به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، کتاب «مدرسه‌ی تیزوبُزان جنگل» قصه‌ای تصویری از جنگلی است که همه حیوانات آن، یک‌دفعه، به تکاپو افتاده‌اند تا برای بچت‌هایشان مدرک تحصیلی بگیرند. البته هیچ‌کدام از آن‌ها نمی‌دانند که مدرک یعنی چه، فقط می‌دانند که نباید بچه‌هایشان (یا به گفته نویسنده، توله‌هایشان) را بدون مدرک توی جنگل رها کنند!

«اگه درس نخونید هیچی نمی‌شید!»

«اگه نمره‌ی عالی نگیرید هیچی نمی‌شید!»

«اگه مدرک نگیرید هیچی نمی‌شید! هیچ‌کس حیوون حسابتون نمی‌کنه!»

این‌ها جملاتی هستند که از زبان مدیر گورخر در صفحات کتاب خطاب به دانش‌آموزان مدرسه جنگل، تکرار می‌شود؛ همان جملاتی که شاید شما هم در طول تحصیل آن‌ها را از زبان مدیر، معلم یا والدین‌تان شنیده باشید؛ جملاتی که از شما می‌خواهد خلاقیت و منحصربه‌فردبودن‌تان را نادیده بگیرید و شبیه دیگران باشید؛ همان جملاتی که این احساس را در شما ایجاد می‌کرد که موفقیت تنها یک مسیر دارد و آن هم در گرو گرفتن نمره عالی و گرفتن مدرک تحصیلی است.

این کتاب تصویری را با فرزندتان بخوانید و همراهِ هم درباره موضوع و نگرش تأثیرگذار کتاب، گفت‌وگو کنید.

در معرفی این اثر از سوی ناشر، آمده است: «مدیر مدرسه‌ی تیزوبزان اصرار دارد که همه‌ی بچه‌های مدرسه مهارت‌های یکسانی را یاد بگیرند. اما مگر ممکن است؟ خودتان را بگذارید جای ماهی سرِ کلاس پرواز، یا جای لاک‌پشت سرِ کلاس دوی سرعت…».

در بخشی از متن این کتاب می‌خوانیم:

«بشتابید»
فرزندان خود را بدون مدرک تحصیلی در جنگل رها نکنید.

مدرسه‌ی تیزوبزانِ جنگل معمولی جایی برای دریافت بهترین مدرک تحصیلی.

با ما آینده‌ی توله‌هایتان را تضمین کنید.

«زیر نظر متخصص‌ترین اساتید جنگل»

در یک صبح معمولی از یک روز معمولی، در جنگلی معمولی، یک چیز غیرمعمولی توجه همه‌ی حیوانات را به خودش جلب کرد.

این‌طور شد که از فردای آن روز، همه‌ی حیوانات به تکاپو افتادند تا بچه‌هایشان را به مدرسه‌ی تیزوبزان جنگل بفرستند. البته هیچ‌کدام از آن‌ها دقیقاً نمی‌دانستند این مدرک تحصیلی که توی آگهی نوشته شده یعنی چی؛ اما همه‌شان فکر می‌کردند باید چیز خوبی باشد که داشتنش لازم است.

اطلاعات بیشتر:
کتاب «مدرسه‌ی تیزوبُزان جنگل» به قلم پیام ابراهیمی با تصویرگری غزاله بیگدلو در ۳۶ صفحه مصور رنگی، شمارگان دو هزار نسخه و به بهای ۱۷۰ هزار تومان از سوی  کتاب‌های طوطی (واحد کودک و نوجوان انتشارات فاطمی) منتشر شده است.

روز تولد کرگدن نزدیک است. داستان شروع دوستی جوجه و کرگدن در کتاب «به کرگدن بگو بره!» را خوانده‌ای؟ حالا قرار است برای روز تولد کرگدن یک جشن بزرگ برپا کنیم. از شما هم دعوت می‌کنیم به جشن تولد کرگدن بیایید و در رونمایی و جشن امضای کتاب‌های «همه‌ش مال جوجه باشه!» و «به کرگدن بگو بره!» حضور داشته باشید.

این مهمانی با حضور اعظم مهدوی، نویسنده، و پدرام کازرونی، تصویرگر، و همین‌طور فاطمه خدابنده‌لو در شهرکتاب مرکزی تهران برگزار خواهد شد.

