معرفی کتابهای طوطی؛ جانوران اقیانوس، از سر تا دم
کتاب «جانوران اقیانوس، از سر تا دم» نوشتهی «استیسی ردریک» و ترجمهی «فروغ فرجود» است که تصویرگری آن توسط «کوانچای موریا» انجام شده است. این کتاب به تازگی توسط کتاب طوطی، بخش کودک و نوجوان انتشارات فاطمی به چاپ رسیده است.
در این کتاب تصویرسازی جذابی از جانوران اقیانوس انجام شده و اطلاعات مفیدی درباره آنها به زبان ساده و با روش معمایی در اختیار کودک قرار داده میشود.
در اقیانوسها و دریاها جانوران بسیاری زندگی میکنند که زیست و چگونگی حیات آنها بسیار جالب است. به خلاف باور معمول در اقیانوسها فقط ماهیها زندگی نمیکنند. ستاره دریایی، فوک، شیر دریایی و گونههای بسیار متنوعی از موجودات آبزی محسوب میشوند. حتی بسیاری از آنها بیرون از آب تنفس میکنند اما در دریا زندگی میکنند.
جانوران اقیانوس به لحاظ چرخه غذایی به یکدیگر بسیار وابستهاند. به طوری که هر یک طعمه و شکارچی گونههای دیگر هستند. حتی جانورانی که در اقیانوسها و دریاها میمیرند، توسط باکتریها تجزیه شده و خوراک پلانکتونها میشوند. خود پلانکتونها نیز غذای والها و نهنگها و بسیاری دیگر از گونههای دریایی خواهند شد.
اقیانوسها و جاندارانش، به نسبت خیلی دیگر از موجودات زنده، برای کودکان ناشناخته و کمتر در دسترس هستند. بنابراین آشنا کردن آنها با این حیات هیجانانگیز و خارقالعاده بسیار جذاب خواهد بود. این که چه موجوداتی در دریاها و اقیانوسها زندگی میکنند و هر یک چگونه با اندامهای ویژهای که دارند به زیست خود ادامه میدهند.
از مجموعهی «از سر تا دم» دو کتاب دیگر با عنوانهای «بندپایان، از سر تا دم» و «دایناسورها، از سر تا دم» به انتشار رسیده است.
|
|
||
| جانوران اقیانوس، از سر تا دم | بندپایان، از سر تا دم | دایناسورها، از سر تا دم |
برای خرید این کتاب با 10 درصد تخفیف اینجا کلیک کنید.
رضا دالوند در این اثر زیبا و تأثیرگذار، دست روی ناشناختهها گذاشته است و واکنشها و تصورهای ذهنی افراد گوناگون را در مواجهه با پدیدهای که نمیدانند چیست، نشان میدهد. حیوانها آن چیز سیاه را تا حالا ندیدهاند. بنابراین برای حل معما، به عجیبترین و ترسناکترین چیزها فکر میکنند. در این میان، گربه به دلیل آنکه سیاهی را به چیز ملموستری تشبیه میکند، برخورد آشناتر و لهرهی متری دارد.
شاید دیگر نشود برای کتابهای تصویری(picture book) گروه سنی مشخص کرد، چون حتی بزرگسالان هم میتوانند از کتابهای تصویری لذت ببرند. من به شخصه مخاطب بزرگسال را در نظر میگیرم و سعی میکنم کتابهایم برای همه گروههای سنی جذاب باشد. حتی در ردهبندی سنی کتاب، ۵ سال به بالا در واقع بدون محدودیت سنی ذکر شده است و فکر میکنم جنبه فلسفی داستان و اینکه خواننده در این کتاب باید «چیز سیاه» خودش را بگوید و در مورد آن فکر کند باعث جذابیت و تمایز این کتاب خواهد شد. تلفیق مدادرنگی و رنگ روغن تکنیک اجراییام در این کتاب بوده است.
رضا دالوند متولد دیماه ۱۳۶۸، فارغالتحصیل کارشناسی ارشد تصویرسازی از دانشگاه تهران و عضو انجمن تصویرگران ایران است. شرکت در نمایشگاههای بین المللی تصویرگری در کشورهایی چون ایران، انگلستان، کره جنوبی، ژاپن، ایتالیا، استرالیا و امارات، اوکراین از جمله فعالیتهای حرفهای اوست. وی همچنین برنده جایزه بزرگ کتابهای تصویری ژاپن در سال ۲۰۱۷، برنده نشان شیرازه (سالانه هنر طراحی کتاب ایران) برای کتاب در سال ۲۰۱۶، برنده مسابقه تصویرگری بینالمللی Worldwide انگلستان در سال ، برنده طوبای زرین جشنواره فجر در سال ۲۰۱۶، برنده قلم طلایی بلگراد در سال ۲۰۱۳، برنده مسابقات بینالمللی تصویرگری «نامبوک کره جنوبی»، «تاپ پرایز اوکراین» و «شارجه امارات» است.
