتابخانه‌ی بین‌المللی مونیخ) قرار گرفت.

طوطی کسب این افتخار را به خانواده‌ی ورزشکار آبتین، پیام ابراهیمی و رضا دالوند تبریک می‌گوید و منتظر افتخارهای تازه‌تر می‌ماند.‌‌