شما هم به این جشن تولد دعوتید.

زمان: چهارشنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۸

مکان: تهران، خیابان شریعتی، بالاتر از مطهری، نبش کوچه‌ی کلاته، شهرکتاب مرکزی

داستان عجیب‌غریب مارک یانسن را خوانده‌ای؟ حیوانات عجیب‌وغریبی که روبه‌روی آینه عجیب‌وغریب‌تر هم می‌شوند.
از مارک یانسن خواستیم تا برای شما طرفدارانش در ایران، یک پیام ویدیویی بفرستد.
این شما و این هم مارک یانسن!

در تابستان برای گردش به کجا می‌روی؟

پیام ابراهیمی، نویسنده و مترجم کودک و نوجوان، را در طوطی با کتاب‌های «تک‌خال»، «چی بپوشم؟» و «شش مرد» می‌شناسیم. چند ماهی است که «پرونده‌ی قتل یک (یا دو) خفاش جوان» و همچنین ترجمه‌ی سری دوم مجموعه‌ی «کودکان در دنیای ما» منتشر شده است. گفت‌وگوی ویدیویی‌مان را با شما به اشتراک می‌گذاریم. کدام کتاب‌های پیام ابراهیمی را خوانده‌اید؟

اولین مواجهه‌ی من با کتاب گورکن و راسو، دست‌های کوچک یک راسو بود، یک راسو با چند خط سفید روی کمرش که نشان از یک‌چیز داشت، بوی بد. بوی بدی که می‌تواند برای لحظه‌ای همه را خفه کند. بعد نگاه خیره‌ی گورکن به راسو بود و دست درازش، دستی که برای دوستی دراز شده، اما شما در مواجهه‌ی اول انتظار دارید در کوبیده شود توی صورت راسو و گورکن برگردد سر بقیه‌ی زندگی‌اش. بله! همین‌طور می‌شود. مجموعه گورکن و راسو این‌طور شروع می‌شود.

دوستی مفهوم عجیبی است. گاهی از جایی شروع می‌شود که اصلاً انتظارش را نداریم. گاهی به جاهایی ختم می‌شود که اصلاً حدسش را نمی‌زنیم و گاهی ماجراجویی‌هایی را در دل خودش دارد که به‌یادماندنی است. هیچ‌کس نمی‌تواند برای دوستی چهارچوب دقیقی تعیین کند. چون زندگی برای هر لحظه یک ماجرای جدید رو می‌کند و دوست در این ماجرای جدید، می‌تواند نقش جدید و متفاوتی بگیرد.

گورکن در خانه‌ی خودش، در اتاق خودش نشسته بود و یک پروژه‌ی بزرگ سنگ پیش رویش داشت. خانه‌اش ساکت، غذایش سرد و برنامه‌ریزی روزانه‌اش دقیقاً سر جای خودش بود. بعد یک‌دفعه، یک دوست وارد شد. یک راسوی پاشنده‌ی بوی بد، که دستش را دراز کرد سمت گورکن و خواست دوست او بشود. راسویی که با همه‌ی مرغ‌ها دوست می‌شد، آشپز خوبی بود و قصه‌های زیادی می‌دانست. اما چه کسی می‌خواهد برنامه‌ریزی روزانه‌اش را به هم بریزد. اصلاً این به‌هم‌ریختگی چقدر می‌تواند شما را از هدفتان دور کند. پس گورکن مقاومت کرد. او نمی‌خواست راسو وارد خانه‌اش بشود اما عمه لولا که صاحب اصلی خانه بود برنامه‌ی دیگری برای گورکن داشت. راسو هم‌خانه‌ی گورکن شد و همراهی این دو نفر از همین‌جا آغاز شد. اول که دوستی نبود، یک شکلی از تحمل موجودی غیر هم‌شکل بود. اما داستان لحظه‌به‌لحظه زنجیره‌ی این دوستی را پررنگ می‌کند و این نقطه‌ی قوت داستان است. همه‌چیز در آرامش رخ می‌دهد حتی تغییر گورکن برای پذیرش راسو.