مهدی آذریزدی 27 اسفند سال 1300، در آخرین ماه از اولین سال قرن حاضر، چشم به دنیا گشود. آذریزدی نویسندهی کودک و نوجوان اهل یزد بود که هرگز ازدواج نکرد و هیچگاه به کار دولتی مشغول نشد. در واقع، تنها لذت زندگیاش، کتاب خواندن بود. معروفترین اثر او مجموعهی «قصههای خوب برای بچههای خوب» نام دارد. او جایزهی یونسکو و نیز جایزهی سلطنتی کتاب سال را پیش از انقلاب ۱۳۵۷ دریافت کرده بود و سه کتاب او توسط شورای کتاب کودک بهعنوان کتاب برگزیدهی سال انتخاب شده بود.
وی در سال ۱۳۳۶ باتوجه به زمینه مطالعات وسیع قبلی اش شروع به نوشتن داستانهای گوناگون برای کودکان کرد. او در این راه پنج کتاب در مجموعه قصههای خوب برای بچههای خوب و پنج کتاب کوچکتر در مجموعه «قصههای تازه از کتابهای کهن» منتشر کرد. تا کنون بیست و سه عنوان کتاب از او منتشر شده است.
اولین بار که به فکر تدارک کتاب برای کودکان افتادم، سال 1335 و در سن 35 سالگیام بود. در این سال کار غلطگیری نمونههای چاپی انتشارات امیرکبیر را گرفته بودم و شبها آن را انجام میدادم. قصهای از «انوار سهیلی» را در چاپخانه میخواندم که خیلی جالب بود، فکر کردم اگر ساده تر نوشته شود، برای بچه ها خیلی مناسب است. جلد اول «قصههای خوب برای بچههای خوب» خود به خود از اینجا پیدا شد. آن را شبها در حالی مینوشتم که توی یک اتاق 2 × 3 متری زیر شیروانی، با یک چراغ لامپای نمره ده دیوارکوب زندگی میکردم. نگران بودم کتاب خوبی نشود و مرا مسخره کنند. آن را اول بار به کتابخانهی ابن سینا در چهارراه مخبرالدوله دادم. آن را بعد از مدتی پس دادند و رد کردند. گریهکنان آن را پیش آقای جعفری، مدیر انتشارات امیرکبیر بردم. ایشان حاضر شد آن را چاپ کند. وقتی یک سال بعد کتاب از چاپ درآمد، دیگران که اهل مطبوعات و کار کتاب بودند، گفته بودند که خوب است. به همین خاطر، آقای جعفری پیوسته جلد دوم آن را مطالبه میکرد. کم کم این کتابها به هشت جلد رسید، البته قرار بود ده جلد شود، ولی من مجال نوشتن آن را پیدا نکردم».
توران میرهادی در 26 خرداد سال 1306 در تهران متولد شد. استاد ادبیات کودکان، نویسنده و کارشناس آموزش و پرورش و شخصیت برجستهٔ فرهنگی است. میرهادی بیش از شصت سال در گسترهٔ آموزش و پرورش و فرهنگ و ادبیات کودکان کوشید و در این راه یکی از چهرههای تأثیرگذار سدهٔ کنونی ایران است. او به همراه همسرش محسن خمارلو به مدت ۲۵ سال مجتمع آموزشی تجربی فرهاد یا مدرسه فرهاد را از از سال ۱۳۳۴ تا ۱۳۵۹ اداره کرد. این مجتمع یکی از آموزشگاههای تجربی و الگووارهٔ ایران بود که هدفها و کارکردهای آموزش و پرورش مدرن در آن تجربه و ارزیابی میشد. توران میرهادی یکی از بنیانگذاران شورای کتاب کودک است و از سال ۱۳۵۸ سرپرستی تدوین و تألیف فرهنگنامه کودکان و نوجوانان را نیز برعهده داشتهاست. میرهادی را «مادر ادبیات کودک و نوجوان در ایران» خواندهاند.
شکلگیری نظام نهاد کودکی در ایران مانند همهٔ کشورهایی که این دوره را پیمودهاند، فرایندی پیچیده و تودرتو را دربرمیگیرد. در ایران هستههای اولیهٔ این نظام از دوره مشروطه و با کوشش کوشندگان فرهنگ کودک در عرصههای گوناگون، بهداشت کودک، آموزش و پرورش، حقوق کودک، ادبیات کودکان، زیست افزارهای کودک آغاز شد و در ادامه با کوششهای بعدی کسانی مانند جبار باغچهبان، محمدباقر هوشیار و نامهای بسیار دیگر در عرصهٔ پزشکی و بهداشت و به ویژه جنبش زنان شکل اولیهٔ خود را به دست آورد.
خانم میرهادی در پی سکته مغزی در شهریور ۱۳۹۵ در بیمارستان بستری شد. وی در ۱۸ آبانماه ۱۳۹۵ در سن ۸۹ سالگی، درگذشت.
وقتی به فیزیک فکر میکنیم، نباید فقط اسم آلبرت انیشتین را ببریم، بلکه باید از اِمی نوتر، نابغه ریاضی، هم یاد کنیم. همه باید بدانیم که این روزالیند فرانکلین بود که ساختار مارپیچ دوگانه DNA را کشف کرد، نه جیمز واتسون و فرانسیس کریک.