دوستیِ واقعی، رابطه‌ی محبت متقابل، بین دو نفر است و در پایان جلد یک این دوستی واقعی بین راسو و گورکن تثبیت می‌شود. همدلی به معنی درک و تقسیم احساسات با فرد دیگر، برای گورکن شکل می‌گیرد و او از لاک خودش بیرون می‌آید. حالا همه دوستانش فقط سنگ‌های مهمش نیستند، موجودات دیگری هم هستند که راسو به خانه دعوتشان کرده است.

پیدا کردن دوست نمی‌تواند برای همه به‌راحتی رخ بدهد، مثل راسو که در خانه را زد، دستش را دراز کرد و خواست که با گورکن دوست شود. برای گورکن همه‌چیز سخت‌تر بود، برای خیلی از ماها هم ممکن است این‌طور باشد. دوست نداشته باشیم همان اول جواب سلام کسی را بدهیم، همان اول او را در جریان همه علاقه‌مندی‌هایمان قرار دهیم و همان اول ریتم زندگی‌مان را به خاطر او به هم بزنیم. اما راسو ذره‌ذره وارد زندگی گورکن شد، با یک غذای گرم، با صحبت‌های هیجان انگیزش و با ارتباطات عجیبش با مرغ‌ها.

یک نکته‌ی جذاب در مورد شکل‌گیری این دوستی این است که راسو خودش را به خاطر خوشایند گورکن و پذیرش از سمت او تغییر نمی‌دهد. در جلد دوم این را به‌خوبی می‌بینیم. اگر او راسوست، با همه‌ی خصیصه‌هایش راسوست و همین باعث می‌شود گورکن سنگ‌شناس او را دوست داشته باشد. در کتاب دوم، جای خالی یک سنگ روی دیوار اتاق سنگ‌های گورکن دیده می‌شود. سنگی که داستانی قدیمی و مفصلی دارد. سنگی که جست‌وجویش با یک سفر شروع می‌شود و داستان به‌گونه‌ای رقم می‌خورد که گورکن باز هم چیز بیشتری از دوستی‌اش با راسو یاد بگیرد. گاهی باید از چیزی گذشت تا چیز ارزشمند دیگری را به دست آورد. چیز ارزشمندی که تا چند روز پیش، میزان اهمیتش را نمی‌دانستیم.

مجموعه‌ی دوجلدی گورکن و راسو، داستان حیوانات است، اما آن‌قدر دقیق و پر از عاطفه نوشته شده، که شما نمونه‌ی دو آدم با خصوصیات رفتاری متفاوت را در برابر هم می‌بینید، البته نویسنده از ویژگی‌های حیوانی گورکن و راسو غافل نشده و از آن‌ها به خوبی استفاده کرده تا داستانش را پیش ببرد.

یادداشتی از معصومه میرابوطالبی، نویسنده‌ی آن‌سوی دریای مردگان

درباره‌ی خانه‌ی سنگی و دایناسور در مرغدانی از مجموعه‌ی گورکن و راسو

نوشته‌ی ایمی تیمبرلیک با تصویرگری جان کلاسن و ترجمه‌ی پژمان واسعی

تا حالا با بابایت فوتبال بازی کرده‌ای؟

سیدنی اسمیت، تصویرگر کانادایی کتاب گل‌های پیاده‌رو از سوی دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان (IBBY) به‌عنوان برنده‌ی جایزه‌ی تصویرگری هانس کریستین اندرسن ۲۰۲۴ انتخاب شد.

جایزه‌ی هانس کریستین اندرسن که معتبرترین جایزه‌ی بین‌المللی ادبیات کودک و نوجوان است و به نوبل ادبیات کودک معروف است، هر دو سال یک بار به یک نویسنده و یک تصویرگر اختصاص می‌یابد به‌خاطر فعالیت‌های هنری‌شان و مجموعه‌ی آثاری برای کودکان و نوجوانان خلق کرده‌اند.

هانز یانیش،‌ نویسنده‌ی اتریشی نیز در بخش نویسندگی برنده‌ی این جایزه‌ی معتبر شد.

امسال شورای کتاب کودک از ایران جمشید خانیان و علیرضا گلدوزیان را برای نامزدی این جایزه معرفی کرده بود.

باعث افتخار است که طوطی کتاب درخشان گل‌های پیاده‌رو به نویسندگی جان‌آرنو لوسن را با تصویرگری سیدنی اسمیت، تصویرگر برگزیده‌ی این جایزه‌ی جهانی منتشر کرده است.

به گزارش خبرنگار مهر، رمان «نقطه صفر» نوشته مایکل آدامز به‌تازگی با ترجمه ساره ارض‌پیما توسط انتشارات فاطمی منتشر و راهی بازار نشر شده است. این‌کتاب هفتمین‌عنوان از مجموعه «هفت‌نشانه» است که مایکل آدامز درباره زندگی ۷ نوجوان نوشته و ترجمه‌اش در قالب عناوین کتاب‌های «طوطی» (واحد کودک و نوجوان انتشارات فاطمی) توسط این‌ناشر چاپ می‌شود.

مجموعه هفت‌نشانه درباره هفت‌علامت و هفت‌روز برای نجات دنیا است و در آن، هفت‌نوجوان با نام‌های یاسمین، ایزابل، اندی، دیلن، جِی‌جِی، زاندر و میلا با شرکت در مسابقه مرموز شهامت، برنده سه‌چیز می‌شوند: شهرت، ثروت و گشتن دور دنیا. اما این‌هفت‌نفر برای رویارویی با اتفاقات خطرناکی که از پی می‌آیند، آماده نیستند. هفت‌نماد رازآلود که شهرتشان «اولین‌نشانه» است، با پیش‌بینی یک‌انفجار از راه می‌رسند و یکی از برندگان را وادار به جنگیدن برای نجات جانش می‌کنند. تمام کشورش را هم به آشوب می‌کشند. به این‌ترتیب زمان زیادی نمی‌گذرد که برندگان جایزه شهامت ناچار می‌شوند از هفت‌نشانه رمزگشایی کنند و مغز متفکر ناشناسی را شکست دهند که صاحب یک‌قدرت وحشتناک است.

باران آتش، قتل‌عام، نابودی کامل، کلید مرگ، ارباب جنایت، موج وحشت و نقطه صفر، عناوین این‌هفت‌گانه هستند که با چاپ «نقطه صفر» تکمیل شد.

در هفتمین و آخرین‌کتاب «هفت‌نشانه» کار به جایی رسیده که همه فکر می‌کنند برنده‌های جایزه شهامت در ایجاد سونامی شهر سیدنی دست داشته‌اند. آن‌ها که از دست ماموران امنیتی فرار کرده‌اند، باید به مقصد نهایی‌شان یعنی کشتی بزرگ فلیکس اسکات با نام اینفینیتی‌هوریزِن وارد شوند. این‌کار برای این است که آخرین نشانه مرگبار را رمزگشایی کنند. باید در این‌کار موفق شوند چون اگر به توفیق نرسند، بازی نه‌فقط برای آن‌ها بلکه برای همه دنیا تمام می‌شود.

ادامه داستان به آشکارشدن یک‌راز در قطب جنوب می‌انجامد و برنده‌های جایزه شهامت در مرحله آخر باید وارد نبرد رو در رو و سخت با دشمن اصلی‌شان شوند. سوال مهم در این‌قسمت از هفت‌گانه «هفت‌نشانه» این است که این‌بچه‌ها زنده می‌مانند یا کشته می‌شوند؟

در قسمتی از این‌کتاب می‌خوانیم:

وقتی همه متوجه شدند درباره کی حرف می‌زد، چهره‌هایشان رفت توی هم.

«جِی‌جِی بی‌دفاع توی آزمایشگاه پزشکی گیر افتاده. باید بهش زنگ بزنیم.»

زاندر سرش را به نشانه مخالفت تکان داد. «اگه همچین کاری بکنیم، این خطر وجود داره که فلیکس با استفاده از سیگنال، جامون رو پیدا کنه.» بعد اخم کرد و به عینک هوشمندش نگاهی انداخت.

اندی پرسید: «چی‌کار داری می‌کنی؟»

زاندر جواب داد: «می‌خوام ببینم می‌تونم با دوربین‌های امنیتی اینفینیتی‌هوریزِن حواسم به جِی‌جِی باشه یا نه.» بعد سرش را تکان داد و لبخند زد. «تصویرش رو دارم. به نظر می‌رسه با آرامش داره استراحت می‌کنه.»

دیلن گفت: «خوبه، اما چطوری قراره بیاریمش بیرون؟»

این‌کتاب با ۲۳۲ صفحه، شمارگان هزار نسخه و قیمت ۱۶۰ هزار تومان منتشر شده است.